|
Jaar: 2001
Tracklist: Band:
www.hidriaspacefolk.st MySpace: Hidria Spacefolk Discografie: |
Hidria Spacefolk - Symetria Onlangs
was ik enige tijd een
promo-cd kwijt. Het betrof “Symetria”, het derde
studio-album van het Finse psycho/spacerock gezelschap Hidria Spacefolk.
Daar baalde ik stevig van. Allereerst natuurlijk omdat ik de cd op die
manier niet kon recenseren. Ten tweede omdat ik de cd na twee keer te
hebben gehoord helemaal te gek vond en hem graag veel vaker wilde horen.
Een maand lang mocht ik het doen met het vage boekje, de beknopte
begeleidende info en enkele geluidsfragmenten op het net. Het chagrijn was
van m’n gezicht af te lezen. Een dergelijke vorm van slordigheid is me
vreemd. Inmiddels
is de cd terecht en heb ik me al regelmatig laten platspacen door de
instrumentale psychedelica van de vijf energiekelingen. Hidria Spacefolk
dat zichzelf The Original Astrobeat-orchestra van Finland noemt, klinkt op
Symetria steviger dan op hun vorige albums. Weg zijn de fluit en de
marimba. Nagenoeg verdwenen is de folky gloed. De zinderende muziek
richting Hawkind en Ozrics kent nu ook invloeden van Porcupine Tree en
Rush, hetgeen niet verkeerd heeft uitgepakt getuige de beresterke opener
Symetria. De toetsengedreven intro die het nummer in gang trekt gaat over
in een passage met een gave riff. Die riff zit ook aan het eind van het
nummer. De verlossing die het daar met zich meebrengt is zalig. Het
daartussen liggende stuk dampt en klinkt in al z’n volheid transparant
en donker tegelijk. Lekker ritmisch. Het is een staalkaartje hoe Hidria
Spacefolk verder op dit album klinkt. De
band lijkt een formule te hebben gevonden die goed werkt. Thema’s worden
met al
hun herhalingen wijselijk net iets te lang gebracht waardoor elke
sfeerwisseling als zeer gewenst zal worden ervaren. De muziek op dit vrij
korte album, 47 minuten, klinkt mede door de vele Mellotronklanken
tamelijk proggy en dat terwijl de twee gitaristen flink op de voorgrond
treden. Iedereen is nogal aanwezig zogezegd en dat zonder dat het de
muziek te druk heeft gemaakt. Noem de mannen weldadig. Het
materiaal op "Symetria" is zeer inwisselbaar met elkaar. Gezien
eerdergenoemde hunkeringen en een aantal leuke inkleuringen van o.a.
harmonium, didgeridoo, trompet en trombone is dat niet echt een probleem.
''Symetria" heeft een fijne flow met voldoende onderscheidingspunten
en de heren van Hydria Spacefolk vervallen er gelukkig nergens in vaag
geneuzel, ook niet tijdens het psychedelische stukje gefloyd in Futur
Ixiom. Dick van der
Heijde |
terug naar cd recensies
progwereld.org