Jaar: 2001
Label: Transmission

Tracklist:
· Ex-Cathedra (2:02)
· Monolith Of Doubt (3:31)
· My Pledge Of Allegiance 1 - The Sealed Fate (6:24)
· Emphasis (4:18)
· Intrinsic (6:44)
· Zenith (4:21)
· Estranged (6:54)
· Imperfect Tenses (4:08)
· My Pledge Of Allegiance 2 -
· The Tempted Fate (5:05)
· The Key (4:47)
· Forlorn Hope (6:21)

Discografie:
After Forever (2007)
Mea Culpa - Retrospective (2006)
Remagine (2005)
Invisible Circles (2004)
Exordium EP (2003)
Decipher (2001)
Prison Of Desire (2000)

After Forever - Decipher

After Forever uit Reuver (Limburg) debuteerde in 2000 met het sterke "Prison Of Desire". Een album waarop de gotische metal van de band verzorgd en talentvol klonk. Met name in de nummers Silence From Afar, Black Tomb en Beyond Me oversteeg de band regelmatig de concurrentie. Nu is er dan de opvolger, en wat voor één. Het nieuwe album Decipher combineert de gotische klanken van het sterke debuut met progressieve en death-metal-elementen.

In tegenstelling tot Within Temptation heeft After Forever gelukkig de loodzware death grunts in de muziek gehouden. De CD opent met het bombastisch, klassiek aandoende Ex-Cathedra. Dit stuk zit vol met koren en klassieke zangstukken, waarna het nummer overgaat in het stuwende Monolith Of Doubt. Een prima powermetal-achtige beuker waarin de prachtige stem van Floor Janssen direct al duelleert met grunts van Sander Gommans. De break in het midden met piano en alleen Floor Janssen is mooi gevonden. My Pledge Of Allegiance 1 opent mystiek en oriëntaals, waarna drums en violen de sfeer zetten. Het stuk beukt lekker door en de zanglijnen van Janssen zijn fenomenaal. De aanzwellende sitar en de oosters geïnspireerde gitaarpartijen doen je in dit nummer al snel naar adem happen en wanneer drummer André Borgman zich ook laat gelden, is er geen redden meer aan. Dit is een juweeltje!

Emphasis knalt werkelijk uit je speakers om daarna in een fraaie up-tempotrack over te gaan. De sterke melodielijnen maken dit het meest toegankelijke nummer van het album. Het hierop volgende Intrinsic behoort tot één van de mooiste albumtracks welke dit jaar is verschenen. Een verbluffende opening op akoestische gitaren en hobo (!) en de prachtstem van Floor Janssen die hier werkelijk de sterren van de hemel zingt. Zwarte gaten smelten spontaan dicht bij het aanhoren van deze wonderlijke pracht, het gefluister halverwege dit nummer bezorgt mij nu nog steeds -na tientallen luisterbeurten- kippenvel over mijn hele lijf... Hierna volgt een razend middenstuk met knallende drums en vet hakkend gitaarwerk. Ook nu steelt Janssen met haar wonderlijke stem de show.

Intrinsic loopt over in Zenith dat razend uit de startblokken schiet. De grunts van Sander, de vioolpartijen en stevig riffende gitaren geven dit nummer een deathmetalgevoel. Het tussenstuk wordt natuurlijk weer heel mooi gezongen door Floor en er zit zelfs een prachtige gitaarsolo in verweven.

Estranged knalt er weer ongenadig in en blaast je finaal omver. Een pure speedmetalopening met geweldig drumwerk en prima afwisselende zangstukken tussen grunt en fraai contrasterende hoge uithalen. Alle bijzondere elementen van After Forever komen in dit stuk van zeven minuten samen: de klassiek aandoende zang, het moordende tempo van drummer André Borgman, zwaar beukend gitaarspel en natuurlijk de vele overgangen die direct weer gevolgd worden door veel bombast en overtuiging.

Opmerkelijk is Imperfect Tenses waarin Janssen een duet aangaat met de Belgische tenor Rein Kolpa. Dit nummer is verbluffend mooi, uitermate theatraal en menig luisteraar zal bij het aanhoren van dit stuk muziek het dan ook niet droog houden. My Plegde Of Allegiance 2 is harder, sneller en progressiever dan het eerste deel. Magnifiek drumspel en een moordend tempo houden de aandacht meer dan vast. Een prominente hoofdrol is hier weggelegd voor de deathgrunts van Gommans, die in staat is om zelfs Cradle of Filth’s snelheden te halen. The Key is de voorloper van het overdonderende sluitstuk van dit album en blijkt nu al een live favoriet. Voor After Forever-begrippen eigenlijk een simpel nummer ,maar doe het ze maar na.

Forlorn Hope besluit het album waardig. Lees de tekst er maar eens aandachtig op na. Het nummer vertoont zeker in het begin gelijkenis met het slotstuk Beyond Me van het debuutalbum. Na het intro trekt After Forever echter alle registers open en gaat het tempo brutaal omhoog. Floor Janssen zingt hier over de metalen muur nog hoger en reikt nog verder dan ooit tevoren. Luister vooral eens naar haar uithalen aan het eind van dit nummer. Het middenstuk is overdonderend en aan het eind horen we nog een stuk geschiedenis in de vorm van een oude, historische tekst. Met dit album nestelt After Forever zich aan de top van de symfonische gothic-metal en zet meteen de concurrentie op een flinke ronde achterstand.

Gerard Augustijn

terug naar progarchief

progwereld.org