Jaar: 2006
Label: Open Sky

Tracklist:
· Empyrean Dawn (7:49)
· Children Of Time (5:33)
· Strength (5:59)
· Wind Off The Lake (11:02)
· Factory Of Magnificent Souls (5:02)
· Sky Maps (6:39)
· No Fear In Love (5:59)
· Wind, Water & Fire – Wind (3:30)
· Wind, Water & Fire – Water (3:00)
· Wind, Water & Fire – Fire (7:14)
· Fragment Of A Fiery Sun (2:45)

Discografie:
The Circling Hour (2006)
Live In London dvd (2006)
The River Flows - Anthology Volume 1 (2003)
Open Sky (2000)
Woven Chord (live) (1999)
Heaven's Bright Sun (live) (1997)
Journey Into The Morn (1995)
Beyond These Shores (1993)
The Book Of Kells (1992)
Iona (1990)

Iona - The Circling Hour

Het Iona van 2006 is een andere dan die van 1992. Het Iona van 2006 is een hechte band, een goed geoliede machine. Het is niet meer de band onder leiding van Dave Bainbridge, maar een vijfmansformatie met vijf sterke muzikanten en persoonlijkheden. Als nú één van de groepsleden zou besluiten op te stappen, kan men het beste Iona zélf opheffen. Live had de groep al meerdere malen bewezen dat sinds het verschijnen van de vorige plaat, "Open Sky" uit 2000, de groep op het podium in bloedvorm is. Wég is de raadselachtige, sprookjesachtige en vooral ongenaakbare sfeer van de eerste vier cd’s uit het oeuvre van Iona, maar wat we ervoor terug hebben gekregen is minstens net zoveel waard. Daarmee is Iona wellicht wat minder onaantastbaar, maar met de meer aardse insteek die Iona de laatste jaren kiest, laat de groep stijlgenoten als Mostly Autumn mijlenver achter zich. Om het nóg sterker uit te drukken: het Iona van nú ként geen concurrenten, slechts volgelingen.

Hoewel er maar liefst zes jaar ruimte zit tussen "Open Sky" en "The Circling Hour" lijkt het wel alsof Iona nooit is weggeweest. Dat heeft voornamelijk te maken met de stroom van releases en de uitstekende publiciteitsmotor die Iona met haar eigen label inmiddels bezit. Niet alleen verscheen er pas een uitstekende live-dvd, de voorgaande jaren konden we genieten van Dave’s geweldige solo-debuut "Veil Of Gossamer" en Troy’s eveneens indrukwekkende solo-cd "The Pursuit Of Illusion" om maar een greep te nemen uit de vele solo-releases van de laatste tijd. Het heeft eveneens te maken met het feit dat "The Circling Hour" doodleuk doorgaat waar "Open Sky" is gestopt. Niet alleen de bezetting is onveranderd gebleven, ook de stijl is exact hetzelfde. Zelfs de hoesjes van de twee cd’s vertonen een opmerkelijke gelijkenis.

Toch zijn er ook duidelijke verschillen. Om te beginnen is "The Circling Hour" wel de meest geïntegreerde cd. Waar we in het verleden toch wel vaak een duidelijke scheiding zagen in de gezongen, mooie liedjes van Joanne Hogg en de wat meer symfonische of Keltische tracks van Bainbridge of Donockley, zien we op deze plaat veel meer een integratie van beide. Een goed voorbeeld daarvan is het 11 minuten durende Wind Off The Lake dat Keltische, symfonische en gezongen elementen zowel heilig en onaantastbaar als vrolijk en ongedwongen kan maken. Ik ben nooit zo enorm gecharmeerd van de reels van Iona geweest, maar met deze track overtuigd Iona me als geen ander. Vooral het gezongen gedeelte, waarvan het thema eerst door Bainbridge op gitaar wordt geëtaleerd, is buitengewoon pakkend en nodigt uit tot luid meezingen.

Naast de opmerkelijke aanwezigheid van Joanne Hogg op de plaat, is ook de alomvertegenwoordigheid van Troy Donockley zeer opvallend. Het was na de inspirerende soloplaten die hij de voorgaande jaren uitbracht wel te verwachten dat deze talentvolle muzikant een grotere inbreng zou krijgen binnen Iona. Hij blaast (op de fluit onder andere), trekt en duwt (op de doedelzak) zich in elk nummer een ongeluk, zonder nou ook té overdadig aanwezig te zijn. Zijn inbreng geeft elk nummer, en daardoor de hele plaat een aangenaam en ongedwongen Iers tintje, veel frisser dan op voorgaande platen. Daarnaast levert hij ook belangrijke compositorische bijdragen. Zo is het prachtige Skymaps geheel van zijn hand.

Ook de Nederlander Frank van Essen krijgt een grotere rol. De sympathieke drummer en parttime violist leeft zich op beide instrumenten enorm uit en krijgt wat betreft de viool zelfs een prachtige hoofdrol in Wind, het eerste gedeelte van het drieluik Wind, Water & Fire. Verder is zijn opzwepende drumwerk opvallend in tracks als Children Of Time en Strength.

Ja, het Iona van 2006 is een andere dan die van 1992. Het magische, zoals zo sterk aanwezig op bijvoorbeeld "The Book Of Kells" is volstrekt afwezig. Een kniesoor zou kunnen stellen dat "The Circling Hour" daarmee de minste Iona-cd uit hun discografie is en daarin zou ik eigenlijk wel mee kunnen instemmen. Dat deze voortreffelijke plaat toch nog alle concurrentie buitengewoon ver achter zit laat, toont alleen maar de hoge lat die ze met eerdere platen hadden achtergelaten en de unieke status die Iona bezit. Deze nieuwe richting is dan ook zeer moedig, omdat de groep het heeft aangedurfd een ‘gewone’ lekkere plaat de maken.

Markwin Meeuws

terug naar cd recensies

progwereld.org