Na vijf studioalbums vond Evergrey de tijd rijp voor een live cd. Het is gelijk een dubbel cd geworden welke is opgenomen in een 19^e eeuwse concertzaal van het Storan theater in Gothenburg. De verwachtingen zijn derhalve hooggespannen, want van een concertzaal mag een goede, zoniet schitterende akoestiek worden verwacht. Ik denk dat de zaal waarin dit concert is gehouden in staat van verval is, want het geluid is niet echt denderend. Het lijkt alsof Evergrey in Ahoy staat te spelen. Alsof het geluid door een wollen deken wordt gedempt; het geheel klinkt gewoon niet lekker helder. Gebleven is echter wel de energieke presentatie van de voornamelijk zware progressieve rock.

De band laat een mooie dwarsdoorsnede van het materiaal horen. Van elk album zijn minimaal twee nummers te horen, waarbij natuurlijk de nadruk ligt op het laatste album "The Inner Circle" dat met zes nummers vertegenwoordigd is. Evergrey staat bekend om hun krachtige optredens. Na de intro zet de band gelijk alles in de hoogste versnelling met Blinded. Zanger en gitarist Tom S. Englund klinkt live nog iets rauwer. Het spel van toetsenist Rikard Zander is niet altijd even duidelijk te volgen en dat is jammer, omdat zijn spel toch een wezenlijk deel uitmaakt van het totaal geluid van Evergrey.

Met het dreigende More Than Ever wordt het tempo teruggeschroefd, evenals bij Rulers Of The Mind dat gedragen wordt door een splijtende riff. Op deze momenten vind ik Evergrey op hun best. De dreigende muziek krijgt op die momenten nog meer lading. Het echte rustpunt komt voor rekening van Waking Up Blind. Het opvolgende As I Lie Here Bleeding kent vervolgens nog een rustig begin, maar mondt al snel uit in een onvervalste nekkraker.

De afsluitende nummers van de eerste cd, Mislead en Mark Of The Triangle, behoren tot de langere nummers. Uitermate bombastisch, afwisselend en orkestraal trekken deze nummers aan de luisteraar voorbij. Jammer toch van het geluid. Hopelijk klinkt de 5:1 mix op de dvd beter.

De tweede cd begint uitermate rustig met het spel van Rikard Zander waarover gesproken woord klinkt. Langzaam zwelt de muziek aan en wordt deze meer symfonisch, daarbij geholpen door een strijkkwartet. De volgende nummers hakken met de gekende Evergrey-stijl door: zwaar, bombastisch en afwisselend.

Pas met een nummer van het allereerste album, namelijk For Every Tear That Falls, wordt er serieus gas teruggenomen en is er sprake van een heuse ballade. Op dit nummer zingt Tom S. Englund een duet met zijn echtgenote, Carina Kjellberg. Deze dame verzorgt met een ander dame en een heer tevens het achtergrondkoor bij een aantal nummers.

Op het laatste nummer van het album, The Masterplan, vindt er de nodige interactie met het publiek plaats dat zich de longen uit het lijf mag schreeuwen. Daarnaast worden het koor, het strijkkwartet en de roadies voorgesteld. Zonder beelden blijft dat toch een rare gewaarwording.

Het optreden is ook vastgelegd op dvd. Mijn voorkeur gaat dan toch uit naar de dvd-versie, want de energie spat dan ook nog van het scherm af. Ik blijf me echter afvragen wat dat babygehuil op de cd doet.