|

Jaar:
2001
Label: Music
For Nations
Tracklist:
· Pressure (6:44)
· Release (5:47)
· Looking Outside
Inside (6:23)
· Leave No Trace (4:46)
· Underworld (4:10)
· Barriers (5:54)
· Panic
(3:30)
· A Fine Day To Exit
(6:49)
· Temporary Peace
(6:30)
Band:
Danny Cavanaugh: gitaren, bas, toetsen
Vincent Cavanaugh: zang, gitaar
Les Smith: toetsen
John Douglas: drums
Info:
www.anathema.ws
Discografie:
A Natural Disaster (2003)
Resonance 2 [compilatie] (2002)
A Fine Day To Exit (2001)
Resonance [compilatie] (2001)
Judgement (1999)
Alternative 4 (1998)
Eternity (1996)
The Silent Enigma (1995)
Pentecost III EP (1995)
Serenades (1993)
The Crestfallen EP (1992)
|
Anathema
- A Fine Day To Exit
De Britse band
Anathema is alweer toe aan hun 6e CD. Ooit begonnen als een doommetalband,
met albums als "The Crestfallen" en "Serenades", heeft
de band halverwege de jaren negentig met de komst van het album "The
Silent Enigma" het muzikale stuur omgegooid richting gothic metal. In
eerste instantie in de lijn van een band als Paradise Lost (met grunter)
en later bij het album "Eternity" uit 1997 werd de muziek van
Anathema nog verder uitgediept met prachtige akoestische passages en
heerlijk mistroostige zangpartijen. Het album "Eternity" is dan
ook de perfecte soundtrack voor een natte herfstige namiddag. In 1998
verscheen het steviger "Alternative 4" waarmee Anathema naar een
groter rockpubliek doorbrak. De artistieke doorbraak kwam met het sterke
album "Judgement" in 1999. Dit album bevat veel Pink Floyd
referenties en kent een magnifieke spanningsopbouw.
Al deze zelfde elementen zijn nu in een iets steviger vorm terug te horen
op dit nieuwe album. Negen juweeltjes krijgen we hier voorgeschoteld
waarin het complete oeuvre van Anathema op fraaie wijze de revue passeert.
Het openingsstuk Pressure heeft al direct die herkenbare, fraaie
opbouw. Beginnend met rustig pianospel groeit het nummer naar een climax
waarbij Pink Floyd nooit ver weg is. Met name de zang doet erg aan die van
David Gilmour denken. Release is een wat steviger nummer
waarbij de afwisseling in dynamiek opvalt. Rustig beginnend en met een
lichte versnelling en fraaie samenzang eindigend. Looking Outside
Inside is ook weer zo'n heerlijke wegdromer. Subtiel gitaargetokkel en
mooi aanvullende toetsen op de achtergrond refereren weer aan de
zeventiger jaren Floyd. Ook dit nummer kent halverwege een eruptie
waardoor er een stevig eind aan het nummer komt. Leave No Trace en Barriers
zijn ook weer lekkere nummers om je ogen bij te sluiten en weg te dromen
op de pathos van Anathema. Ook de stevigere songs worden niet vergeten. Panic
zal het goed doen tijdens concerten en heeft wat weg van Empty van
het album "Alternative 4". Het titelnummer is tevens het
prijsnummer van de CD. Wonderschoon en met een emotie gebracht waar je u
tegen zegt. Dit nummer had evenals Temporary Peace zo op
"Judgement" kunnen staan. In dit laatstgenoemde stuk hoor je de
voortkabbelende zee voor je. Mistroostige, bijna depressieve zang en
fraaie gitaarstukken kleuren dit nummer in.
Is dit album dan beter als "Judgement"? Dit is aan de luisteraar
om te beoordelen maar feit is dat de band er wederom in is geslaagd om een
meesterwerk te maken waarbij met name het schitterende Leave No Trace
zowaar hitpotentie heeft. Kortom met de albums van Opeth, Evergrey en Tool
als geweldige concurrenten mag Anathema bij ondergetekende voorlopig
rekenen op een plaats bij de beste vijf albums van 2001.
Gerard Augustijn
terug naar progarchief
progwereld.org
|