Steun ons voor een nieuwe website.
Klik hier voor onze crowd funding actie

Big Big Train – Gathering Speed

Bij mij in de buurt rijdt een authentieke stoomtrein. Fantastisch voor degenen die willen zwelgen in nostalgie, maar vreselijk voor hen die zich storen als de trein z’n zwarte rookpluimen uitstoot. Voor de eerste groep zal “Gathering Speed”, de nieuwe cd van het Engelse Big Big Train, waarschijnlijk het ideale schijfje zijn, want “Gathering Speed” ademt helemaal de sfeer uit van Genesis in de jaren ‘70 in de lijn van Pendragon ten tijde van “The World” (1991). Zelf behoor ik ook tot die nostalgici en ben dan ook aangenaam verrast door het vijfde album van deze muzikanten.Zo heeft er een zeer geslaagde bezettingswisseling plaats gevonden. Sean Filkins is de nieuwe zanger van de band en hij brengt precies datgene waar het Big Big Train al die jaren aan ontbroken heeft: memorabele zanglijnen. Qua techniek is hij niet beter of slechter dan Martin Read, z’n voorganger, zijn stem lijkt er zelfs op, maar Filkins haalt melodielijnen uit zijn warme stem die blijven hangen. Direct vanaf het eerste nummer, High Tide, Last Stand, is er maar één vergelijking mogelijk en dat is met Max Werner, de Kayak-zanger van weleer. Filkins heeft dezelfde dramatiek, dezelfde aandoenlijke klank. Die komt hem perfect van pas tijdens het concept van “Gathering Speed”, een concept dat gaat over een gevechtspiloot in de jaren ‘40. De teksten behandelen o.a. zijn dapperheid, de heroïsche strijd op leven en dood en hoe hij uiteindelijk wordt neergehaald. De cd opent met het snorren van de propeller. Dan scheert het vliegtuigje laag over en na enige tijd hoor je piloot Filkins vanuit de cockpit zingen. De sfeer is meteen gezet.

Wat me nog het meest heeft verrast is het feit dat Big Big Train zo ongegeneerd met haar voorbeeld Genesis dweept. Zoiets valt te verwachten van een beginnende band, maar niet van een band als Big Big Train die zelfs had aangekondigd na haar vorige cd ”Bard” uit 2002, te zullen stoppen. Misschien is het juist daardoor dat ”Gathering Speed” zo magistraal fraai is. De muzikanten spelen immers al meer dan dertien jaar samen.

De nummers van “Gathering Speed” zijn dan ook voorzien van een dikke laag gevoel. Met name Fighter Command, The Road Much Further On en Powder Monkey laten de lucht trillen. Het vlotte begin van Fighter Command bevat (echte) mondharmonica waardoor het nummer onvermijdelijk aan The Voyager van Pendragon doet denken. Daarnaast kent het zo’n prachtig stuk akoestisch gitaargetokkel met volle Mellontron-klanken en messcherpe, hoog aangesneden samenzang. Noemenswaardig is hier de vrouwelijke achtergrondzang van Laura Murch. Als de intensiteit van het nummer ook nog eens toeneemt is de verrukking compleet. Sterk staaltje componeerwerk.

Een veelvoorkomend stijlfiguur is op dit album de combinatie van akoestische gitaar en Mellotron-klanken. Ook het gedragen The Road Much Further On zit er vol mee. Sean Filkins stijgt naar grote hoogte, zowel letterlijk als figuurlijk, met de zin:”I Always knew that it could end this way“.Helemaal aan het eind ko mt gitarist Gregory Spawton nog met een aantal magnifieke Steve Hackett-achtige tonen.

Het siert Spawton en zijn mannen dat ze ondanks hun niet geringe vaardigheden, toch in dienst van de muziek spelen. Slechts af en toe is er wat individueel vuurwerk, zoals halverwege het Camel-achtige instrumentale Sky Flying On Fire,waar toetsenist Ian Cooper even een lekker loopje laat horen. Met dit stuk komt er tevens wat meer pit in het album, evenals met Pell Mell. Het bas- en drumwerk vertoont hier grote gelijkenis met ”The Wake” van IQ, maar vooral met Big Big Train zelf zo’n tien jaar geleden. Typisch dat de naam van zanger Filkins dan ook ontbreekt bij de componisten van dit nummer. Bij Powder Monkey wordt zijn naam weer wel genoemd en dat is te horen ook. De wonderschone klanken en de zinderende intensiteit zoals in The Road much Further On maken dit nummer tot mijn persoonlijke hoogtepunt van “Gathering Speed”.

De cd sluit af met het titelnummer dat een opgewekt karakter heeft en een positieve boodschap. Het bevat een voortreffelijk instrumentaal stuk richting het Mexicaanse Cast.

Als de cd is afgelopen betreur ik het keer op keer dat de teller maar 55 minuten aangeeft. Op zich is dat geen onacceptabele tijd, maar dit soort cd’s kan me niet lang genoeg duren. Ik heb al heel wat Genesis-achtigen gehoord. Genesis-kopieën, Genesis-klonen, ze zijn er in alle soorten en maten. Zelden echter heb ik een band er zoveel gevoel in horen leggen als Big Big Train.

Dick van der Heijde
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies