Jaar: 2004
Label: Eigen beheer

Tracklist:
· Hiroshima 45 (12:38)
· Ecos Vibrantes (10:10)
· Fuga (12:06)
· Um Azul Celeste (14:41)
· Estado De Alerta Máximo (22:20)

Discografie:
Estado De Alerta Máximo (2004)
Ilusões (2002)

Tésis Ársis - Estado De Alerta Máximo

De Braziliaan Anderson Rodrigues brengt ons voor de tweede keer onder zijn artiestennaam Tésis Ársis zijn muziek onder de aandacht. Deze keer gaat het om "Estado De Alerta Máximo", een cd uit 2004, maar de verschillen met het debuut "Ilusões" van twee jaar daarvoor zijn minimaal. Opnieuw vijf louter instrumentale tracks, die worden gedomineerd door gitaarverrichtingen van de beste man, ondersteund door analoge, veelal op kerkorgels gelijkende toetsenpartijen. Het resultaat is een gedragen aaneenschakeling van veelal goed gevonden en redelijk goed uitgewerkte thema’s en melodieën.

Zoals ik zei, de verschillen met het debuut zijn marginaal. Nog steeds wordt Rodrigues beïnvloed door Mike Oldfield, maar helaas blijft hij qua kwaliteit ook nog steeds mijlenver afstaan van zijn grote voorbeeld. Dat is voor een deel ook een budgettaire kwestie. Ondanks de mooie foto’s in het cd-boekje, die laten zien dat Rodrigues over prachtige apparatuur, mooie instrumenten en een leuk thuisstudiootje beschikt, blijft het daar dan ook bij. Tésis Ársis is daarmee niets meer, maar ook niets minder dan een hobbyproject van een aardige man op leeftijd die tijd over scheen te hebben voor zijn geinige liefhebberij.

Vervelend? Nee, zeker niet. Want hoewel de nieuwswaarde van deze, de vorige en als hij zo doorgaat alle volgende platen, al over IS voor /gelijktijdig met / na het intikken / lezen van deze zin, is het toch aardige muziek. Best leuke themaatjes, best geinige achtergrondmuziek, af en toe tijdens het luisteren denk je: "hee, wat een puik stukje muziek!". Maar even later ben je het alweer glad vergeten. Om drie weken later plotseling een melodietje te neuriën onder de douche, denkende: "jeetje, waar ken ik dát nou ook alweer van?". Zo’n plaat is "Estado De Alerta Máximo".

Er zijn wel wat verschillen met het debuut. Om te beginnen begint Hiroshima 45 erg duister, angstaanjagend en haast spannend. Het thema is een beetje kruipend en niet zo aanstekelijk als de overige vier tracks. Over het geheel genomen vond ik "Ilusões" sowieso iets sfeervoller, wat minder opgefokt, wat minder druk. Het zal duidelijk zijn dat "Estado De Alerta Máximo" iets minder mijn voorkeur heeft. Toch vraag ik me aan de andere kant af of ik zou kunnen uitmaken welke track precies bij welke cd hoort. En geloof me, zoals bij elke recensie op deze site, proberen we de cd in kwestie meer dan tien keer te beluisteren. Ook merk ik bij deze plaat een beetje dat de nummers te lang duren en iets te eenduidig zijn. Bij de vorige plaat had ik daar minder last van, maar met name een toch niet onaardig nummer als Um Azul Celeste duurt met zijn ruim 14 minuten véél te lang.

Nee, Tésis Ársis zal met zijn platen nog geen deuk in een pakje boter doen ontstaan. Laat staan dat Rodrigues binnengehaald zal worden als de redding van Braziliaanse prog. De man maakt leuke symfonische niemendalletjes. Ach, zulk soort muzikanten moet er ook zijn, niet?

Markwin Meeuws

terug naar progarchief

progwereld.org