|
Troy
Donockley & Dave Bainbridge – From Silence
Eén
van meest prestigieuze en bekendste kathedralen van de wereld is de
Lincoln Cathedral in Lincolnshire, Engeland. Samen met Lincoln Castle is
de Lincoln Cathedral de belangrijkste Romeinse overblijfselen van deze
stad. Het gebouw werd in het jaar 1092 door bisschop Remigius gebouwd.
Momenteel wordt de kathedraal nog steeds gebruikt en jaarlijks door ruim
250.000 mensen bezocht.
Via een gezamenlijke vriend kregen Troy Donockley en Dave Bainbridge
(beiden Iona) de mogelijkheid om samen in deze kathedraal te spelen
en dit op cd op te nemen. Een unieke kans, die de heren met beide handen
aangrepen. Regiseur Ron Howard wilde de kathedraal gebruiken voor zijn
nieuwe film “The Da Vinci Code” maar moest daarvoor wel eerst 100.000
keiharde ponden ophoesten voor hij dat voor elkaar kreeg. Dit geeft maar
aan hoe bijzonder deze kans voor de twee muzikanten was.
27 oktober 2004
was de dag van de opnames. De twee muzikanten hadden van tevoren geen
muziek geschreven, ze hadden alleen bepaald welke instrumenten ze zouden
gebruiken. Ze wilden zo veel mogelijk hun inspiratie uit de unieke
omgeving halen. De zeventig minuten muziek zijn in één stuk, dus zonder
breaks, opgenomen. Ook na afloop is er op geen enkele wijze aan de muziek
gesleuteld. Het geheel is op een heel speciale manier opgenomen. Er is
gebruik gemaakt van de zgn.’binaural recording’. Deze opnametechniek
komt vooral tot zijn recht wanneer je het geheel onder de koptelefoon
beluistert. Ik moet ook meteen zeggen dat de cd fantastisch klinkt en dat
hij inderdaad onder de koptelefoon het beste tot zijn recht komt. Wanneer
je naar de muziek luistert heb je echt het gevoel dat je in de kathedraal
op de voorste rij op zo’n breekbaar houten stoeltje zit. Alles komt zo
natuurlijk over dat je als luisteraar het gevoel krijgt getrakteerd te
worden op een privé-concert. Dat komt ook omdat je echt alles hoort: het
kraken van de stoel waar ze op zitten en je hoort bijvoorbeeld ook hoe
Troy Donockley voorzichtig zijn fluit weglegt en zijn uilleann pipes
oppakt.
Dan
de muziek zelf. Het heeft geen zin om de nummers apart te bespreken. Ik
kan het beste alleen een sfeerimpressie proberen te geven. Allereerst moet
je echt voor de muziek gaan zitten (met de koptelefoon op dus). De muziek
eist je volledige aandacht, anders zal je de plaat zeker als ‘saai’
bestempelen. De twee muzikanten spelen prachtig, helemaal als je bedenkt
dat alles geïmproviseerd is. Zacht ambient-achtig toetsenspel, breekbaar
fluitspel en het warme geluid van de uileann pipes van Donockley zijn de
ingrediënten van de muziek. Je hoort dat ze beiden helemaal in de muziek
opgaan en ook dat maakt het geheel zo speciaal. In het boekje staat ook
vermeld dat Bainbridge elektrische gitaar speelt, maar ik moet zeggen dat
ik hem nergens heb kunnen horen. Verwacht dus geen gitaarsolo’s, want
die komen op het hele schijfje niet voor. Wel hoor je in From Silence:
Part Four heel duidelijk zijn spel op de bouzouki en dat maakt dat
nummer ook tot één van de beste tracks op deze cd.
Heeft
deze sfeerimpressie je nieuwsgierigheid gewekt, dan kan ik je zeker
aanraden deze cd aan te schaffen. Je zal zeventig minuten even helemaal
van de wereld zijn en je prima kunnen ontspannen.
Maarten
Goossensen
terug naar progarchief
progwereld.org
|