|

Jaar: 2004
Label: B
& B Records
Tracklist:
· Lady Of
The Light(7:03)
· Brave
Young Soldier (9:09)
· These Are
Days Of Sorrow (6:42)
· New Day /
Intermission (4:14)
· Fantasy
World (6:46)
· Freedom
(3:21)
· Sirens
(4:53)
· Jailbait
(4:20)
· Leave
Your Burdens (4:03)
· Where
The River Meets The
· Sea
(7:55)
· bonus
track (2:43)
Band:
Nicklas Alund: toetsen
Mike Israelsson: drums
Joakim Karlsson: gitaar
Patrick Leandersson: bas
Magnus Lindgren: zang
Info:
www.blackbonzo.com
MySpace:
Black Bonzo
Discografie:
Sound
Of The Apocalypse (2007)
Lady Of The Light (2004)
|
Black
Bonzo - Lady Of The Light
Tekent zich langzaam een nieuwe
scene aan in Zweden? Met laatst nog het topdebuut van landgenoten Liquid
Scarlet, de al jaren steeds succesvoller wordende producten van
afwisselende acts als A.C.T, Isildurs Bane, Galleon en Anekdoten (om maar
te zwijgen over The Flower Kings natuurlijk). En dan hebben we nu hier
deze fantastische pomp-prog in de vorm van het debuut van Black Bonzo.
Want hoe ongelooflijk verschillend genoemde bands ook zijn, kwaliteit
straalt er binnen het subgenre altijd vanaf.
De uit de Gypsy Sons Of Magic voortgekomen nieuwe groep Black Bonzo mag
zonder enige twijfel met trots worden toegevoegd aan de almaar groter
worden tak van Zweedse prog. De muziek van Black Bonzo combineert
invloeden van Deep Purple, Uriah Heep, Wishbone Ash,
terwijl ik ook duidelijk elementen hoor van Caravan, Camel en
landgenoten Anekdoten. De smetteloze productie maakt dat "Lady
Of The Light" een zeer aangename luisterervaring betekent, terwijl de
instrumentatie en arrangementen (de warme Mellotron-klanken, de heftige
Hammond-solo’s en het typische gitaargeluid) de groep ook pontificaal
plaatst naast oude, obscure proto-proggroepen als Spring, Fantasy
en Cressida. Daardoor komt de muziek haast als ouderwets goed
over.
De sterke samenzang en het feestje dat daardoor wordt gevormd, doet haast Jesus
Christ Superstar-achtig overkomen. Zeker aan het einde van New Day
/ Intermission wordt je door middel van een feestelijke ‘la-la-la-la’
en handgeklap uitgenodigd mee te deinen in het feestgedruis. Heerlijk! Kom
erbij!
De warme, accentloze zang van Magnus Lindgren doet me vaak aan Caravan
denken (met name aan Pye Hastings, maar dan beter), zeker aan het begin
van de klassetrack These Are Days Of Sorrow, dat stuwt en swingt
als een ongekooide circusbeer, compleet met een weergaloze Hammond-solo
van Nicklas Alund, die als een herboren Jon Lord zijn toetseninstrument
laat ronken (je ruikt het instrument haast!). Bij bijna elk nummer denk
je: ‘hé, waar doet me dat aan denken?’, maar door de kwaliteit van
het gebodene vergeet je de invloedsbronnen gelijk. De melodieën en de
frisheid waarmee het oud klinkende werk wordt gebracht is verslavend in
zijn eenvoud. Met name het geweldige Fantasy World lijkt als een
bloemlezing uit de geschiedenis van de oude progrotten. Vooral het einde
van dit ongemeen goede nummer is verbluffend sterk. Als ik alle, de in
mijn hoofd opkomende invloeden hier zou neerschrijven, zou de recensie als
een omgevallen popencyclopediekast kunnen overkomen. Retro, zei u? Mwah...
Een ander hoogtepunt is het met zware Mellotron opgesierde Sirens,
terwijl een nummer als Jailbait in zijn rauwheid haast Black
Crowes-achtig overkomt. Het aangename en melodieuze titelnummer geeft
een uitstekende indicatie van hoe Black Bonzo live moet overkomen, maar
het absolute hoogtepunt van de plaat is het ruim 9 minuten durende Brave
Young Soldier, dat het predikaat ‘klassieker’ meer dan verdient.
Alleen al dit nummer maakt van "Lady Of The Light" verplichte
kost voor elke progliefhebber, van welke substijl dan ook. Het rustige
tussengedeelte is bloedmooi (‘begin the dangerous climb’), maar de
afwisselende ritmes vliegen je al spoedig om de oren. Eén en ander
cumuleert in een verpletterende gitaarsolo door Joakim Karlsson rond de 6
minuten in de track. Mooiste solo van de plaat. Het afwisselende en sterk
geproduceerde nummer heeft als belangrijkste nadeel dat het de rest van
het materiaal enigszins in de schaduw stelt.
Het gegeven dat dit nog slechts een debuut is, maakt zeer nieuwsgierig
naar het vervolg. Deze groep zou wel eens een zeer belangrijke plaats in
de hedendaagse prog kunnen gaan uitmaken. Wees er als eerste bij en we
zullen in de toekomst zien, nietwaar?
Markwin
Meeuws
terug naar progarchief
progwereld.org
|