Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Airbag – Disconnected

Airbag – Disconnected

Het nieuwe album van Airbag is toch een release waar menig muziekfan reikhalzend naar uitgekeken heeft, ondergetekende daarbij inbegrepen. Immers de vorige drie albums waren van een zeer hoog niveau en dat schept natuurlijk verwachtingen voor elke volgende uitgave die de band zal gaan doen. Hoge kwaliteit lijkt de standaard bij deze Noren en de vraag is dan ook of dat bij “Disconnected” weer het geval zal zijn. Na een paar eerste luisterbeurten was ik buitengewoon enthousiast, maar dat zakte na een tijdje toch wel in. De plaat heeft vervolgens korte tijd op de plank gelegen en dat heeft er misschien toch voor gezorgd dat ik van mening ben dat hier weer iets bijzonder fraais op de muziekwereld is losgelaten.

Ook op deze plaat is de band weer zeer schatplichtig aan Pink Floyd en Porcupine Tree. Dat brengt me dan ook meteen op het kleine pijnpuntje wat ik met dit album toch wel heb. Het is onmiskenbaar dat ook deze vierde langspeler weer een prachtig product is, alleen heb je wel het gevoel dat je alles al op de drie eerdere uitgaves hebt gehoord. De band valt in herhaling. Toch is dat eigenlijk helemaal niet erg als de muziek zo mooi is als op “Disconnected”.

Ook nu leunt de muziek weer voor het overgrote deel op het prachtige lyrische gitaarspel van Bjorn Riis. Wat die man af en toe uit zijn instrument weet te toveren, zorgt op bepaalde momenten echt voor kippenvel over het hele lichaam. Technisch zal het misschien allemaal niet hoogstaand zijn, maar ik ken maar weinig gitaristen die zoveel sfeer in hun spel weten te leggen. Neem als voorbeeld maar eens de geweldige solo die op ruim vier-en-een-halve minuut start in het nummer Sleepwalker en die twee minuten later de opmaat blijkt te zijn geweest naar een mooi verstild einde van het nummer. En zo staat het album vol met dit soort briljantjes.

In vergelijking met voorgaande albums staat toetsenist Jorgen Hagen niet meer in de line-up vermeld. Volgens de bijgevoegde info zijn de toetsenpartijen voor rekening gekomen van Riis en zanger Asle Tostrup. Meer nog dan op eerdere albums hebben de toetsen een ondersteunende rol gekregen voor het gitaarspel van Riis. Het moet daarbij gezegd dat deze toetsentapijtjes zijn gesoleer nog een extra lekkere dimensie geven. Het orgeltje en de strings onder de solo’s in het schitternde titelstuk maken het nummer alleen nog maar extra af. Op dit titelnummer is trouwens helemaal goed te horen dat de mannen van Airbag regelmatig naar Porcupine Tree hebben geluisterd. Het is zanger Tostrup die, naast zijn mooie, soms zelfs gekwelde zang, zorgdraagt voor de productie en het artwork.

Niet alleen muzikaal zijn er veel raakvlakken met eerdere albums, ook tekstueel grijpt de band terug op thema’s die al eerder zijn aangehaald. Net als op  “All Rights Removed” en  “The Greatest Show On Earth” is het thema de vervreemding van het individu naar de maatschappij toe en het falen om aan allerlei verwachtingen te voldoen. Zo zingt Tostrup in het refrein van de zeer sterke opener Killer: ‘And I kill if I must. Whatever it takes to stay on top’. Een wat somber beeld wat goed aansluit bij de bijzonder sferische muziek. En met ’sferisch’ bedoel ik dan imminent sfeervol. Gelukkig is daar nog de albumafsluiter. Het laatste nummer Returned is de vreemde eend op dit album. Op de vorige albums werd nog afgesloten met een episch werkstuk. Nu is gekozen om dit met het kortste nummer te doen. Een wat lieflijk overkomende ballad in de stijl van Snow Patrol, met een -  in tegenstelling tot de overige nummers -  vrij positieve ondertoon. Geen onverdienstelijk nummer, maar, zowel muzikaal als tekstueel, wel een beetje stijlbreuk met de rest van het album.

Met “Disconnected” lost Airbag de hooggespannen verwachtingen toch wel grotendeels in. Wanneer er op dit hoge niveau gemusiceerd wordt, is het te vergeven dat de band zichzelf zo nu en dan herhaalt. Voor een eventueel vijfde album zullen de verwachtingen wederom hoog liggen met hier en daar wellicht toch wat hoop op iets nieuws. Echter wanneer het dan weer zo’n fijn album is als deze, zal niemand wakker liggen van meer van hetzelfde. Op dit niveau hoort Airbag bij de eredivisie van de prog.

Ralph Uffing
CD:
Koop bij bol.com

Limited Edition:
Koop bij bol.com

Vinyl:
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies