|
Jaar:
2007 Tracklist: Band: · Progarchief: Biografie · www.genesis-music.com Discografie: |
Genesis - Turn It On Again, The Hits (Tour Edition)
Zo werd het jaar 2007 ineens een redelijk belangrijk jaar in de lange
historie van de Engelse progdino Genesis. Allereerst een prachtige
verzamel box (“1976-1982”) met daarin 6 sacd’s en 6 dvd’s.
Daarnaast een wereldtour en als ondersteuning daarvan een dubbel cd met
alle hits van de groep. Verder zal er ook nog in 2007 een boek over
Genesis verschijnen en het tweede deel van de sacd collectie. Zo dacht je
dat je wel compleet was met het verzamelen van deze groep, wordt ineens de
Genesis koopkracht flink omhoog geduwd.
Deze recensie behelst de 2007 touruitgave van de verzamel cd “Turn It On
Again”. Nu waren er al twee verzamelaars onder dezelfde naam verschenen.
Ten eerste een cd met als subtitel “Best Of 81-83” waarop (u mag één
maal raden) de hits van het symfonische / pop gezelschap tijdens de jaren
1981 tot en met 1983. De tweede cd onder de naam “Turn It On Again”
verscheen in 1999 en is in principe het geraamte voor wat nu voor me ligt.
Doordat de groep de wereld weer eens onveilig wilde maken is van deze
enkel editie een dubbel cd gemaakt aangevuld met allerlei muzikale
hoogtepunten (dan wel dieptepunten) van de band.
Dat de hoofdmoot de door Phil Collins gezongen nummers zijn mag geen
verrassing heten. De groep was in de loop van de jaren ’80 een
vlekkeloze hitmachine geworden welke de ene na de andere hit aan de grote
massa serveerde. Mama,
De tweede cd is voor de symfo-purist de meest interessantste. De start van
deze cd is overigens niet echt gelukkig met Paperlate en draak der Genesis draken Keep It Dark. Daarna komt toch het symfonische Genesis geluid goed
tot zijn recht met het nummers als Duchess,
Many Too Many, Afterglow en A Trick Of The
Tail. Ook wat moeilijker verkrijgbare nummers als Pigeons en Inside And Out
(beide van de “Spot The Pigeon” ep, maar ook te vinden op het tweede
deel van de “Archive” serie) worden niet vergeten. Het is weliswaar op
het einde van cd-set maar ook de periode Peter Gabriel komt nog voorbij.
Naast de moderne versie van The
Carpet Crawlers is van “The Lamb Lies Down On Broadway” ook het
vrolijke Counting Out Time gehaald. De band’s eerste kleine hitsucces I
Know What I Like (in Your Wardrobe)
van het magnus opus van de groep “Selling England By The Pound” is
natuurlijk van de partij, net zoals het niet op een studioplaat staande Happy
The Man vanuit 1972. Een wellicht verrassende keuze - maar het was nu
eenmaal een single en muzikaal gezien (kruising tussen The Beatles en The
Byrds) - is het zeker niet de slechtste bijdrage op deze cd. Het
oudste werkje op deze dubbel is er één uit 1971. The Knife is naar alle waarschijnlijkheid het meest symfonische
stukje muziek op “Turn It On Again, The Tour Edition”. Aangezien het
symfonisch gezien niet de welbekende spuigaten uit moest lopen is er voor
gekozen om niet het hele
nummer op de cd te plaatsen maar enkel het eerste gedeelte om het nummer
na drie minuten langzaam weg te draaien. Nu weet ik ook wel dat dit de
1971 single versie was maar voor een beter effect hadden ze toch net zo
goed de albumversie op de cd kunnen plaatsen. Maar dan is de cd nog niet
afgelopen! Nee, nee, zelfs paria Ray Wilson mag nog zijn bijdrage leveren.
Geheel misplaatst om na het Gabriel werk het historisch gezien nieuwste
materiaal er nog even achteraan te plakken. Ik denk dat het beter was
geweest (sowieso voor de coherentie van deze dubbelaar) om Wilson’s
bijdrage in de vorm van Congo op
de eerste cd te persen. Helaas wil de groep de periode rond (de in mijn
ogen prima plaat) “Calling All Stations” lichtelijk in de doofpot
stoppen. Tja, voor de gemiddelde Veronica luisteraar een prima verzamel cd al zal deze waarschijnlijk gelukkiger zijn met de 1999 versie van “Turn It On Again” aangezien daar gewoon de jaren ’80 en ’90 hits op staan en verder niets. De tweede cd is in principe enkel interessant voor de Genesis adept maar die zal naar alle waarschijnlijkheid alle platen al hebben. Sander Kok |
|
|