Twee nieuwe prijsvragen i.s.m. Poppodium Willem Twee: Maak kans op twee kaarten voor Kayak en/of Soup + A Liquid Landscape.    Klik op de bandnaam en maak kans op deze tickets!

Blackfield – V

Blackfield - V

Nadat Steven Wilson op Blackfield’s laatste album “IV” een forse stap terug deed (hij speelde wat gitaarpartijen, zong op twee tracks en produceerde het geheel) liet hij weten dat het nieuwe album “V” weer een echte samenwerking zou worden. Dat schept hoge verwachtingen want de eerste twee Blacfield albums die echt door beide heren werden gemaakt zijn uitgegroeid tot klassiekers.

Blackfield is dus Steven Wilson en Aviv Geffen. Deze laatste is een grootheid in zijn land Israel en hij is daar één van de coaches bij het tv programma The Voice Of Israel. Ten tijde van de opnames van dit album zat Steven Wilson nog midden in zijn wereldtour naar aanleiding van zijn laatste studioalbum “Hand.Cannot.Erase”. Het opnemen ging vooral voor Steven Wilson tussen de bedrijven door en in maar liefst zeven verschillende studio’s.

De werkwijze was dat Aviv Geffen demo’s naar Wilson stuurde en ze zo samen bepaalden welk nummer wel en welk niet geschikt was voor Blackfield. De basis werd dus door Aviv Geffen gelegd, hij schreef tien van de dertien tracks, en dat is te horen. Als je een beetje bekend bent met zijn solowerk dan hoor je veel overeenkomsten. Sterker nog, het nummer October op dit album is rechtstreeks afkomstig van zijn in 2009 uitgekomen soloalbum “Aviv Geffen”. Ook op tekstueel gebied mis ik de sterke en soms vileine teksten die het duo in het verleden wist te produceren. Dat betekent niet dat “V” een slecht album is. Als ik dit vergelijk met de rest van hun discografie, dan is dit na “Blackfield” en “II” het sterkste schijfje. Maar de magie van die eerste twee albums, die is maar sporadisch te vinden.

Toch bevat ook dit album een aantal juweeltjes. Zo is From 44 To 48 een heerlijk melancholisch werkje met prachtige orkestraties (van het London Session Orchestra) en een fantastische gitaarsolo. Op zijn minst is het opvallend dat nu net dit nummer door Steven Wilson is geschreven.  Family Man is mooi uptempo en klinkt door de pakkende gitaarriffs lekker stevig. De samenzang van beiden doet hier weer terug denken aan de hoogtijdagen van de eerste twee albums. Sorrys is een prachtige ballade waarin Aviv Geffen voornamelijk door de akoestische gitaar begeleid wordt. In dit soort liedjes komt zijn warme stem het beste tot zijn recht. Life Is An Ocean is door Wilson en Geffen samen geschreven en behoort ook tot het beste wat dit album te bieden heeft.

Elke track heeft wel fraaie facetten. Of het nu mooie dragende orkestraties zijn, een lekker refrein, mooie zanglijnen of een fijne gitaarsolo, elk nummer heeft wel iets speciaals. Maar als geheel maakt het lang niet zo veel indruk als op de eerste twee albums. Het is een heerlijk pop-prog album, maar de magie is grotendeels verdwenen.

Maarten Goossensen
CD:
Koop bij bol.com
CD + Blu-ray:
Koop bij bol.com
LP:
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies