Of de muziek van het Nederlandse Delphian (wat zoveel betekent als: uit Delphi afkomstig) ook bijzondere ervaringen oproept? Dat moet iedereen natuurlijk voor zichzelf uitmaken. Dit enthousiaste vijftal uit Limburg doet er in elk geval alles aan om een dergelijke sensatie teweeg te brengen bij de luisteraar. Al was het alleen maar door de enigszins bezwerend zingende Aniek Janssen. Zij weet met haar zuivere stem een sfeer te creëren die ook Anneke van Giersbergen van The Gathering niet vreemd is.

Oprichters van Delphian zijn gitarist Coert Bouten en drummer Roel van Helden. Zij hebben vervolgens dik twee jaar lang gezocht naar de juiste personen voor hun band. Pas in de zomer van 2003 kreeg de huidige line-up gestalte. Bassist Sjoerd Hoeijmakers, gitarist Marcel Volleberg en zangeres/fluitiste Aniek Janssen maakten toen de groep tot wat hij nu nog steeds is, een hecht kwintet. Mocht de naam Roel van Helden je vaag bekend in de oren klinken, dan kan dat wel kloppen. Hij slaat namelijk, na het vertrek van Dennis Leeflang, ook op de trommels bij het bekendere Sun Caged. Nu we toch de link met deze band gelegd hebben; voormalig toetsenist Joost van den Broek, die nu excelleert in After Forever, deed de mastering van deze goed opgenomen demo-cd. Diezelfde Joost heeft ook het debuutalbum van Delphian geproduceerd. Deze plaat, die als titel heel toepasselijk "Oracle" meekreeg, verschijnt in juli 2005 bij Lion Music.

Een logisch uitvloeisel van het platencontract dat is afgedwongen door de prestaties op deze - met vijf gevarieerde tracks gevulde - demo-cd. Ondanks dat we hier te maken hebben met een band die een zangeres binnen de gelederen heeft, moeten we de muziek van Delphian niet zoeken in de richting van de gothic. Gelukkig maar, want dat soort groepen is er inmiddels al meer dan genoeg (of teveel).

Delphian knoopt meer aan bij de progressieve metal, met veel aandacht voor treffende melodieën en weerbarstige ritmes. Vrij complexe drumstructuren en een schat aan creatieve gitaarbreaks blijven moeiteloos binnen de lijnen van de knap geboetseerde songs. Dat voorkomt een hoop oeverloze losbandigheid, die alleen maar afleidt van de hoofdzaak. De composities zijn het uitgangspunt hier. Daarvan zijn het afwisselende Never Willing, Still Fulfilling, met een jazzy passage en originele gitaarinvallen, en opener Wrong Turn met boeiende bruggetjes, tempowisselingen en intelligent drumwerk, het best gelukt. Het afsluitende On Sale, dat rustig Rush-achtig begint, hoeft overigens ook niet in de uitverkoop, want hiermee laat de groep horen dat men er ook lekker de beuk in kan gooien. De trashy gitaarriffs razen in hoog tempo voorbij, totdat halverwege in het nummer tijdelijk flink de nodige stoom wordt afgeblazen. Het einde is dan weer onvervalst snel en pittig gepeperd.