|

Jaar:
1968
Label: Deram
/ Decca
Tracklist:
· Departure (0:44)
· Ride My See-Saw (3:38)
· Dr. Livingstone, I Presume? (2:58)
· House Of Four Doors (4:12)
· Legend Of A Mind (6:36)
· House Of Four Doors, pt.2 (1:47)
· Voices In The Sky (3:25)
· The Best Way To Travel (3:14)
· Visions Of Paradise (4:15)
· The Actor (4:39)
· The Word (0:48)
· OM (5:44)
Band:
Graeme Edge: drums, gedichten
Justin Hayward: zang, gitaar
John Lodge: zang, bas
Mike Pinder: zang, toetsen
Ray Thomas: zang, fluit
Info:
www.moodyblues.co.uk
Discografie:
Collected
(2007)
December (2003)
Strange Times (1999)
Keys Of The Kingdom (1991)
Sur La Mer (1988)
The Other Side Of Life (1985)
The Present (1983)
Long Distance Voyager (1981)
Octave (1978)
Seventh Sojourn (1972)
Every Good Boy Deserves Favour (1971)
A Question Of Balance (1970)
To Our Children’s Children’s Children (1969)
On The Threshold Of A Dream (1969)
In Search Of The Lost Chord (1968)
Days Of Future Passed (1967)
The Magnificent Moodies (1966)
|
The
Moody Blues - In Search Of The Lost Chord
Krrrrrr..... kom de eerste deur binnen in dit huis, de tweede
klassieke Moodies-plaat. Laat me je de kenmerken van dit meesterwerk
ervaren. Ken je de plaat of de band, dan zal je je spoedig thuis voelen.
Je zult opmerken dat het interieur nogal Oosters is ingericht en ja - je
ruikt de wierook en vreemde kruiden al van grote afstand. Je ziet de
belletjes, de rare trommels, de sitar en wat is die rare witte kast daar?
Het lijkt wel iets van een orgel.
"In Search Of The Lost Chord" is een typische eind jaren zestig
plaat, vol geluidjes, spannende overgangen en vernuftige melodieën. De
plaat kenmerkt bovendien het gebruik van tal van instrumenten uit de
westerse en oosterse muziek. Het is absoluut Mike Pinder's plaat vanwege
het vele gebruik van de Mellotron, terwijl hij ook de piano en zelfs even
het klavecimbel beroert. In tweede opzicht is het overduidelijke flowerpower
karakter van de teksten met name door hem geïnspireerd, cumulerend in
het wel heel oosters klinkende OM als afsluiter.
Krrrrrrr.... de tweede deur laat ons de composities op zichzelf
zien. Apart is om te ontdekken dat de compositorische taken zijn verdeeld
per plaatkant. Kant A is de Thomas-Lodge kant, terwijl kant B bijna alleen
maar Hayward en Pinder-nummers kent. Of dat bewust is, betwijfel ik, maar
het geeft wel een mooie dubbele kant aan deze Moody Blues-plaat. Hayward
is weer helemaal zichzelf in twee topnummers: het lieve Voices In The
Sky, waar hij ze ziet vliegen en het voor hem opmerkelijk filosofisch
getinte The Actor. Naarmate de plaat vordert, worden we steeds meer
in hogere sferen geleid. Berijden we op Riding My See-Saw nog een
eenvoudige wip in de speeltuin, ten tijde van Visions Of Paradise worden
we per vliegend tapijt in de richting van het land van OM vervoerd.
Krrrrrrr.... de derde deur is er eentje om goed door te duwen. De
invloed van verruimende middelen is zeer aanwezig op "In Search Of
The Lost Chord". Hoogtepunt van de plaat is de met zware Mellotron
doorspekte Thomas-compositie Legend Of The Mind, rondom de opa van
Winona Ryder, te weten Timothy Leary. Deze tot op hoge leeftijd
doorslikkende en doorrokende goeroe wordt uitgebreid geprezen en muzikaal
wordt een trip voorgesteld in de waanzinnige instrumentale interlude, waar
gitaar, fluit, piano en Mellotron, ondersteund met Greame Edge's listige
percussieklanken, om voorrang strijden. Thomas is in topvorm op de fluit
en de melodie is om een puntje aan te zuigen.
Krrrrrrr.... de laatste deur is die naar de buitenwereld. We gaan
met de Moodies op reis! Op reis naar het donkere Afrika, waar we Dr.
Livingstone, I Presume horen, een vrolijk niemendalletje van Thomas.
We zijn allemaal op zoek naar iemand, zegt-ie. Mike Pinder heeft een
handige manier voor reizen bedacht: via je gedachten! Als een heuse
teletransporteerder neemt hij ons mee in het fantastische The Best Way
To Travel. Het nummer, waar (vooruitblikkend op OM) al wat
mandoline in verstopt zit, kent een aangenaam ritme van Edge, terwijl de
piepjes in de laatste coupletten zeer tot de verbeelding spreken.
Tenslotte belanden we in India, bij OM en we verdwalen daar
compleet.
Wat een trip! Wat een plaat! Voor "In Search Of The Lost Chord"
heb je geen drugs nodig. De wonderschone plaat dient vooral hard en onder
de koptelefoon beluisterd te worden. Dan komen de details boven en vallen
je de wonderschone arrangementen van de nummers op. Maar "In Search
Of The Lost Chord" is ook een fragmentarische plaat, waar de
composities in dienst staan van elkaar. Niet voor niets lopen de nummers
naadloos in elkaar over, een kenmerk waar alle 'klassieke' albums van The
Moody Blues aan voldoen.
We staan buiten... ik ben nog een beetje duizelig. Ik geloof dat ik op de
grens van een droom sta....
Markwin Meeuws
terug naar progarchief
progwereld.org
|