|
Jaar: 2001
Tracklist: Band:
www.ajalon.net Discografie: |
Ajalon – On The Threshold Of Eternity Dankzij de sampler cd CPR Vol. I
(Christian Progressive Rock, zie
recensie) hebben we al aardig wat verrassende bands leren kennen. Er
zijn, met name in Amerika, nogal wat progbands die christelijke teksten
hebben en over hun / het geloof zingen. Voorbeelden zat: Neal Morse, Glass
Hammer, Akacia, Proto~Kaw, Salem Hill, Navigator en Revelation project (zie
recensie). Drijvende kracht achter CPR is Randy George. Velen zullen
hem ook kennen als sessiemuzikant voor Neal Morse. Ook Randy George heeft
zijn eigen progband: Ajalon. Negen jaar na het debuutalbum is nu het
tweede album uitgekomen. Gastmuzikanten op dit album zijn o.a. Neal
Morse en Rick Wakeman! Het instrumentale Anthem of The Seventh
Day is meteen al een bijzonder prettige kennismaking met de muziek van
dit trio. In ruim vier minuten etaleren de heren hun kunnen. Een lekker
up-tempo nummer met een paar heerlijke gitaarsolo’s, opgewekt fluit- en
inventief drumspel. De akoestische gitaar vormt de brug naar The
Promised Land. Hier maken we ook meteen kennis met de stem van Wil
Henderson. Zijn stem klink bijzonder prettig in de oren en doet opvallend
veel aan die van Neal Morse denken. Ook muzikaal (en natuurlijk tekstueel)
zou het nummer niet misstaan op een Neal Morse album. De opbouw en de
terugkeer van thema’s klinkt heel vertrouwd. De solo op de akoestische
gitaar is oorstrelend. Dan neemt het nummer een andere wending en lijkt
het wel of je in een Jadis nummer terecht bent gekomen. Ik moest in
het boekje kijken om er zeker van te zijn dat Gary Chandler niet als gast
aan het nummer mee heeft gewerkt. Voel je je een beetje down? Dan moet je Holy
Spirit Fire eens opzetten. Dit nummer is zo aanstekend opgewekt en
fris (zonder dat het ‘cheesy’ wordt) dat je je wel beter móet gaan
voelen. Het refrein is super aanstekelijk en nodigt uit tot mee zingen.
Het gebruik van mandoline, sitar, akoestische gitaar en piano geeft het
nummer een lekker warm tintje. Bijzonder mooi is de solo van Phil Keaggy
op de akoestische gitaar. De opening van What Kind Of Love
laat wederom goed horen hoeveel talent deze muzikanten hebben. Het opent
met snel en tegendraads toetsen- en gitaarspel en doet jazzy aan. Dan
neemt het geheel gas terug en is het vooral het fantastische basspel van
Randy George dat opvalt. Het refrein is aan de poppy kant, maar past prima
in het geheel. De achtergrondzang van Lisa Green kleedt het geheel af. En
dan is daar Rick Wakeman. Hij speelt een korte, maar geweldige en
watervlugge Moogsolo. En later mag hij er nog een keer geweldig op los
soleren op zijn orgel (let ondertussen op het basspel van George!). Dit is
prog van de bovenste plank. Afsluiter On The Threshold Of Eternity
opent met lekker vet en bombastische toetsenspel. Het toetsenthema wat
later klinkt had zo van een Ayreon album af kunnen komen. Dan keert
de rust helemaal terug en zorgen de zachte toetsen en dito gitaarspel voor
een ontspannen sfeertje. De piano begeleidt vervolgens de mooie zang van
Wil Henderson en Neal Morse die hier om beurten zingen. Vooral
Morse zorgt voor heel wat kippenvel door de emotie in zijn stem. De
orkestratie uit het toetsenarsenaal van Randy George klinkt prachtig. De
hele sfeer van het nummer is mooi ingetogen. Ook het gitaarwerk is wederom
sterk. Na dit nummer niet de cd uitzetten, want
dan volgt er nog een verborgen bonustrack. Het betreft hier het nummer You
and Me van het The Moody Blues album “Seventh Sojourn” dat
Ajalon opnam voor de Moody Blues tribute cd “Higher And Higher” die
bij Mellow records uit zal komen. Deze Ajalon cd heeft mij bijzonder
verrast. Het album herbergt stuk voor stuk sterke nummers met heerlijke
melodieën, pakkende refreinen en sterk instrumentale stukken. Ajalon
heeft er een fan bij. Maarten Goossensen |
terug naar progarchief
progwereld.org