|
Jaar:
1980
Label: Mercury
Records
Tracklist:
·
Spirit Of The Radio (4:56)
·
Freewill (5:21)
·
Jacob's Ladder (7:26)
·
Entre Nous (4:37)
·
Different Strings (3:48)
·
Natural Science (9:17)
a. Tidal Pools
b. Hyperspace
c. Permanent Waves
Band:
Geddy Lee: basgitaar, toetsen, zang
Alex Lifeson: gitaar
Neil Peart: drums, percussie
Info:
www.rush.com
Discografie:
Snakes
& Arrows (2007)
Feedback (2004)
Rush In Rio DVD / CD (2003)
Vapor Trails (2002)
Different Stages [live] (1998)
Test For Echo (1996)
Counterparts (1993)
Roll The Bones (1991)
Presto (1989)
A Show Of Hands [live] (1989)
Hold Your Fire (1987)
Power Windows (1985)
Grace Under Pressure (1984)
Signals (1982)
Exit… Stage Left [live] (1981)
Moving Pictures (1981)
Permanent Waves (1980)
Hemispheres (1978)
A Farewell To Kings (1977)
All The World’s A Stage [live] (1976)
2112 (1976)
Caress Of Steel (1975)
Fly By Night (1975)
Rush (1974)
|
Rush
- Permanent Waves
Donna Reed - een actrice uit lang vergeten tijden - loopt ons vrolijk
en uitdagend tegemoet, terwijl om haar heen de hel losbarst. Ze lijkt ons
te zeggen: ‘niks aan de hand, de jaren tachtig zijn begonnen, maar de
kracht van muziek blijft’. Ze is tevens een personificatie van Rush
zelf, dat weliswaar de wereld met weinig vertrouwen tegemoet ziet, maar
muzikaal gezien zich geen zorgen maakt. De kracht van de radio wordt hoog
gehouden, een in die dagen zeer belangrijke kracht .
Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig ontstond bij de meeste
symfonische rockgroepen de onbegrijpelijke drang de liedjes in te korten.
Als gevolg van de punkgolf, vanaf halverwege jaren zeventig en onder druk
van platenmaatschappijen en publieke opinie moest alles 'niet zo moeilijk
meer'. Het zou een interessante studie vergen om erachter te komen waarom
het merendeel van die proggroepen vanaf dat moment onder die druk
bezweken. Nooit heeft de tijdsgeest zo sterk ingegrepen op de popmuziek
als in deze periode.
De sfeer van "Permanent Waves" wordt verder verklaard door de
grens van de jaren zeventig en tachtig scherp te stellen. Kleding
veranderde radicaal, de haargrens verschoof opmerkelijk en het geluid van
popmuziek veranderde danig. Regisseur Paul Thomas Anderson heeft dat een
paar jaar geleden zeer treffend vormgegeven in het drama "Boogie
Nights" (1997), waarin de feestelijke jaren zeventig met een
zelfmoord op nieuwjaarsdag 1980 de tachtigerjaren somber inluidt.
"Permanent Waves" van Rush kwam treffend uit op 1 januari
1980. Het bevat slechts zes nummers, waarvan enkel twee min of meer
'lange' tracks. Toch wordt het korte werkje hoog ingeschat door Rush-fans.
We zullen zien of daar waarheid in schuilt.
The Spirit Of Radio (bijna in alle landen behalve Nederland een
hit) is een uiterst krachtige rockklassieker met een zeer bezielend
zingende Geddy Lee. Met tekstsneden als ‘All this machinery making
modern music, can still be open-hearted’ geeft Rush duidelijk te kennen
mee te willen gaan met hun tijd. Tevens is het liedje een ode aan de
radio, in die dagen een baken van vrije wil en meningsuiting, een manier
om nieuwe muziek te leren kennen. Tenslotte laat The Spirit Of Radio in
het middenstuk ook wat reggae (of beter gezegd The Police-)
invloeden horen, en geeft daarmee een glimpje van alle mogelijke invloeden
die Rush in de jaren erna nog aan zijn muziek zal toevoegen.
De drang van Rush om zijn muzikale waardigheid en vrijheid vast te houden,
en tevens moderne productietechnieken en veranderende muzikale waarden in
het begin van de jaren tachtig te omarmen, levert af en toe een kramp op. Entre
Nous is feitelijk een flauw liedje. Tekstueel is het interessanter.
Gebaseerd op Ayn Rand's boek "The Fountainhead" (1943) geeft het
interessante gedachten over ons mensen in deze drukke moderne tijd vol
nieuwe uitvindingen. Ook in de teksten kom je de haast filosofische
benadering hiervan tegen: ‘science like nature, must also be tamed, with
a view towards its preservation’, laat tekstschrijver Neil Peart Geddy
Lee zingen in Natural Science. Ook in Free Will komt de
gedachte dat techniek en evolutie hand in hand gaan terug: ‘Each of us,
a cell of awareness, imperfect and incomplete. Genetic blends, with
uncertain ends.’
Jacob's Ladder, met zijn Bolero-achtige structuur en het lange Natural
Science - een in drie delen uiteenvallende mini-epos - zijn de beste
nummers. Het eerste nummer is uiteraard gebaseerd op het bekende
bijbelverhaal. Het heeft niet alleen een intrigerend ritme (ja, volg het
baslijntje maar zonder je te vergissen!); het mondt ook uit in een te
verwachten, maar meer dan tot tevredenheid leidende finale. Natural
Science komt over als een moderne, sterk ingekorte versie van de twee Cygnus
X-1's op "A Farewell To Kings" (1977) en "Hemispheres"
(1978). Ver weg gebaseerd op een veertiende-eeuws
gedicht rond de verhalen over
koning Arthur, is dit een voor die tijd hypermodern overkomend nummer over
evolutie in al zijn vormen. Ondanks dat het stuk in drie delen uiteen
valt, is de onderlinge samenhang zo sterk en de verschillende terugkerende
thema's en melodieën zo sterk, dat gerust van een klassieker gesproken
mag worden.
Het vreemde van "Permanent Waves" is vooral dat de som der delen
groter is dan de individuele uitkomst. Het is bovenal een plaat die
getuigt van durf, die getuigt van hoop, en vooral een Rush laat horen die
lekker eigenwijs zijn eigen weg uitstippelt. Jammer dan van het afscheid
van de jaren zeventig. Rush ziet, net als Donna Reed op de hoes, de
toekomst met vertrouwen tegemoet.
Markwin Meeuws
terug naar progarchief
 progwereld.org
|
