Wat je van ver haalt is lekker!

Kent U die uitdrukking? Welnu, in het geval van het Australische kwintet Voyager is deze gesuggereerde veronderstelling aardig op zijn plaats. De springerige melodieuze (prog)metal van deze kangaroes is namelijk niet gespeend van enige muzikale appetijtelijkheid. Collega Rob was in 2004 al behoorlijk positief over het debuut "Element V", en de thans voorliggende single "Sober" doet het beste vermoeden voor het tweede album "UniVers", dat ergens halverwege 2007 op de mensheid zal worden losgelaten.

Sinds de release van "Element V" is er wel het nodige gebeurd met onze Australische vrienden (en vriendinnen). Zo heeft de groep, ongetwijfeld geholpen door het feit dat hun debuut bij het Nederlandse DVS Records werd uitgebracht, in oktober van 2006 hun eerste tournee buiten de eigen landsgrenzen kunnen verwezenlijken. Een van de hoogtepunten van die reis was het optreden op het jaarlijkse ProgPower Festival in Baarlo (Limburg). Daar werd Voyager achteraf door het publiek als een van de grote smaakmakers van het weekend betiteld. Ook heeft de band sedert het debuut enige bezettingswisselingen moeten verhapstukken. Mark Boeijen is tegenwoordig de man achter de drumkit en met het aantrekken van gitariste Simone Dow heeft Voyager een tweede dame binnengehaald.

Na deze droge dienstmededelingen is het de hoogste tijd om, aan de hand van de single "Sober", Voyager’s huidige muzikale stand van zaken onder de loep te nemen. Het mag geen verrassing heten dat het nummer Sober centraal staat op deze schijf. Zo centraal zelfs, dat er maar liefst drie variaties op dit thema worden gepresenteerd. We worden als luisteraar (en gedeeltelijk kijker) achtereenvolgens vergast op een singleversie, een lp mix en, als kers (of elke andere fruitsoort naar keuze) op de taart, een videoclip van Sober. Het is maar goed dat deze song de moeite waard is, anders zou deze single een behoorlijke kwelling geworden zijn. Sober start met zweverige toetsen, die het gehele nummer op de achtergrond blijven rondzingen en kent een bijzonder aanstekelijke melodielijn. De structuur van de compositie is weinig ingewikkeld, maar wel uitermate doeltreffend. Opvallend is de haast lieflijke zang van Daniel Estrin, die mooi zweeft boven het vrij stevige fundament. De lp mix heeft overigens een duidelijke meerwaarde vanwege de vloeiende toetsensolo en de fraaie gitaarsolo’s. Garden Of Love is een korte, ietwat melancholische sfeerballade die niet al te veel om het lijf heeft. Hoe anders gaat het er aan toe in het snel beginnende White Shadow. Het nummer kent vrij agressieve zang van Estrin, een lekker tempo, veel pit en een mooie break naar een midtempo passage, die wordt opgesierd door enkele felle gitaarsolo’s. Tegen het einde komen we, mede door wat gruwelgrunts, zelfs haast in black metal sferen terecht. Deze song typeert wel een beetje de grenzeloosheid van de muziek van Voyager. Alles kan wanneer het past binnen de context van de betreffende compositie.

Voyager heeft met "Sober" een single afgeleverd, die nieuwsgierig maakt naar het aanstaande album. Tot die tijd zullen we onze honger even moeten stillen met dit tussendoortje. Geniet van dit korte, doch vrij smakelijke snackmoment!