|
Jaar: 2007
Tracklist: Band:
Apple Pie Discografie: Crossroad (2007) |
Apple Pie - Crossroad Hoe zou Spock’s Beard geklonken hebben
als Neal Morse na zijn bekering bij de band was gebleven? Het antwoord
komt uit onverwachte hoek. De Russische Apple Pie heeft met het debuut
album “Crossroad” een kneiter van een cd afgeleverd die zo uit de
koker van Morse en co had kunnen komen. Maar ook namen als Gentle
Giant, Yes en Genesis
komen naar boven bij het beluisteren van deze plaat. Heerlijke symfonische
rock, met geweldige instrumentale stukken waar het spelplezier vanaf
druipt én christelijke teksten. De band werd in 2000 opgericht en had in
het begin te lijden onder vele personeelswisselingen. Pas toen de huidige
line-up een feit was kwam er meer schot in de zaak en werd het hier
besproken album opgenomen. Het is ongelofelijk hoeveel diversiteit,
energie en vakmanschap deze vier jonge honden ten toon spreiden. De eerste
paar minuten van het album kan je dat misschien nog maar moeilijk geloven.
Het eerste deel van The Beginning
genaamd Once Upon a Time is
behoorlijk zoetsappig. Akoestische gitaar en de warme klanken van zanger
Vartan Mkhitarvan doen vermoeden dat we hier met een behoorlijk cheesy
album te maken hebben. Maar niets is minder waar. Even is het stil en dan
begint het album pas echt met de Overture.
Heerlijk vet staccato toetsenspel leidt het geheel in waarna toetsenist
Oleg Sergeev helemaal los gaat met typisch Neal
Morse-achtig toetsenspel. Naast een prima stem (vrijwel accentloos)
kan Vartan Mkhitarvan ook nog eens geweldig gitaarspelen. Zijn solo’s
smaken naar meer. De tempowisselingen zijn ruim aanwezig en passen perfect
in het geheel. Wat een heerlijk energiek stuk! Met Sunrise
wordt er gas terug genomen en bewijst de band ook rustige ingetogen
stukken te kunnen produceren. Mooie meerstemmige zang en subtiel gitaar-
en toetsenspel maken het geheel mooi af. Langzaam aan wordt het nummer
steviger en volgen er een paar prachtige gitaarsolo’s. Maar ook hier kan
de band het niet laten en volgt er een energiek instrumentaal stuk met
heerlijk vet toetsenspel. Dat deze Russen ook een mooie ballad
kunnen maken bewijzen ze met het mooie Nothing.
Het nummer heeft sterke zang en een geweldige saxofoonsolo. Het doet
behoorlijk jaren ’80 aan en had zo in een aflevering van Miami Vice
gekund. In Temptation
krijgen we weer een andere
zijde te horen. Een heuze brassband duikt op en geeft het nummer een
swingend tintje. Hier neemt basgitarist Alexev Bildin de zang voor zijn
rekening. Zijn stem klikt wat rauwer en dat past prima bij het nummer
aangezien hier de duivel aan het woord komt. Het album gaat over de
geestelijke strijd die in het hoofd van de hoofdpersoon afspeelt en zijn
zoektocht naar God. In Escape
Now lijkt de stem van Vartan Mkhitarvan ook heel erg op die van Neal
Morse. Het maakt de vergelijking met Spock’s Beard alleen maar groter.
Het toetsenwerk is ook hier weer heerlijk met onder andere een scheurend
orgeltje en hier en daar ook typisch neoprog klinkende solo’s. Ook de
gitaar mag bij vlagen lekker fel van leer trekken. De tempowisselingen
gaan overal naadloos in elkaar over en maken van het beluisteren van dit
schijfje een waar genot. Wat een debuut! Deze jonge gasten zetten
zich met “Crossroad” direct heel duidelijk op de kaart en geven aan
dat ze een band zijn om rekening mee te houden. Ben je teleurgesteld in
het Spock’s Beard na het vertrek van Morse? Troost je dan met dit album.
Maarten
Goossensen |
terug naar cd recensies
progwereld.org