|

Jaar:
2002
Label: Magna
Carta
Tracklist:
· Mad
March (4:15)
· Meetings
(5:55)
· Herd
Instinct (4:36)
· Bloomsday
(5:29)
· Old
Meat Frame (4:50)
· Memento
Mori (5:05)
· Qubit
(3:24)
· Government
(4:08)
· Resonate
(4:54)
Band:
Toshi Iseda: gitaar
Jens Johansson: toetsen
Mike Keneally: gitaar, toetsen, zang in Old
Meat Frame
T Lavitz: toetsen
Rod Morgenstein: drums
Jonathan Mover: drums
Mike Portnoy: drums
Kit Watkins: toetsen
Andy West: bas, gitaar, toetsen
Info:
www.xen.com
Discografie:
Rama 1 (2002)
|
Andy
West with Rama - Rama 1
Het fenomeen van zonder te repeteren
bij elkaar komen en op basis van een gezamenlijke muzikale taal musiceren
is één van de basisprincipes van de jazz. Over het algemeen zorgt men er
voor dat er een minimale hoeveelheid muzikale grondstof aanwezig is in de
vorm van een hoofdmelodie en een akkoordenschema. Het beginpunt is bekend
en waar ze uiteindelijk naar toe willen ook maar het zijn de tussenstops
die nog onduidelijk zijn. Als de muzikanten elkaar goed aanvoelen kan het
spannende muziek opleveren en met name live op een podium.
Andy West probeert met zijn Rama-project hetzelfde te bereiken maar dan in
een progrock omgeving. Normaal gesproken zou je verwachten dat je dan op
een jazzrockgeluid uitkomt maar in dit geval klinkt het meer als een iets
vreemdere variatie op het Liquid
Tension Experiment project van Mike Portnoy, John Petrucci, Tony Levin
en Jordan Rudess. Een connectie die meer dan relevant is gezien de
aanwezigheid van Portnoy op de eerste twee stukken van dit album.
Het is die referentie naar Liquid Tension Experiment, die als vlag wat mij
betreft ook de lading het meeste dekt. Kortom, stevige progrock (soms
leunend tegen de progmetal) met een grote nadruk op veel ritmische
goocheltrucs en technisch knap soleerwerk van alle muzikanten. Maar waar
het aan ontbreekt is het spannende gevoel. Het idee dat je toevallig de
studio bent ingelopen en een groep muzikanten volledig uit hun dak ziet
gaan. Het klinkt allemaal net iets te veel uitgedacht, ja zelfs
uitgerekend. Het klopt allemaal maar het mist een zekere “drive”. Iets
wat ook ligt aan het feit dat de heren waarschijnlijk niet gezamenlijk in
de studio hebben gezeten maar ieder zijn bijdrage in een eigen studio
heeft toegevoegd.
En dat zou op zich nog niet zo’n probleem zijn als het materiaal waar op
de muziek gebaseerd is van grote klasse zou zijn. De nummers ontbreekt het
vaak aan pakkende thema’s en blijven vaak steken in het presenteren van
mooie sfeertjes. Bloomsday is
daar van een goed voorbeeld. Mysterieuze toetsenklanken openen gevolgd
door stevige riffs met daarover een slide-gitaar. Een gitaar-
/toetsenloopje volgt en dat was het dan. Een goed basisidee wat vervolgens
een paar keer herhaald word. Opener Mad
March leidt een beetje aan hetzelfde euvel. De tegendraadse melodie
waarmee wordt geopend komt meerdere keren terug, maar word niet
onderworpen aan de nodige variatie. En zo staan er meer van dit soort
voorbeelden op dit album.
Er zijn ook wel wat lichtpuntjes te vinden. Meetings
bijvoorbeeld laat horen dat misschien het genre van de stevige jazzrock /
fusion misschien een veel beter terrein is voor Andy West c.s. Ze komen
hier zelfs een beetje in de buurt van het schitterende “Uncle Moe’s
Space Ranch” album van Garsed /
Helmerich / Willis / Chambers / Kinsey (grappig detail: dit album is
verschenen op het Tone Center label wat weer een ander project is van Mike
Varney die ook mede de touwtjes bij Magna Carta in handen heeft). Ook het
afsluitende, nog jazzier, Resonate
laat mij hopen dat Andy West in de toekomst met zijn Rama-project meer de
progressieve jazzrock kant gaat opzoeken. Kit Watkin’s piano-solo is überhaupt
de mooiste solo op dit album.
Wie ben ik om een klasse muzikant als Andy West een tip te geven maar als
ik hem was zou ik voor een eventueel volgend album gewoon een groep
muzikanten samenstellen, samen een niet al te uitgebreide
routebeschrijving samenstellen om vervolgens een paar concerten te geven.
Neem de boel op en stel van het sterkste materiaal een cd samen. Tien
tegen een dat het een stuk spannender zal klinken dan dit eerste Rama
album.
Christian Bekhuis
terug naar progarchief
progwereld.org
|