|
Jaar:
2000 Tracklist: Band: www.zuffantiprojects.com Discografie: |
Fabio Zuffanti & Victoria Heward - Merlin, The Rock Opera Rock Opera’s zijn niet nieuw in
het symfowereldje. In 2001 maakte Trent Gardner, met een indrukwekkende
cast, zijn "Leonardo, The Absolute Man"
project over het leven van Leonardo DaVinci. Een tijdje daarvoor maakte
Trans Siberian Orkestra (met daarin o.a. leden van Savatage) met
"Beethoven’s Last Night" een prachtige rockopera waarin
diversen symfonieën van Beethoven waren verweven. Ook landgenoot Arjen
Lucassen maakte een (space)Rock Opera met zijn "Into The Electric
Castle". De hier besproken opera "Merlin" doet niet onder
voor die hierboven genoemde klassebakken, sterker nog, hij zou wel eens
als beste uit de bus kunnen komen. Dit staaltje symfokunst is de natte
droom van elke symfomaan! De hele opera beslaat twee albums. De eerste schijf kent wat stevigere composities en hierop worden een aantal hoofdthema’s uitgezet, die op de tweede cd terug zullen komen. Op cd twee is meer nadruk gelegd op de akoestische gitaar en het koor. Het is vrijwel onmogelijk om elk nummer eruit te lichten, maar een aantal stukken laat ik zeker de revue passeren. Laat ik maar chronologisch te werk gaan en met de eerste schijf beginnen. Na een pittige instrumentale Overture (let op het mooie Mellotronspel) wordt er met As It Was In The Beginning een begin met het verhaal gemaakt. Het nummer opent met mooi akoestisch gitaarspel en warme fluitklanken. We maken in het eerste nummer kennis met "de duivel" vertolkt door Faustro Sidri. Zijn stem is mooi warm, niet echt een stem die je van een duivel zou verwachten. Na een rustig stuk met hoofdzakelijk akoestische instrumenten, wordt het nummer krachtiger met stevig elektrisch gitaarwerk en Hammond orgelspel. De melodie is werkelijk oorstrelend. Het wordt helemaal gaaf als er een lekkere toetsensolo wordt ingezet terwijl je de akoestische gitaar nog op de achtergrond hoort. Gwendolyn is het tweede karakter waarmee we kennis maken, het is de beeldschone stem van Nadia Girardi. Ze neemt de zangmelodieën zoals die uitgezet waren door haar voorganger over. Kippenvel over mijn hele lichaam als er een prachtige accordeonsolo wordt ingezet, ik waan me helemaal in het oude Italië. Maar dat was nog niet eens het mooiste stuk, dat is het gedeelte waarin Faustro Sidri, Nadia Girardi en Laura Cavalleri (karakter: Ganeida) hun prachtige stemmen bundelen en zo laten samensmelten tot één bloedstollend mooi geheel. Winter Lament is een lekker up-tempo nummer met een beetje jazzy ondertoon. Het wordt gezongen door de persoon waar het allemaal om draait: Merlin, vertolkt door Alessandro Corvaglia (La Maschera Di Cera). Zijn stemgeluid is prima en heeft een rauw randje. Hoogtepunt van het nummer is wanneer het koor gefaseerd de zanglijnen van Corvaglia overneemt; eerst de bassen, dan de tenoren gevolgd door de alten en de sopranen. Dit geeft het nummer een enorme boost. Op het hoogtepunt maakt een mooie zwevende toetsensolo het geheel af. Het tweeluik Tricked / Must You Leave So Soon doet in het begin lekker luchtig aan met veel piano en een vleugje accordeon. Deze instrumenten geven het nummer een humoristisch knipoogje. In het tweede gedeelte krijgt het nummer een zwaarder karakter, dit komt door de zang van Davide Vacchi (karakter: Rydderch) zijn stem is bijna angstaanjagend. De ballad van de eerste cd is Free For Another. Dit wondermooie nummer wordt gezongen door Nadia Girardi. Haar stem is mooi zuiver en helder. Ik kan me geen andere zangeres voor de geest halen die zo mooi kan zingen! Een prachtige emotionele gitaarsolo maakt het nummer compleet. Sitar, Minimoog, Polymoog en Mellotron, je hoort het allemaal voorbij komen in The Wedding March. Na het aardig van leer trekkende openingsgedeelte zet het koor in met prachtige woordloze zang. Ze worden hierin begeleid op, hoe kan het ook anders met zo’n titel, het kerkorgel. Gitarist Nicola Bottino laat hier ook horen niet alleen goed met de akoestische gitaar overweg te kunnen, maar ook lekker pittig elektrisch spel kan voortbrengen. We zijn toe aan de tweede schijf. Ook deze gaat net als zijn voorganger met een instrumentale track van start. Het mooie en snelle akoestische gitaarspel dat het nummer opent zal als een rode draad door de cd lopen. De akoestische gitaar verdwijnt wat meer naar de achtergrond wanneer Edmondo Romano (Hostsonaten)een prachtige solo op de doedelzak inzet. Het doet sterk denken aan het afsluitende nummer Toward The Sea van het Hostsonaten album "Springsong". Het nummer loopt over in Madman Sings, een up-tempo nummer met stevig gitaarspel als basis en een hoofdrol voor Merlin (Alessandro Corvaglia). Vrijwel alle nummers op deze opera bevatten een aantal prachtige tempowisselingen, zo hebben de meeste nummers meerdere gezichten. Dit alles verloopt zo natuurlijk dat je de veranderingen van stijl en melodie eigenlijk niet eens direct door hebt. Het hart van cd twee wordt gevormd door Song For The New Day en Merlin And Vivian. In het eerste zingt het koor zijn prachtige melodielijnen op het snelle akoestische gitaarspel zoals dat ook al in het openingsnummer te horen was. Het koor klinkt echt mooi dat het emoties los maakt. Het doet een beetje kerstachtig aan. Merlin And Vivian kent vele gezichten. Dan is het gevoelig en emotioneel met prachtige zang van Loredana Villanacci (karakter: Vivian) en dan is het weer hard met tegendraads en complex gitaarspel en snelle drums. Opeens duiken weer die snelle akoestische gitaren op, je voelt het al aankomen: het koor gaat weer zingen. En ja hoor, weer wordt ik ondergedompeld in een bad van warme stemmen. Nu is het alleen nog maar mooier doordat nu ook de drums erbij zijn gekomen en het koor de teksten door elkaar heen zingt. Wow! Beyond The Nightmares is een knap stuk. Merlin heeft een nachtmerrie en alles wat hij heeft meegemaakt vliegt langs hem heen. De toetsen produceren een horrorachtig zwevend geluid en daardoorheen hoor je stukken uit de voorgaande nummers voorbij komen. Doordat deze stemmen vervormd zijn, doet het geheel ook echt als een nachtmerrie aan. Je ziet hem bij wijze van spreken al badend in het zweet in zijn bed woelen. In How To Do The Sleeping Spell
zingen Alessandro Corvaglia en Loredana Villanacci een prachtig duet. De
gitaar grijpt middels een korte solo terug naar het thema van As It Was
In The Beginning van de eerste cd, briljant. Ik zou nog zoveel meer over dit album willen vertellen. Over al die solo’s op de mooiste instrumenten en de vocale kwaliteiten van alle zangers. Maar al teruglezende besef ik dat ik er een eind aan moet breien. Een slotconclusie lijkt me niet meer nodig denk ik. Wel moet ik nog even kwijt dat Fabio Zuffanti werkelijk een briljant muzikant is, de Beethoven van de symfo. Ik heb met open mond naar deze dubbellaar geluisterd. Merlin is een aantal malen live opgevoerd in Italië, met de gehele cast, compleet met kostuums en dansers (foto’s hiervan zijn te vinden op Zuffanti’s website). Stel je voor dat je dat een keer zou mogen meemaken! Mocht ik de loterij nog eens winnen… Maarten Goossensen |
terug naar progarchief
progwereld.org