|
Jaar:
2003 Tracklist: Band: www.youngjohn.co.uk
Discografie: |
John Young Band - Live At The Classic Rock Society 2003 Kukel.
Wie opent z’n live-cd nu met een ballade? John Young heeft dat dus
gedaan en het is echt waar. Gelukkig komt later op de schijf alles weer
goed maar ik heb zeker drie extra luisterbeurten nodig gehad om de nare
smaak van die zoete opening weg te spoelen. Het nummer in kwestie heet Significance
en is afkomstig van de gelijknamige cd uit 2002 met daarop toegankelijke
toetsengerichte symfo-pop. Dit album, dat destijds nou niet bepaald de
boeken in ging als een spannend werkje, is op deze live-cd met vijf
nummers ruimschoots vertegenwoordigd. Naast
Significance zijn dat When
I Was Young, Just One Day, Underside en Open
Skies. Een
groot verschil met ”Significance” is dat John Young het concert geeft
met een heuse band. Deze bestaat uit John Jowitt op bas (IQ, Jadis),
drummer Dave Stewart (Camel, Fish) en mijn persoonlijke favoriet Robin
Boult (Fish) op gitaar. Tevens doen Jowitt
en Stewart de achtergrondzang. Mannen die het klappen van de
symfonische zweep dus kennen. Voeg daar het kundige en zeer geroutineerde
toetsenspel van John Young zelf toe, alsmede diens geweldige John
Wetton-achtige stem en de ideale band om een flinke positieve por te
geven aan de slappe nummers van ''Significance'' lijkt geboren. Let wel:
lijkt, want een matig nummer is en blijft een matig nummer, ongeacht wie
het speelt. Het is de langdradigheid, zelfs op het amateuristische af, die
de eerste helft van deze cd zo kenmerkt. Slechts tijdens de solo's weet de
band tot leven te komen. Met
All Grown Up gaat het in ieder
geval de goede kant op. Dit nummer toont aan dat John Young ook erg goed
kan componeren. Het is één van de nummers die hij samen met John Wetton
schreef en dat op diens cd ''Arkangel'' prijkt. De gitaar en de toetsen
vullen elkaar hier goed aan. Met
Unknown Soldier en Childhood’s
End brengt John Young twee werkelijk fantastische nummers
die me doen afvragen waarom alle voorgangers niet van dit briljante
niveau zijn. Beiden komen van de mini-cd ”The Shape Of Things To Come”
uit 2003 en staan garant voor ongeveer 23 minuten progplezier. Unknown
Soldier kent veel variatie, zowel qua sfeer en tempo als wat betreft
gitaar- en toetsensolo’s. De opbouw verloopt
zeer gelijkmatig met als hoogtepunt de broeierige samenzang in het
Fly-so-high-stuk. Childhood’s End
is een live-favoriet en dat kan ik goed begrijpen. Het heeft de kracht van
een Jadis-nummer, gekoppeld
aan de melancholie van Genesis
van eind jaren ’70. De
goede lijn die de band nu vast heeft, weten de heren gelukkig door te
trekken met het uitstekende Open
Skies. Dit nummer is verreweg het beste van de vijf
”Significance”-stukken en past hier dan ook perfect. De rol die de bas
van John Jowitt erin vertolkt is groots. Ter afsluiting van het optreden
wordt het instrumentale Kings
gespeeld, dat bruist van de energie. Het is niet slim om je cd-speler op repeat te zetten want wie heeft er na dit wervelende nummer nu zin in die slappe hap van het begin. Al met al is dit live-album een behoorlijke aanrader. Een cd die voor meer dan de helft gevuld is met echt geweldige muziek verdient het om als dusdanig te worden aangemerkt. Dick van der Heijde |
terug naar progarchief
progwereld.org