|
Jaar: 2007
Tracklist: Band:
Thork Website MySpace: Thork @ MySpace Discografie: |
Thork - Nula Jedan Thork is het bandje van multi-muzikant Sébastien Fillion, die nu voor de derde keer een fraaie plaat heeft uitgebracht. Weer in eigen beheer, wat de vraag oproept: is er dan helemaal níemand die zo’n mirakels talent op zijn label wil uitbrengen? De muziek op “Nula Jedan” mag dan geen hitpotentie hebben, het is wél een donders knappe plaat. Dat blijkt al meteen uit het openingsnummer Ex-Slave, een prachtig dromerig nummer met schitterende meerstemmige zang. Ergens tussen Porcupine Tree en Amarok moet je het zoeken om vergelijkbare muziek te vinden. Erg mooi. Met liedje twee sta je meer met de voeten op de grond, dit is een redelijk rechte rocker waarin de enige zwakke plek van Thork zich weer eens openbaart: Fillion’s stem is niet krachtig genoeg om een nummer te dragen. Samen met andere stemmen klinkt hij erg fijn, alleen is zijn geluid wat karakterloos. Dat weet hij zelf ook wel, want hij maskeert zijn zang met effecten of een kopstem. Overigens is zijn eigen stem nog steeds te prefereren boven die van sommige huurlingen op zijn vorige plaat. Ondertussen klinkt “Nula Jedan” als een klok. Dat komt door de mooie productie, maar ook door de akoestische instrumenten die Fillion inzet om zijn muziek te verrijken. Tablas, cello, blazers, elvenzang, het voegt allemaal heel veel toe aan de arrangementen. Omdat hij ook de tijd neemt om zijn stukken op te bouwen, blijft de muziek mooi open, ondanks al die verschillende klankkleuren. Het raadselachtig getitelde 01 heeft een uitgesproken Oosterse sfeer terwijl afsluiter Ces Rêves-Là een gitaarballade is waarvan het ‘Gute Nacht Freunden’ karakter tenietgedaan wordt door de vocoderzang van Fillion. (Voor de fijnproevers: ‘Central Scrutinizer’ meets Harry Sacksioni!) “Nula
Jedan” is een veel minder donkere plaat dan “Wê-ila”,
heeft door wat folkinvloeden een sprookjesachtige ambiance die me erg goed
bevalt. Ook is er, bijvoorbeeld in het machtige Danse
Des Airs, ruimte voor wat lekkere jazz-rock met spetterend drumwerk
van Philippe Maullet en een puike Fender Rhodes. Erg mooi, wat losser en
speelser dan de gothische wanhoop van de vorige plaat. Daarmee levert Thork de ideale soundtrack voor een herfstige dag. Zo’n dag om melancholisch bij de kachel te zitten terwijl moeder pannenkoeken bakt. Buiten stormt en regent het, maar ondertussen is alles precies zoals het zijn moet. Erik Groeneweg |
terug naar cd recensies
progwereld.org