|

Jaar:
2002
Label: Inside Out
Tracklist:
CD 1:
·
Made Alive / Overture (5:32)
·
Stranger In A Strange Land (4:29)
·
Long Time
Suffering (6:04)
·
Welcome to N.Y.C. (3:33)
·
Love Beyond Words (3:24)
·
The
39th Street Blues (I’m Sick) (4:06)
·
Devil’s Got My Throat (7:17)
·
Open Wide The Flood Gates (6:14)
·
Open The Gates Part 2 (3:03)
·
Solitary
Soul (7:34)
·
Wind At My Back (5:12)
CD 2:
·
Second Overture (3:47)
·
4th Of July (3:11)
·
I’m The Guy (4:48)
·
Reflection (2:49)
·
Carrie (3:05)
·
Looking For Answers (5:16)
·
Freak Boy (2:12)
·
All Is Vanity (4:36)
·
I’m Dying (5:09)
·
Freak Boy Part
2 (3:01)
·
Devil’s Got My Throat Revisited
(1:55)
·
Snow’s Night Out (2:05)
·
Ladies And Gentlemen, Mister Ryo Okumoto On The Keyboards
(2:40)
·
I Will Go (5:09)
·
Made Alive Again / Wind At My Back (8:28)
Bonus CD:
·
Southside Of The Sky (9:11)
·
Good Don’t Last / Open Wide
The Flood Gates (Live Acoustic) (11:26)
·
Working On Devil / Fiddly / Disco
(4:41)
·
Looking For Answers (Live Acoustic)
(4:59)
·
Stranger In A Strange
Land Demo (2:34)
·
4 O’Clock (0:24)
·
Working On Ryo’s Solo (7:24)
·
Lost
Bass Solo Demo (2:01)
·
The Light (Live Acoustic) (6:08)
·
Working On I Will
Go (2:10)
Band:
Dave Meros: bas, hoorn, achtergrondzang
Alan Morse: gitaar, cello, achtergrondzang
Neil Morse: zang, toetsen, gitaar
Ryo Okumoto: toetsen
Nick D’Virgilio: drums, zang
Met medewerking van:
Chris Carmichael: viool, altviool, cello
Jim Hoke: saxofoon, klarinet
Molly Pasutti: achtergrondzang
Neil Rosengarden: flugelhorn, trompet
Info:
www.spocksbeard.com
MySpace:
Spock's Beard
Discografie:
Spock’s Beard (2006)
Gluttons For Punishment - Live in '05 (2005)
Octane (2005)
Feel
Euphoria (2003)
Don't
Try This At Home (Live In Holland ) & The Making of "V"
(2002)
Snow
(2002)
There And Here [Live] (2001)
V (2000)
Don't Try This At Home (2000)
Live At The Whisky And NEARfest (1999)
Day For Night (1999)
From The Vault (1998)
The Beard Is Out There [Live] (1998)
The
Kindness Of Strangers (1997)
The Official Live Bootleg (1996)
Beware Of Darkness (1996)
The Light (1995)
|
Spock's
Beard - Snow
Maak
kennis met Snow, de albino met genezende krachten. Snow geeft kracht, geneest
zieken en geeft hoop. Snow maakt vrolijk, geeft energie en doet problemen
vergeten. Dompel jezelf onder in deze nieuwe cd van Spock's Beard, waarin leider
Neal Morse het verhaal van Snow vertelt, en ons ondertussen muzikaal les geeft
in jaren zestig en -zeventig popmuziek. Want dat is op "Snow" het
geval. Gevat in een uiterst kunstig concept, is Spock's Beard niet meer en niet
minder een retrorockgroep, verpakt in een modern jasje. De stijl van Spock's
Beard doet me denken aan oude symfonische rockgroepen, toen de term 'symfonische
rock' nog niet was uitgevonden. Rustige, piano-gedragen ballads worden
afgewisseld met vette, nostalgisch klinkende hardrock vol Hammond en vervormde
gitaren. "Snow" is op beide punten een avontuur.
Maak kennis met Snow, als hij ouder wordt. De Overture is geen opvulsel,
maar een sleuteltrack die de muzikale toon van de plaat zet. In Stranger In A
Strange Land ontdekken we dat de genezende krachten die Snow blijkt te
hebben door zijn omgeving niet worden gewaardeerd. In het sterke Long Time
Suffering beklaagt hij zich hierover. Als hij naar New York vertrekt ontmoet
hij daar The Knight, die hem rondleid in de stad en haar verleidingen. Snow
gebruikt zijn genezende krachten op verslaafden, prostituees en daklozen. Al
gauw heeft Snow een hele groep volgelingen. In het weergaloze Open Wide The
Fload Gates ontpopt Snow zich als een heuse gebedsgenezer. Het is een nummer
met een sterke melodie die in het instrumentale middenstuk iets wegzakt. De twee
nummers over de daklozen die Snow helpt, zijn het slotstuk van de eerste cd en
de hoogtepunten ervan. In Solitary Soul opent een dakloze zijn hart, en
in het opgetogen klinkende Wind At My Back krijgen we het antwoord
hierop.
Leer Snow kennen als we verder gaan. Snow krijgt last van zijn ego. Hij vindt
het nogal goed van zichzelf dat hij zoveel mensen helpt en wordt hoogmoedig. I'm
The Guy is een akelig nummer waarin dat perfect wordt verwoord. Tot overmaat
van ramp wordt hij in Carie ook nog eens verliefd op een meisje die niets
van hem moet hebben. In het uiterst sterke Looking For Answers (geschikt
als hit, gezongen en gecomponeerd door drummer Nick D'Virgilio) doet Snow
pogingen het meisje te benaderen. Carie vind hem echter een 'freak', als gevolg
waarvan Snow in een depressie geraakt en grijpt naar drugs. All Is Vanity
is een heerlijk symfonisch nummer met veel overgangen en solo's. Toch blijven de
solo's op de hele plaat kort en afgemeten. Neal Morse is de epics van de
afgelopen jaren blijkbaar beu, en kiest voor korte songs om zijn boodschap over
Snow over te brengen.
Leef mee met Snow als het slecht met hem gaat. I'm Dying is een sterk
nummer dat de hopeloosheid van hem weergeeft. Snow gelooft nu zelf ook dat hij
een 'freak' is en zoekt de verslaafde die hij eerder hielp op, nu voor minder
goede redenen dan eerst.
De herhalingen van nummers aan het einde van de cd zijn ook weer geen opvulsels,
maar dragen bij tot de herkenning die zo belangrijk is bij zo'n omvangrijk
project als "Snow". Het zorgt voor een uitgelezen muzikale sfeer, met
name de toetsensolo in Ladies And Gentlemen, Mr. Ryo Okumoto On The Keyboards,
maakt het af. "Snow" lijkt duidelijk gemaakt om in zijn geheel live op
te voeren. Vandaar dat ook Wind At My Back tot twee keer wordt
uitgevoerd; de tweede keer als afsluiter wordt er een waar feestje van gemaakt.
Inmiddels hebben we Snow leren kennen als een sympathieke man, weliswaar met
krachten, maar voor de rest hetzelfde als ons. Ook wij kennen ons fouten, onze
verleidingen en onze hoogmoed. Wij zijn ook als Snow, met onze gaven en
talenten, die we vaak zo slecht gebruiken. "Snow" is een verhaal met
een moraal. "Snow" is een voorbeeld, hoe wel en hoe niet.
Loopt het goed af met Snow? Luister de cd en kom erachter.
Markwin Meeuws
terug naar cd recensies
progwereld.org
|