|
Jaar: 2008
Tracklist: Band:
www.moonsafari.se MySpace: Moon Safari Discografie: |
Moon Safari - Blomljud Natuurlijk, ik
wist het. Ik wist het!
Het beste nieuws
is dat ik zo onwijs vrolijk word van deze muziek! Het is een zegen, maar
bovenal uitstekende timing om deze plaat in het nieuwe en frisse voorjaar
uit te brengen op een moment dat iedereen misschien al weer hunkert naar
de zomer. Een geluk bij een ongeluk zullen we maar zeggen, de uitgifte van
het album stond namelijk gepland voor het najaar van 2007. De vrolijke
stemming swingt er direct al goed in. Het korte en a capella gezongen Constant
Bloom wordt immers gevolgd door het frisse Methuselah’s
Children. Dit nummer
staat, net als het hele album overigens, stijf van de invloeden van The
Flower Kings met één heel groot verschil. Kijk naar de
groepsbezetting, tel het aantal (achtergrond)zangers en je weet wat ik
bedoel. De (harmonieuze) samenzang is de grote kracht van deze mannen.
Iets waar hun voorbeelden jaloers op zullen zijn. Ik neem het ze dan ook
niet kwalijk dat ze wel eens een zanglijn van hun inspirators hebben
gejat. Verder horen we zalige solo’s op (mini) Moog, melodieuze en
speelse gitaarsolo’s, frivool pianospel en veel Hammond orgel.
Halverwege het nummer een mooi contrast met staccato pianospel, een
tegendraads ritme en gospelachtige samenzang waar ik kippenvel van krijg. Het bewijs van de hoogstaande zangkwaliteit wordt geleverd door In The Countryside. Zonder twijfel doemt hier de vergelijking met The Beach Boys op, ja je leest het goed. Deze strandjongens waren hun tijd ver vooruit. Een wandeling op de maan zoals muzikaal wordt ondernomen in Moonwalk wil iedereen wel maken. Potverdorie, wat een geluid, wat een vrolijkheid, wat een virtuositeit. Ik waan me bijna Neil Armstrong. Is dit wat Neil in 1969 heel ver weg gehoord moet hebben? Een stevige laag Hammond, solide drumwerk en melodieuze loopjes op de mini Moog? Toch maar even snel het label gecheckt of daar soms geen The Flower Kings op staat. Het nummer vloeit naadloos over in Bluebells. Kom je ooit thuis na een rotdag, zet dan even snel dit nummer op. Die rotdag is gegarandeerd snel weggepoetst alleen al door het mooie refrein. Op cd 2 wordt het
toch allemaal wat voorspelbaar. Voor het eerst vraag ik me af of men niet
te ambitieus is geweest. Twee maal 50 minuten is best wel veel, zeker voor
één luistersessie. Net als die
aap uit de mouw, ligt ook verzadiging op de loer. Yasgur's
Farm heeft daar nog
niet zo’n last van, mede dank zij dat aanstekelijke en huppelende
pianoloopje. Gelukkig brengt
het centraal op dit schijfje staande The
Other Half Of The Sky
me weer op andere gedachten. Hier wordt nog even meer dan een half uur
hoogstaande progrock uit de kast getrokken, zeer gewaagd natuurlijk. Toch
is de opbouw goed verzorgd en is er variatie genoeg om te blijven boeien.
Maar alom overheersend is er zomerse vrolijkheid die als een rode draad
door het nummer gevlochten is. En dat is een verademing in een tijd waarin
veel donkere en sombere muziek wordt uitgebracht. Met “Blomljud” heeft Moon Safari de immer loden last van een tweede album, nota bene een dubbelalbum, met verve gedragen. Het is een zomers album geworden, een album dat zich lastig in één keer laat beluisteren, beslist geen origineel album. Maar het doel heiligt nu eenmaal de middelen. Toch hebben zij wat mij betreft niet alleen hun belofte ingelost, maar ook de hoge verwachtingen volledig waargemaakt. Ik kan nu al zeggen dat “Blomljud” een kandidaat is om hoog in het Wereldse Jaar 2008 te eindigen. Maar eigenlijk wist ik dit allemaal al… Natuurlijk! |
|
|