|

Jaar:
2003
Label: Poseidon
(via Musea)
Tracklist:
ˇ Glimpse (14:29)
ˇ Mongo Iian Bandits (22:04)
ˇ Night Dust [Monosyllabic Sex] (19:12)
ˇ Ombre Moned (21:26)
Band:
Hoppy Kamiyama: toetsen, zang
Nasuno Mitsuru: bas
Tatsuya Yoshida: drums, zang
Info:
-
Discografie:
Improg
(2003)
|
Daimonji
- Improg
Daimonji is een trio dat ontstond
ter gelegenheid van een festivalletje voor geďmproviseerde muziek in een
cafeetje in Tokyo. Twee van de stukken die daar gespeeld werden staan op
deze cd. De drie mannen kunnen goed spelen, vooral drummer Tatsuya Yoshida
is meesterlijk. Hij wordt dan ook "De Japanse Christian Vander"
genoemd, al ben ik er niet zeker van dat dit een compliment is. Feit is,
dat hij een powerdrummer is die ook in Dream Theater mee zou kunnen
(ik ben er ook niet zeker van of dát een compliment is, trouwens).
Bij zijn geweld vallen zijn medespelers een beetje in het niet. Bassist
Mitsuru Nasuno is in de mix sowieso niet goed te horen en toetsenist Hoppy
Kamiyama lijkt niet bijster geďnspireerd te raken van het getrommel. Zijn
partijen beperken zich tot wat atonaal gerommel en het uitproberen van
alle filterknoppen van zijn synthesizers.
Helaas doet men ook aan vocale improvisatie, met onvaste stem en in het
Japans. Dat is op zijn zachtst gezegd nogal raar. Het doet denken aan de
stemexperimenten van jazz-zangers Meredith Monk, maar ook aan de Wolga
Kozakken. Het zal wel grappig bedoeld zijn (mijn Japans is niet meer
wat het geweest is), maar het helpt de luisteraar niet bij zijn acceptatie
van deze muziek.
Neem bijvoorbeeld Mongo Iian Bandits; terwijl de drummer en bassist
een soort Hawkwind ritme spelen en de toetsenist op een Fender
Rhodes de Zawinul uithangt, zit één van de drie er heel hoog "hiep
hiep" doorheen te zingen. Bizar.
Ik heb de plaat voor deze warme woorden wel vier keer beluisterd en zit
dan ook met een ronkende koppijn achter mijn laptop. Je kunt in elk geval
zeggen dat hier de grenzen van een paar muziekgenres worden opgerekt (om
maar te zwijgen van mijn geduld), maar ondanks de titel van de plaat heeft
het met prog niets te maken.
Erik Groeneweg
terug naar progarchief
progwereld.org
|