Jaar: 2007
Label: GEP

Tracklist:
· Toxicana Apocalypso (5:08)
· Wayward (5:50)
· Crossfire (4:43)
· Roundabout (4:24)
· Hounded (7:13)
· All The Wisemen (5:19)
· Great Ordeal (3:08)
· 6am (Your Time) (2:47)
· Solace (2:33)
· The White Dove Song (5:59)
· Sandheads (7:29)

Discografie:
Emotional Creatures: Part Two (2007)
Emotional Creatures: Part One (2005)

Steve Thorne - Emotional Creatures : Part Two

Over het debuutalbum van de Engelse multi-instrumentalist / songwriter Steve Thorne “Emotional Creatures: Part One” was ik bijzonder te spreken. Het album vol prachtige nummers met sterke melodieën, kritische teksten en uitstekende solo’s was voor mij één van de verrassingen van het jaar 2005.

Dan is het altijd spannend als er een tweede album uitkomt. Zal het niveau net zo hoog zijn? Nou die zorg kan ik direct wegnemen. Het niveau van het tweede deel is minstens zo hoog als zijn debuut. Aan populariteit heeft hij onder muzikanten in elk geval niet ingeboet, want het aantal muzikanten dat op dit albums zijn of haar medewerking verleent is hoger dan op het eerste album. En ook nu zijn het weer niet de minste muzikanten die meewerken. Wat dacht je van bijvoorbeeld Gary Chandler (Jadis), Geoff Downes (Icon, Asia), Tony Levin (Peter Gabriel), Pete Trewavas (Marillion, Kino) en John Mitchell (Arena, Kino, It Bites).

De elf nummers die Thorne voorschotelt zijn stuk voor stuk van grote klasse. Ook hier zijn de melodieën weer mooi en de refreinen pakkend. Daarnaast zijn de instrumentale passages en solo’s echt genieten. Neem Hounded bijvoorbeeld. Tijdens het hele nummer weet Thorne de spanning vast te houden en tegen het einde van het nummer is het een en al instrumentaal vuurwerk met heerlijk stuwend toetsenspel van Steve Thorne en Martin Orford en een lekker felle gitaar solo van Gary Chandler. Of het prachtige refrein op The White Dove Song en het gebruik van blazers in dit nummer. Bij dit album past alles gewoon perfect in elkaar. Alles wat Thorne bedenkt klopt. Een klein stukje akoestische gitaar, een kort pianostukje of een subtiel basloopje - het maakt de muziek mooi vol, zonder dat het je een opgeblazen gevoel geeft. Het zorgt ervoor dat wanneer je het album gehoord hebt, je niets liever wil dan nog een keer op ‘play’ te drukken en dan weer nieuwe dingen te ontdekken.

Het lijkt erop dat Thorne een hoop nummers al op de plank had liggen. Als je naar de data bij de nummers kijkt dan zie je dat niet alles nieuw is. The White Dove Song komt bijvoorbeeld uit 1993 en Sandheads uit 1994. Kennelijk vond hij de tijd nog niet eerder rijp voor deze nummers en kon hij ze nu pas verder ontwikkelen en gebruiken. Opvallend daarbij is dat Thorne de naam ‘Emotional Creatures’ pas in Sandheads voor het eerst laat vallen…

De kracht van de muziek van Steve Thorne is dat hij eerst alles met zijn akoestische gitaar bedacht heeft en er zo voor gezorgd heeft dat de muziek met alleen akoestische gitaar al goed klinkt. Daarna is hij pas gaan nadenken over de verdere invulling van de nummers. Het zorgt ervoor dat de basis zeer solide is. Een absolute aanrader.

Maarten Goossensen

terug naar cd recensies

progwereld.org