|
Jaar: 2007
Tracklist: Band:
www.trettioarigakriget.comarigakriget.com MySpace: Trettioariga Kriget Discografie: |
Trettioåriga Kriget - I Början Och Slutet Weinig
dingen stemmen ondertekende zo droef te moede als uitstekende bands die
ondanks hun kwaliteit en tomeloze inzet nooit de aandacht vergaren die ze
verdienen, en dan zoetjesaan verdwijnen in de nevelen der vergetelheid.
Nog ontluisterender is het dan als een dergelijke band na drieëntwintig
jaar geen nieuw materiaal te hebben uitgebracht, een simpelweg
overdonderend rentree-album uitbrengt dat dan nog steeds niet de aandacht
vergaart die de muziek behoort te krijgen. En indrukwekkend wordt het
wanneer een dergelijke band het comebackalbum voorziet van een wellicht
net zo overtuigende opvolger, waaruit zonder meer blijkt dat een
"tweede jeugd" geen romanfabeltje is. De
band waarop voorgaande meditatie van toepassing is, is het Zweedse Trettioåriga
Kriget, dat in de jaren zeventig met albums als "Trettioåriga
Kriget" en "Krigssång"
een cultstatus verwierf, vervolgens na 1981 geen nieuw materiaal meer
uitbracht, om dan in 2004 met "Elden Av År"
een spetterende comeback te maken, die helaas veelal over het hoofd werd
gezien door de grote massa. Nu is het echter tijd voor de reprise, en
wellicht slaagt "I Början Och Slutet" er wél in om dit
fascinerende en belangrijke Zweedse gezelschap bekend te maken bij een
groot publiek. Trettioåriga
Kriget, een gezelschap dat veelvuldig wordt aangehaald als een voorname
invloed op bands uit de Zweedse progressieve wederopstanding van de jaren
negentig van de vorige eeuw, brengt met "I Början Och Slutet"
haar zevende studioalbum uit. Hoewel met name de eerste twee albums bekend
staan om hun bijzonder energieke mengelmoes van progressieve en
psychedelische (hard)rock, kiest de band er met het comebackalbum "Elden
Av År"
voor om een rijker geluid uit te werken. Hoewel dit niet betekent dat de
groovende rock die zo kenmerkend is voor de muziek verdwijnt (opener Ljuset
is bijvoorbeeld een behoorlijk fel nummer), is het geluid een stuk
volwassener geworden. Deze trend wordt op "Ich Början Och Slutet"
voortgezet: in vergelijking met eerder werk zou het album zelfs mak
genoemd kunnen worden. Echter, de veelzijdigheid en kwaliteit van de
composities maken dat de muziek niets aan kracht inboet. Een
van de eerste dingen die opvalt bij beluistering is de grote rol die
dynamiek speelt in de muziek. Er wordt veelvuldig afgewisseld tussen
ruigere stukken met veel hardrockgitaar en ingetogener stukken, die een
wat schoner geluid laten horen. Deze rustige stukken worden langzaamaan
uitgebouwd, waarbij vaak de Mellotron een rol speelt bij het toewerken
naar een climax. Echter, ondanks het feit dat een en ander op papier nogal
gedateerd klinkt, is de muziek op "I Början Och Slutet"
behoorlijk modern, zoals bijvoorbeeld blijkt uit Barndom, dat
welhaast klinkt alsof de band beïnvloed is door Anekdoten (wat de
cirkel rond zou maken). Sterker nog, zoals Anekdoten op het meest recente
album "A Time Of Day" een verbreding aan muzikale kenmerken laat
horen, heeft ook Trettioåriga
Kriget zijn geluidspalet uitgebreid. Zo zit er bijvoorbeeld in Lovsång
plotseling een panfluitpassage (uit een doosje) of krijgt de band met Ungdom
en Ungdom II opeens een spaghetti-western geluid, en laat met name
de percussie veel moderne invloeden horen. Dit zorgt dat de band, ondanks
haar leeftijd, geen moment gedateerd of achterhaald klinkt. Hoewel
met uitzondering van Lovsång,
Ungdom II en Benke alle nummers slechts een geringe lengte
hebben, is er geen sprake van een verzameling korte popliedjes, daar het
album naast een vijftal kortere composities twee suites bevat, die
weliswaar opgebouwd zijn uit onafhankelijke onderdelen, maar wel door
bepaalde thema's intern samenhangen. Dit geeft de band de ruimte om
bepaalde ideeën goed uit te werken, en het album kent dan ook veel
interessante instrumentale passages, waarbij nieuwe invloeden hand in hand
gaan met het jaren-zeventiggeluid waarom de band bekend (of ja) staat. Tegelijkertijd
is er echter ook voldoende ruimte voor de teksten van Olle Thörnvall --
die wellicht de voornaamste reden zijn waarom Trettioåriga
Kriget niet in de kast bij iedere muziekliefhebber staat. Niet alleen de
naam van de band is in het Zweeds, maar ook alle teksten zijn geschreven
in deze fraaie Scandinavische taal. Hoewel de klank hiervan essentieel is
voor de muziek (Engels zou amper passen bij de schitterend Zweedse sfeer
die de band oproept), is het wel een bekend gegeven dat "wat de boer
niet kent, vreet-ie niet", en als zodanig hebben progressieve bands
traditiegetrouw weinig kans op brede populariteit als ze in het (om maar
iets te noemen) Italiaans of dus ook Zweeds zingen -- bovendien zijn er
ook bar weinig Nederlanders die zo goed Engels spreken dat ze kunnen
beweren dat de teksten van Engelstalige bands ze compleet geen
begripsmoeilijkheden geven, dus vanwaar die vrees voor andere talen dan
het Engels? Anderstalige bands zouden ook bekend moeten kunnen worden zónder
te hoeven overwegen hun integriteit op te offeren. Hoewel Trettioåriga Kriget met "I Början Och Slutet" wederom heeft aangetoond niet alleen een van de meest interessante Zweedse progressieve bands te zijn maar ook te behoren tot dat selecte groepje bands die een comeback muzikaal succesvol hebben weten maken, is het de vraag of dit album wel aanslaat bij een groter publiek. De niet-Engelstalige zang is wellicht voor veel mensen een obstakel bij het beluisteren van de muziek, wat erg bedroevend is, aangezien de klank van het Zweeds een onlosmakelijk onderdeel is van de muziek van het genootschap, en een band zich sowieso niet zou moeten hoeven aanpassen om een groter publiek te krijgen (tenzij een band gewoon slecht is, maar dat terzijde). De muziek op "I Början Och Slutet" (en "Elden Av År" en "Hej På Er!" en "Krigssång" en "Trettioåriga Kriget") verdient een veel groter publiek, en de lezer is dan ook geadviseerd dit album alsmede het oudere materiaal (dat bijna allemaal door Mellotronen in mooie heruitgaven is uitgebracht) toe te voegen aan zijn / haar verzameling. Christopher
Cusack |
terug naar cd recensies
progwereld.org