|
Jaar: 2007
Tracklist: Band:
www.electric-orange.com MySpace: Electric Orange Discografie: |
Electric Orange - Morbus Iets
wat wellicht kenmerkend is voor de wijde wereld van de progressieve rock
is het onvoorstelbare aantal oerlelijke platenhoezen. Hoewel er een
bijzondere diversiteit aan albumcovers bestaat, variërend van schitterend
tot aargh, neigt het gros voornamelijk naar het laatste. De afgrijselijke
voorkant van de nieuwe langspeler van het Duitse Electric Orange,
"Morbus", is een prachtig voorbeeld van deze oef!-categorie.
Echter, de vraag werpt zich op of deze lelijkheid misschien bewust is,
daar Electric Orange muziek maakt waarop het aparte karakter van het
artwork goed aansluit. Het plaatwerk bevat namelijk muziek die grotendeels
valt onder de noemer doe-het-zelf-krautrock, wat een muzieksoort is die
voornamelijk gekenmerkt wordt door een moeilijk definieerbare
eigenzinnigheid. De
muziek op "Morbus" wordt in de eerste plaats gekenmerkt door een
constant ritme dat de nummers op een gegeven moment een hypnotisch
karakter geeft. Meestal lukt het de band om eentonigheid te vermijden,
maar met de lengte van de plaat in ogenschouw genomen - het album duurt
bijna tachtig minuten - is het niet verrassend dat niet alle nummers even
interessant zijn. Met name Krautschock en Wald lijken
overbodig. Deze opeenvolgende composities zijn té ambient en hypnotisch
alsmede doelloos om interessant te zijn. Door deze twee nummers en nog wat
meer overbodig materiaal (Schöhl 2 en Sarau) te snoeien kan
"Morbus" een stuk gestroomlijnder en
minder langdradig worden, wat de algehele kwaliteit van het album
ten goede zou komen, omdat de rest van het materiaal een stuk sterker is. De
betere stukken zijn regelmatig schatplichtig aan de oude Pink Floyd.
Zo lijkt Traumama zowel te refereren aan A Saucerful Of Secrets
als aan Atom Heart Mother, en doen andere delen van de plaat denken
aan de spacerock van nummers als Set The Controls For The Heart Of The
Sun en Interstellar Overdrive. Tegelijkertijd zijn met name de
eerste nummers geworteld in de psychedelica en de krautrock van de jaren
zeventig. Een nummer als Rote Flocken klinkt dan ook niet alleen
vanwege de ‘zangtaal’ erg Duits. Met name in deze zang is de muziek
ook erg eigenzinnig: feitelijk wordt er óf woordeloos gezongen óf
gescandeerd. Alleen in Reaching, dat de monotonie van de tweede
helft van de plaat doorbreekt, gebeurt er iets dat op conventioneel zingen
lijkt, maar aangezien de zang versterkt is met een roterende
Leslie-speaker, is ook hier niet van normale zang te spreken. Als zodanig
is de muziek meer instrumentaal van aard, waarbij de zang bijdraagt aan
het creëren van een atmosfeer. Wat
nog meer bijdraagt aan het scheppen van een bepaalde sfeer is het
uitgebreide ouderwetse instrumentarium van de band. Geheel in de traditie
van de jaren zeventig gebruikt Electric Orange onder meer de Mellotron en
een Hammondorgel voor het maken van de hypnotiserende geluidstexturen.
Hiermee doet de band denken aan spacerockgroepen als Hawkwind, en
bijgevolg klinkt de muziek dan ook regelmatig behoorlijk gedateerd, maar
dan op charmante wijze. Als ogenschijnlijk doe-het-zelf-gezelschap slaagt
Electric Orange er wonderwel in om een bepaald tijdsbeeld op te roepen,
terwijl de muziek tegelijkertijd origineel en veelal spannend blijft. Met een melange van krautrock, psychedelische rock, prog en spacerock is "Morbus" een interessant album voor mensen die van nostalgische doe-het-zelf-muziek houden. Tegelijkertijd echter moet gezegd worden dat met bijna tachtig minuten deze l.a.n.g.speler van Electric Orange simpelweg te lang is; van de laatste vijf nummers zijn er vier overbodig. Toch is de kwaliteit van het overige materiaal voldoende reden om "Morbus" aan te schaffen; de eigenzinnigheid van het materiaal houdt een en ander spannend en is wellicht een verklaring voor de gruwelijke hoes... Christopher
Cusack |
terug naar cd recensies
progwereld.org