|
Jaar:
1998 Tracklist: Band:
Pallas Website Discografie: |
Pallas - Beat The Drum Pallas
is terug. Pallas werd groot door albums als “The Sentinel” en “The
Wedge” welke, volgens velen, het predikaat “Klassieker” zonder meer
verdienen. Met “Beat The Drum” hebben deze Engelsen een divers en
krachtig album afgeleverd. Op het album staan een aantal progressieve,
melodieuze rocksongs zoals Beat the
Drum en All or Nothing,
maar ook een aantal sterke prog nummers zoals Ghosts
en Insomniac. De
prachtige en krachtige stem van Alan Reed is kenmerkend voor deze cd, neem
nu de openingssong Call To Arms
na een kort intro doet deze zanger zijn intrede en wekt met zijn krachtige
en heldere stem behoorlijk wat verbazing op, dit smaakt naar meer. Bassist
Graeme Murray drukt ook behoorlijk zijn stempel op dit album, zijn
stuwende baspartijen zijn overal op het album terug te vinden. Naast
bassist is hij ook een prima zanger, op Fragments
Of The
Sun neemt Murray een gedeelte van de zang voor zijn rekening. Eén
van de hoogtepunten van dit album is het titelnummer Beat
The Drum. Het nummer begint heel rustig met keyboards en zang, je
voelt duidelijk dat er naar een hoogtepunt wordt gewerkt. Na zo’n 2 ½
minuut draait het nummer 180 graden en verandert het in een stuwende
up-tempo song met een meerstemmig refrein en een subtiele keyboardsolo. De
prog ballads op dit schijfje worden vertegenwoordigd door de nummers Spirits
en Blood & Roses. Op het
eerstgenoemde nummer wordt zanger Alan Reed begeleid door de keyboards met
gebruik van effecten en prachtige percussie. De uithalen in zijn stem,
wekken aardig wat kippenvel op. Op het eind krijgt dit nummer een prachtig
Schots tintje, dit door het gebruik van doedelzakken en roffelende
trommels. Blood & Roses is
een prachtig nummer, dat opent met toetsen en gevoelige zang. Later komen
daar de andere instrumenten bij en wordt het met een prachtige gitaarsolo
afgesloten. Dit nummer doet mij sterk denken aan Cliché
van het Fish album “Vigil In
A Wilderness Of Mirrors”. Tekstueel
is “Beat The Drum” bijzonder te noemen. De teksten van een aantal
songs zijn nu niet bepaald alledaags. Neem nu Blood
& Roses, het gaat over een ‘crime-passionelle’ die net heeft
plaats gevonden, de dader besluit zichzelf van het leven te beroven om zo
toch weer bij haar te kunnen zijn. In Ghosts
worstelt de hoofdpersoon met een drugs probleem, hij beseft dat hij niet
meer terug kan en zich moet overgeven aan zijn verslaving. Pallas
weet met dit album, mede door de diversiteit, de aandacht van de
luisteraar goed vast te houden. De afwisseling tussen progressieve nummers
en de meer melodieuze prog songs werkt wat dat betreft erg goed. Maarten Goossensen |
|
|