Twee nieuwe prijsvragen i.s.m. Poppodium Willem Twee: Maak kans op twee kaarten voor Kayak en/of Soup + A Liquid Landscape.    Klik op de bandnaam en maak kans op deze tickets!

Blue Dawn – Edge Of Chaos

Blue Dawn – Edge Of Chaos

Potverdorie, ben ik er toch met open ogen in gestonken! Wanneer er van het Italiaanse Black Widow label promo’s verdeeld moeten worden, ben ik vaak de eerste die zijn vinger opsteekt. De muziek die daar uitgebracht wordt is vaak prima te pruimen, maar nu heb ik iets ontvangen waar de honden geen brood van lusten. Dit is met afstand de slechtste cd die ik ooit voor Progwereld heb mogen recenseren. En ik had gewoon gewaarschuwd moeten zijn. Immers in zijn recensie van voorganger “Cycle Of Pain” was collega Erik ook al niet al te lovend (om het maar eens mild uit te drukken) over deze band.

Vond Erik het al wonderbaarlijk dat er een tweede album werd uitgebracht, vier jaar later is daar dus zelfs een derde plaat. En de band gaat gewoon verder waar het met de voorganger is gebleven. Wat we hier voorgeschoteld krijgen, grenst aan het ongelooflijke. Het is me slechts éénmaal gelukt om het album integraal uit te zitten, daarna heb ik het steeds in etappes moeten doen. En na elke keer luisteren had ik zin om ruzie te zoeken met de eerste de beste persoon die ik zag. Om niets.

Om te beginnen is daar de zang van de twee leadzangers. Zanger Lanciaprima slaagt erin om als Italiaan met een Russisch accent te zingen, terwijl zangeres Santo er domweg niet in slaagt om ook maar één liedje uit te zingen zonder irritatie op te wekken. De Engelse uitspraak van beiden is erbarmelijk. Eén en ander klinkt nog steeds alsof het ergens op een bouwplaats is opgenomen. Voor deze productie zou een black metal band uit de beginjaren van het genre zich nog schamen.

En wellicht dat de nummers zelf nog enige potentie bezitten, de band slaagt erin dit vakkundig om zeep te helpen met hun gebrekkige spel. Om dit te illustreren heeft de band met Sorrows Of The Moon een cover opgenomen van het legendarische Celtic Frost dat in de verste verte niet in de buurt komt van het origineel.

De invloeden van bands als Black Sabbath of King Crimson zijn hoorbaar, maar het is eigenlijk te veel eer om deze band met deze grote namen te vergelijken. Nee, als ik hier iets van heb geleerd, is dat het raadzaam is om voortaan ook bij Black Widow eerst de promo’s te beluisteren voor ik ze opvraag.

Ralph Uffing

Progwereld | Recensies