|
Jaar:
2003 Tracklist: Band:
www.redemptionweb.com MySpace: Redemption Discografie: |
Redemption - Redemption Nick van Dyck is
de grote man achter Redemption. Hij is, merkwaardig genoeg, tevens de
minst bekende naam op het indrukwekkende lijstje van medewerkenden aan dit
project. Zo is bijvoorbeeld de productie gedaan door Ray Alder, in het
dagelijks leven zanger van Fates Warning en Engine. Ook de mix is verzorgd
door een klinkende naam: Fates Warning-bassist Joey Vera. Trouwens, de
muzikanten die deze cd hebben ingespeeld zijn ook geen beginnelingen. Wat
te denken van drummer Jason Rullo (Symphony X), gitarist Bernie Versailles
(Agent Steel) en zanger Rick Mythiasin (ex-Steel Prophet). Een
topbezetting derhalve, die haast vanzelfsprekend de nodige verwachtingen
schept. En, het moet gezegd, aan deze verwachtingen wordt ruimschoots
voldaan. De eerste vier
nummers horen eigenlijk bij elkaar als hoofdstukken in een boek. De
teksten van Desperation Part 1 - 4
zijn gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen King.
Part 1 begint met een sfeervol intro, prachtig georkestreerd door
niemand minder dan Michael Romeo (Symphony X). Die relatieve rust wordt
echter wreed verstoort door vette, thrashy gitaarrifs. Part
2 kent een gastbijdrage van Alder, en wat voor één. Hij zingt hier
werkelijk de sterren van de hemel. Eigenlijk jammer dat hij niet de hele
plaat heeft ingezongen, want zanger Rick Mythiasin, die redelijk zingt,
kan niet aan hem tippen. Part 3
kent veel breaks, flitsende gitaarsolo’s en theatraal toetsenwerk. Dit
geldt ook Part 4 dat een
bombastisch einde kent, wederom vakkundig georkestreerd door Michael
Romeo. Een ander
hoogtepunt is Window To Space.
Ruim dertien minuten genieten geblazen. Dit nummer zit vol
tempowisselingen en sfeerveranderingen. De ingewikkelde songstructuur doet
denken aan Fates Warning en de
theatrale sfeer refereert aan Symphony
X. Het minder opvallende As I
Lay Dying laat wel mooi tegendraads drumwerk horen van Mark Zonder
(Fates Warning). Het afsluitende Something
Wicked This Way To Come is wederom een ware krachtproef. De teksten
van dit, dik vierentwintig minuten durende, epos zijn gebaseerd op het
gelijknamige boek van Ray Bradbury (o.a. “The Martian Chronicles”).
Muzikaal is het wederom een lust voor het oor. Zachte en harde passages
wisselen elkaar af en de pittige gitaarsolo’s zijn niet van de lucht. Redemption staat
voor complexe, gevarieerde progressieve metal die vooral de liefhebbers
van bands als Fates Warning, Symphony X,
en in iets minder mate Evergrey, zeker
zal aanspreken. Het vergt wel
een fiks aantal luisterbeurten om deze schijf helemaal te doorgronden. Joost Boley |
terug naar progarchief
progwereld.org