Iedere Barclay James Harvest-fan weet je te vertellen dat de band eind jaren zeventig, begin jaren tachtig, ongekend populair was in Duitsland. En dat klopt ook. Weliswaar was alleen Life Is For Living een grote hit, die in 1981 de no. 2 positie innam, het waren met name de lp’s (en later de cd’s) die steevast in de top tien belandden. Daarvan haalden "Eyes Of The Universe" (1979) en "Victims Of Circumstance" (1984) de no. 1 positie en alle platen vanaf 1979 tot "Welcome To The Show" (1990) behaalden de ‘gouden’ status, wat een verkoop van meer dan 250.000 exemplaren inhield. Ook de buurlanden van Duitsland deden flink mee, bijvoorbeeld Zwitserland, waar "Eyes Of The Universe" en "Turn Of The Tide" (1981) platinum haalden. Andere rare fratsen van BJH zijn bijvoorbeeld dat zowel de single (!) als het album "Victims Of Circumstance" in Frankrijk op 1 hebben gestaan en natuurlijk dat in Nederland Titles een grote hit was. Alleen in Groot-Brittannië en België kreeg de Engelse band geen deuk in een pakje boter, maar ja, die twee landen zijn toch al nooit dol geweest op symfonische rock en zéker niet de belegen vorm die Barclay James Harvest kenmerkt.

Duitsland was echter de bakermat van de populariteit van Barclay James Harvest en het hoogtepunt was wel het vermaarde, gratis concert op de trappen van de Rijksdag in Berlijn. Daar waren zeker 175.000 mensen aanwezig, hoewel onofficiële cijfers reppen over 250.000 Duitsers. Daarbij zijn de mensen die aan de andere kant van de Berlijnse muur meeluisterden even niet meegeteld. Het is moeilijk voor te stellen dat zoveel mensen zich verenigden voor de muziek van de Engelsen en luid meezongen met Child Of The Universe en Loving Is Easy en hun aanstekers in de lucht deden bij ‘hun’ nummer Berlin. Toch is het min of meer een historisch feit, waardoor het jammer is dat er nooit een goede liveplaat van deze unieke situatie is verschenen. Immers, in 1982 verscheen pas "Berlin (A Concert For The People)", maar dat was toch een haastig samengestelde liveplaat, die in niets deed denken aan klassieke liveplaten als "Live" (1974) en "Live Tapes" (1978).

Nou ja, tot vandaag.

Nu is de remaster verschenen van, zoals ie nu heet, "A Concert For The People (Berlin)". De transformatie is enorm. De nieuwe cd-uitvoering kent twee extra tracks, te weten Love On The Line, die het concert inluidt (met leuk Duits aftellen en een haast onhoorbare aankondiging van de band) en een prima uitvoering van Rock ’n Roll Lady. Belangrijker dan dat is dat het live-gevoel nu pas werkelijk gepakt wordt. Nu waan je je aan de rechterzijde van de muur te midden van zoveel duizenden Duitsers en geniet je pas werkelijk van de finesses van de band. 

Zo komt het toch wel unieke gitaargeluid van John Lees nu goed tot zijn recht en hoor je ook werkelijk de toetsenpartijen van gastmuzikant Kevin McAlea. Natuurlijk, veel van de partijen zijn in de eerste helft van 1981 opnieuw opgenomen in een studio in Stockport, maar bij welke liveplaat in de jaren zeventig of tachtig is nou niet geknoeid. Nu krijg je werkelijk kippenvel als je de begintonen hoort van Berlin, na de uitzinnige reacties van publiek op Child Of The Universe. En eveneens als het publiek schreeuwt om Hymn en het nummer dan ook krijgt. 

Ja, de liveplaat uit 1982 moeten we maar snel vergeten, deze heruitgave klinkt niet alleen qua geluid beter, het pakt de essentie van deze unieke gebeurtenis uit de popgeschiedenis als geen andere. Het enige waar je een beetje verdrietig van wordt, is als je in het uitgebreide boekje leest welke nummers er die avond nog méér zijn gespeeld. Maar ja, dichterbij het grootste concert dat Barclay James Harvest ooit gaf zullen we niet komen. "A Concert For The People (Berlin)" is eindelijk de liveplaat die zich kan meten met de andere twee.