Jaar: 1972
Label: Harvest

Tracklist:
· Obscured By Clouds (3:05)
· When You’re In (2:31)
· Burning Bridges (3:30)
· The Gold It’s In The… (3:08)
· Wot’s… Uh The Deal (5:10)
· Mudmen (4:18)
· Childhood’s End (4:33)
· Free Four (4:17)
· Stay (4:08)
· Absolutely Curtains (5:51)

Band:
David Gilmour: gitaar, toetsen, zang
Nick Mason: drums en percussie
Roger Waters: basgitaar, toetsen, zang
Richard Wright: toetsen, zang
Met medewerking van:
The New Guinea Mapuga Tribe: zang op Absolutely Curtains

Info:
· Progarchief: Biografie
· www.pinkfloyd.co.uk

Discografie:
P·U·L·S·E dvd (2006)
London 1966 / 1967 dvd (2005)
The Pink Floyd & Syd Barrett Story dvd (2003)
Pompeii - The Director's Cut dvd (2003)
The Dark Side Of The Moon dvd (2003)
Echoes - The Best Of (2001)
Is There Anybody Out There? The Wall Live (2000)
Pink Floyd The Wall dvd (1999 / 2000)
P·U·L·S·E (live) (1995)
The Division Bell (1994)
Delicate Sound Of Thunder (live) (1988)
A Momentary Lapse Of Reason (1987)
The Final Cut (1983)
The Wall (1979)
Animals (1977)
Wish You Were Here (1975)
The Dark Side Of The Moon (1973)
Obscured By Clouds (1972)
Meddle (1971)
Atom Heart Mother (1970)
Ummagumma (1969)
More (1969)
A Saucerful Of Secrets (1968)
The Piper At The Gates Of Dawn (1967)

Pink Floyd - Obscured By Clouds

La Vallée is een vroege film van de in Teheran geboren Duitser Barbet Schroeder, waarin de Française Vivianne in Nieuw-Guinea snuisterijtjes zoekt voor haar winkeltje in Parijs. Ze ontmoet Olivier en samen gaan ze op zoek naar geheimzinnige, kostbare veren in een onherbergzaam gebied in de binnenlanden, op de kaart aangegeven als La Vallée. De vallei is constant bedekt door wolken, en volgens de inheemse stam die ze zullen ontmoeten, is het de verblijfplaats van de goden, en vandaar obscured by clouds. De film toont zich als een oogstrelende natuurdocumentaire, met prachtige vergezichten over Nieuw-Guinea, maar ik betwijfel of iemand de film had onthouden als niet Pink Floyd verantwoordelijk was geweest voor de muziek.

De soundtrack is tot stand gekomen op verzoek van Schroeder zelf, gezien het succes van “More” (1969), enkele jaren daarvoor. Het is in slechts twee weken opgenomen in het kasteel d’Herouville bij Parijs, en is uitgekomen op 3 juni 1972. Ooit dacht ik dat het album een blauwdruk is voor het komende “Dark Side Of The Moon”. Echter, betere research liet me inzien dat de heren al enige tijd bezig waren met een lang concept, en op het moment dat genoemde soundtrack in de winkels verscheen, zat men alweer druk in de studio te knutselen aan het bekende meesterwerk. “Obscured By Clouds” is daarmee waarlijk een tussendoortje.

Nochtans is het niet vreemd dat de invloeden en sommige sfeertekeningen sterk op “Dark Side Of The Moon” geïnspireerd lijken. Met name Mudmen vertoont sterke gelijkenissen met The Great Gig In The Sky. Er zijn echter ook veel verschillen, dat zich laat terugvoeren op het korte tijdsbestek waarin de plaat tot stand kwam. Feitelijk is “Obscured By Clouds” een verslag van het kunnen van een groep met minder tijd, en slechts de basisinstrumenten ter beschikking, hoewel de plaat tevens de introductie betekent van de eerste synthesizer die de groep gebruikt, de VCS3.

Ondanks dat de plaat opnieuw een soundtrack is voor een film van Schroeder, is het verschil met “More” enorm. Kan “More” gezien worden als een rommelige soundtrack vol flarden psychedelische muziek met af een toe een matig liedje, “Obscured By Clouds” is een volwaardige Pink Floyd-plaat met sterke instrumentale tracks en krachtige songs. Het werkje laat zich derhalve veel beter los van de film beluisteren dan zijn voorganger. Alhoewel de trackvolgorde afwijkt van de volgorde in de film, is de plaat voorbeeldig samengesteld. Met name het vroegere kant 2, vanaf track 7 dus, laat achtereenvolgens Gilmour, Waters en Wright als diamanten schijnen in drie van hun composities, Childhood’s End, Free Four en Stay. Alledrie de liedjes zijn ijzersterk, en laten horen dat de heren op de top van hun compositorische kwaliteiten zaten. Tesamen met de Gilmour-compositie Wot’s… Uh The Deal, gelden deze songs als de sterkste van de plaat.

De verdere charme van “Obscured By Clouds” is het ongecompliceerde karakter. Daar de band maar slechts twee weken tot zijn beschikking had, klinkt de plaat veel minder ambitieus of bedacht dan eerdere of latere werken. Ondanks dat de bandleden in interviews aangegeven dat het geen échte Pink Floyd-plaat is, zou je met enigszins gevaar voor het leven vanuit de Pink Floyd-geloofsgemeente, ook kunnen stellen dat het de enige echte Pink Floyd-plaat is. Want zo klinkt klaarblijkelijk de groep op zijn kaalst, zonder technische snufjes, tot de verbeelding sprekende geluidseffecten en ingewikkelde structuren. Hoe je gezichtspunt ook is, “Obscured By Clouds” is een uiterst genietbare plaat van een groep in ontwikkeling, die even een klus klaarde.

De film, ondertussen, is net zo obscured by clouds als de valei waarin Vivianne en Olivier uiteindelijk arriveren. Het is een Franstalige film, met soms wat Engelstalige passages. Ook wordt er druk gepraat, en uiteindelijk gezongen, in een onbekende inheemse taal. De film is wat saai, en het leukste stukje vond ik toen de jongens van die inheemse stam met pijl en boog hun kunsten vertoonden. Geen topfilm, maar ook niet heel slecht. Voor Pink Floyd-begrippen is “Obscured By Clouds” ook niet hun beste, maar zeker niet te negeren, zowel uit muzikaal als uit muziekhistorisch perspectief.

Met zowel Barbet Schroeder als met Pink Floyd zou het wel goed komen. Schroeder maakt onder meer bekende, en bétere films als Barfly (1987), Single White Female (1992) en Before And After (1996). La Vallée werd echter ook belangrijk voor Schroeder om een andere reden: hij trouwde met Bulle Ogier, Vivianne dus. Zo verdreef hij dan toch de wolken uit de vallei, zo lijkt. Dat het ondertussen met Pink Floyd ook goed ging in de jaren erna, behoef geen betoog. Alleen verzámelden zij juist meer wolken. Of muren. Verscholen zich temidden van dieren. Of aan de andere kant van de maan.

progwereld.org