Jaar: 1968
Label: Deram / Decca

Tracklist:
·
Departure (0:44)
· Ride My See-Saw (3:38)
· Dr. Livingstone, I Presume? (2:58)
· House Of Four Doors (4:12)
· Legend Of A Mind (6:36)
· House Of Four Doors, pt.2 (1:47)
· Voices In The Sky (3:25)
· The Best Way To Travel (3:14)
· Visions Of Paradise (4:15)
· The Actor (4:39)
· The Word (0:48)
· OM (5:44) 

Band:
Graeme Edge: drums, gedichten
Justin Hayward: zang, gitaar
John Lodge: zang, bas
Mike Pinder: zang, toetsen
Ray Thomas: zang, fluit

Info:
www.moodyblues.co.uk


Discografie
:
Collected (2007)
December (2003)
Strange Times (1999)
Keys Of The Kingdom (1991)
Sur La Mer (1988)
The Other Side Of Life (1985)
The Present (1983)
Long Distance Voyager (1981)
Octave (1978)
Seventh Sojourn (1972)
Every Good Boy Deserves Favour (1971)
A Question Of Balance (1970)
To Our Children’s Children’s Children (1969)
On The Threshold Of A Dream (1969)
In Search Of The Lost Chord (1968)
Days Of Future Passed (1967)
The Magnificent Moodies (1966)

The Moody Blues - In Search Of The Lost Chord

Krrrrrr..... kom de eerste deur binnen in dit huis, de tweede klassieke Moodies-plaat. Laat me je de kenmerken van dit meesterwerk ervaren. Ken je de plaat of de band, dan zal je je spoedig thuis voelen. Je zult opmerken dat het interieur nogal Oosters is ingericht en ja - je ruikt de wierook en vreemde kruiden al van grote afstand. Je ziet de belletjes, de rare trommels, de sitar en wat is die rare witte kast daar? Het lijkt wel iets van een orgel.

"In Search Of The Lost Chord" is een typische eind jaren zestig plaat, vol geluidjes, spannende overgangen en vernuftige melodieën. De plaat kenmerkt bovendien het gebruik van tal van instrumenten uit de westerse en oosterse muziek. Het is absoluut Mike Pinder's plaat vanwege het vele gebruik van de Mellotron, terwijl hij ook de piano en zelfs even het klavecimbel beroert. In tweede opzicht is het overduidelijke flowerpower karakter van de teksten met name door hem geïnspireerd, cumulerend in het wel heel oosters klinkende OM als afsluiter.

Krrrrrrr.... de tweede deur laat ons de composities op zichzelf zien. Apart is om te ontdekken dat de compositorische taken zijn verdeeld per plaatkant. Kant A is de Thomas-Lodge kant, terwijl kant B bijna alleen maar Hayward en Pinder-nummers kent. Of dat bewust is, betwijfel ik, maar het geeft wel een mooie dubbele kant aan deze Moody Blues-plaat. Hayward is weer helemaal zichzelf in twee topnummers: het lieve Voices In The Sky, waar hij ze ziet vliegen en het voor hem opmerkelijk filosofisch getinte The Actor. Naarmate de plaat vordert, worden we steeds meer in hogere sferen geleid. Berijden we op Riding My See-Saw nog een eenvoudige wip in de speeltuin, ten tijde van Visions Of Paradise worden we per vliegend tapijt in de richting van het land van OM vervoerd.

Krrrrrrr.... de derde deur is er eentje om goed door te duwen. De invloed van verruimende middelen is zeer aanwezig op "In Search Of The Lost Chord". Hoogtepunt van de plaat is de met zware Mellotron doorspekte Thomas-compositie Legend Of The Mind, rondom de opa van Winona Ryder, te weten Timothy Leary. Deze tot op hoge leeftijd doorslikkende en doorrokende goeroe wordt uitgebreid geprezen en muzikaal wordt een trip voorgesteld in de waanzinnige instrumentale interlude, waar gitaar, fluit, piano en Mellotron, ondersteund met Greame Edge's listige percussieklanken, om voorrang strijden. Thomas is in topvorm op de fluit en de melodie is om een puntje aan te zuigen.

Krrrrrrr.... de laatste deur is die naar de buitenwereld. We gaan met de Moodies op reis! Op reis naar het donkere Afrika, waar we Dr. Livingstone, I Presume horen, een vrolijk niemendalletje van Thomas. We zijn allemaal op zoek naar iemand, zegt-ie. Mike Pinder heeft een handige manier voor reizen bedacht: via je gedachten! Als een heuse teletransporteerder neemt hij ons mee in het fantastische The Best Way To Travel. Het nummer, waar (vooruitblikkend op OM) al wat mandoline in verstopt zit, kent een aangenaam ritme van Edge, terwijl de piepjes in de laatste coupletten zeer tot de verbeelding spreken. Tenslotte belanden we in India, bij OM en we verdwalen daar compleet.

Wat een trip! Wat een plaat! Voor "In Search Of The Lost Chord" heb je geen drugs nodig. De wonderschone plaat dient vooral hard en onder de koptelefoon beluisterd te worden. Dan komen de details boven en vallen je de wonderschone arrangementen van de nummers op. Maar "In Search Of The Lost Chord" is ook een fragmentarische plaat, waar de composities in dienst staan van elkaar. Niet voor niets lopen de nummers naadloos in elkaar over, een kenmerk waar alle 'klassieke' albums van The Moody Blues aan voldoen.

We staan buiten... ik ben nog een beetje duizelig. Ik geloof dat ik op de grens van een droom sta....

Markwin Meeuws

terug naar progarchief

progwereld.org


(c) 2004 - ProgWereld. Alle rechten voorbehouden - Online sinds vrijdag 13 april 2001 - design by HandS Webdesign