|
Jaar: 1992
Tracklist: Band:
Dream Theater MySpace: Dream Theater Discografie: |
Dream Theater - Images And Words "Images And Words" is de tweede CD van de Amerikaanse progmetal band Dream Theater en het eerste album dat via Atco verschijnt. Het debuut "When Dream And Day Unite" dateert alweer uit 1989. Ten opzichte van het debuut heeft er één personeelswijziging plaatsgevonden. Zanger Charlie Dominici is vervangen door James LaBrie. De progressieve metal van Dream Theater is onder andere beïnvloedt door Rush, Queensryche en Fates Warning; dus progressieve metal van een hoog technisch gehalte. Die techniek wordt echter gekoppeld aan emotie zodat de nummers niet klinisch overkomen. Op "Images And Words" krijgt de muziek echter een meer eigen geluid en liggen de diverse invloeden er niet meer zo duidelijk bovenop. Er is een grote stap voorwaarts gezet wat betreft het componeren en arrangeren van de nummers. Ondanks de complexiteit van de diverse nummers liggen ze makkelijk in het gehoor. De vele breaks, tempowisselingen en sfeerwendingen komen natuurlijk over. Er staan ook minder complexe nummers op "Images And Words" die weer om andere redenen uitblinken. Maar daarover later meer. De CD opent met "Pull Me Under". Na een rustig begin, verdrink je gelijk in een veelvoud van tempowisselingen en breaks. Met zo nu en dan een rustpuntje zodat je weer even boven kunt komen om adem te halen om vervolgens weer te worden meegesleept in de volgende stroomversnelling. Net op het moment dat je niet meer kunt hebben, wordt je abrupt op het droge geslingerd en is het nummer geëindigd. Nadat je bent bijgekomen van alle
krachtpatserij, volgt "Another Day". Een nieuwe dag dus nieuwe
kansen. Die kans wordt door Dream Theater met beide handen aangegrepen met
als een resultaat een rustiger nummer waarin ook nog eens een mooie
saxofoonsolo (door Jay Beckenstein van Spyro Gyra) zit. Je moet dus even
de tijd nemen om de muziek van Dream Theater tot je te laten doordringen.
Een mooie gelegenheid daarvoor is "Take The Time" wat een
redelijk complex nummer is, maar ook in dit nummer is alles mooi verdeeld.
Van snel naar langzaam en omgekeerd en dat alles rijkelijk voorzien van
gitaar- en keyboardsolo’s. In "Surrounded" word je omringd
door een warme deken van emoties. Dit is, na "Another Day", het
tweede rustige nummer. Rustiger qua breaks en tempowisselingen, maar ook
qua sfeer. Het doet vrolijk aan. Dit album bevat alles wat progressieve metal zo aantrekkelijk maakt: technisch perfect uitgevoerde nummers voorzien van de nodige emotie. En er wordt rijkelijk gestrooid met solo’s, breaks, sfeer- en tempowisselingen. Dit is dan ook hét progmetal album van de jaren negentig. Rob van Oosten
|
|
|