|

Jaar: 2005
Label: Oskar
Records
Tracklist:
· Star Overture (8:47)
· Eli (7:32)
· Goodbye To Albion (6:46)
· Singer, Oh Singer (4:59)
· Freedom With Us (12:45)
· As Far As I Can See
(6:14)
· The Golden Harp (8:47)
· Denpasar Moon (4:28)
· Wish (8:54)
· I Bid You Goodnight
(6:55)
· Refugee (4:07)
Artiesten:
Colin Bass: zang, gitaar
Jósef Skrzek: zang, toetsen
Info:
· www.colinbass.com
· www.skrzek.com
MySpace:
n.v.t.
Discografie:
Planetarium (2005)
|
Colin
Bass & Jósef Skrzek - Planetarium
Tijdens het concert op 29 april 2004
zegt Jósef Skrzek zélf het treffend: "Zelfs wij weten niet waar we
deze avond heen zullen gaan", en dat treft de sfeer van de opname als
geen andere opmerking. Op papier klinkt de samenwerking tussen deze twee
grote namen veelbelovend. Immers, deze zelfde Skrzek leidde gedurende de
jaren zeventig en een gedeelte van de laatste jaren de bekendste
symfonische rockband uit Polen, namelijk SBB. En Colin Bass kennen
we uiteraard als de eeuwige ‘side-kick’ van Andy Latimer, oftewel de
leider van Camel. Beide heren brengen de laatste jaren ook in hoog
tempo allerlei solowerken uit, maar het is toch vooral de weerklank van
het ‘oude’ dat de cd een wenkbrauw zal doen fronsen en wellicht de cd
uit de bakken doet trekken.
Hoog is daarom de verwachting, maar laag is het resultaat. Het complete
concert bestaat uit composities van Skrzek, afgewisseld met liedjes van
Bass, en een enkele cover (zoals de afsluiter Refugee van Camel).
Colin Bass laat daarbij zijn basgitaar in de coulissen staan en beschikt
naast zijn stem slechts over een akoestische gitaar. Skrzek beroert
slechts de toetsen, hoewel hij louter Moog-achtige klanken daarmee
voortbrengt, geheel in lijn met zijn werk bij SBB. Dat maakt de
opzet van het concert erg ‘unplugged’, en het gemis van drums en meer
structuur is evident. Dat is waarschijnlijk ook niet de bedoeling. Het
concert is meer bedoeld als een lange jam, en dát staat dan weer in
juiste verhouding met de opvatting van de Poolse toetsenist.
Concerten van SBB stonden en staan erom bekend dat ze nooit hetzelfde
zijn. Voor zij die de discografie van de jaren zeventig een beetje kennen,
weten dat het materiaal van SBB zich uitstekend leent voor een jam-achtige
benadering. De meeste van hun platen uit deze periode bestaan uit
plaatkant-vullende composities die zich langzaam ontwikkelen. Maar wat
sommigen van deze platen toch als klassiekers bestempelt ("Pamiec",
"Slovenian Girls", "Ze Slowem Biegne Do Ciebie" en
"Memento Z Banalnym Tryptykiem" zijn de titels die je – indien
onbekend – ooit een keer moet gaan beluisteren) is een factor die ik op
deze plaat vind ontbreken: structuur of focus. Het is de expertise en
ervaring die ervoor zorgt dat "Planetarium" zeker wel genietbaar
is, maar nochtans valt het wel erg weg in geneuzel.
Het zal nu al duidelijk zijn dat de samenwerking tussen de beide heren
meer SBB. beďnvloed is. Doch fans van deze groep zullen het met
mee eens zijn: dit is slechts een glimp van wat deze vermaarde groep in de
jaren zeventig presteerde. Was de muziek nou geheel instrumentaal, dan had
ik het schijfje nog kunnen gebruiken als aangenaam toonzettend
klankschilderijtje of als natuurlijk slaapmiddel. Helaas hebben de heren
besloten ook op dit werkje te zingen. Nu is de sterk op Latimer gelijkende
stem van Bass niet echt toonvast te noemen, ook de toonladder van Jósef
Skrzek schommelt als een vissersbootje op een stormachtige Noordzee.
Dat maakt "Planetarium" tot een halfslachtige verzameling
slechte composities die matig wordt uitgevoerd. Het eindoordeel is daarom
niet bepaald gunstig: een werkelijk zinloze uitgave, deze samenwerking.
Wat een geneuzel!
Markwin
Meeuws
terug naar progarchief
progwereld.org
|