Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Akelei – De Zwaarte Van Het Doorstane

Akelei - De Zwaarte....

Pareltjes. De kleine dingetjes die het leven als recensent mooi maken. Ook al ben je niet de eerste die een album of band ontdekt, een release als deze maakt mij toch weer bijzonder tevreden. En zeg nu zelf; een band die zichzelf naar een mooi bloempje vernoemt, moet op zijn minst ook mooie muziek maken?

Het moest ook zo zijn. Wij als Progwereld staan aan de vooravond van een jubileumjaar en brengen in samenwerking met Nederlandse progressieve bands een Nederlandstalig progalbum uit (schrijfdatum: december 2010, red). En dan net even te laat doe je zo’n ontdekking. Ook al is het geen reguliere prog, deze atmosferische doom metal had op deze cd zeker niet misstaan. Al was het alleen al om de variëteit en diversiteit van onze informerende site mee te etaleren.

Akelei is een band met leden woonachtig in Noord-Brabant, Utrecht en Zuid-Holland. De groep ontstaat in het voorjaar van 2006 na een ontmoeting tussen gitarist Misha Nuis en drummer Ward  Maaswinkel die een ambitie delen om muziek met gevoel en sfeer te componeren. In het begin worden veel ideeën uitgewisseld en opgenomen, later ontstaan hieruit volwaardige nummers. Voortvloeisel uit die ideeën is de demo “08”, die logischerwijs uitkomt in 2008.

De band maakt progressieve doom met daarin lange melodielijnen en verslavend lange gitaarpartijen die in de post-rock niet zouden misstaan. De lange composities komen op sommigen onder ons wellicht langdradig over, maar op mij hebben deze neerslachtige nummers een prima uitwerking. Hoe raar kan het zijn; deprimerende muziek beluisteren, maar toch achterblijven met een voldaan en gelukzalig gevoel. Dat is vooral te danken aan de hoge kwaliteit die deze band voortbrengt. De drie gitaren zorgen voor een bijzonder fraaie basis, waarbij er geen enkele echt nadrukkelijk uitspringt ook niet in een solistische manier. Hoewel de basis niet uniek is in het genre, voor een debuterende band is dit allesbehalve een beschamende start. De titel van het album is geleend van een gedicht van Martinus Nijhoff, genaamd “Midzomer”. De melancholie van zijn teksten is overduidelijk te voelen in de muziek en teksten van de band:

En al ‘t verdriet dat wij vergeten wanen
Is enkel stil geworden, stil en goud
En rood als bladeren, en ‘t hart werd oud
En roerloos van de zwaarte van ‘t doorstane.

Een belangrijk punt om te noemen is de uniciteit van de Nederlandstalige cleane zang van Misha Nuis. Het is namelijk even wennen, maar ik zeg u, het ‘een beetje vreemd, maar wel lekker’ gaat na een aantal draaibeurten toch overheersen. De teksten sluiten perfect aan bij de muziek, zelfs de Noorstalige zang van Cecilie Langlie (Skumring) in het afsluitende en gelijknamige “Duett” met zanger Nuis. Wat overeind blijft staan is een uniek Nederlandstalige doom metal album. Hoewel dit album al een behoorlijk niveau tentoonstelt, durf ik te zeggen dat er nog voldoende rek in de ontwikkeling zit. Ook de demo “08″ die op de site te downloaden is, voorspelt dit al. In een eventueel vervolg zou ik alleen wat meer diversiteit en spanningspunten willen horen. Net even dat kleine beetje noviteit of uitdaging zodat je wat meer luisteraars bij de les houdt. Referentie bands zijn wat mij betreft namen als Agalloch, Katatonia, Draconian en een in wat mindere mate My Dying Bride.

Het mooie voor iedereen die deze recensie leest is dat het hele album gratis te downloaden is op de site van Akelei of die van Bandcamp. Iedereen mag er aan ruiken en voelen. Alleen die generositeit is al bewonderenswaardig, hoewel ik mij natuurlijk realiseer dat dit tegenwoordig ook het beste middel is om aan de weg te timmeren. Als een album goed genoeg is, koopt een rechtgeaarde fan de cd toch wel. Zo ook deze recensent, die het eerst ook met een download moest doen. Dat ik daarna snel het origineel in handen wilde hebben, was een gerechtvaardigde conclusie wat mij betreft.

Ik kijk er niet van op als er binnenkort toch een platenbaas op de knietjes voor de band ligt om toch alsjeblieft het album te mogen uitbrengen. Dus platenboeren; doe er wat aan!

Ruard Veltmaat

Progwereld | Recensies