Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Chiasma – Human Element

Chiasma+-+Human+Element

Chiasma is een interessant bandje uit Indianapolis, Verenigde Staten. Hun naam staat voor een wetenschappelijke term uit de genetica die aangeeft waar het genetisch materiaal van twee verschillende chromosomen wordt uitgewisseld, een cross-over tussen twee chromosomen.
Zo kunnen we hun muziek misschien ook wel aanduiden: een cross-over tussen vier muzikale chromosomen, metal, progressive, symfonisch en zelfs lounge.

In de opener, Currents, worden meteen alle troeven op tafel gegooid: soundscape, clean gitaar, engelenzang, metal gitaren, riffs, orkestrale synths, krachtige vocalen. Een interessante smeltkroes, maar waar gaat het heen? Is dit de zoveelste female-fronted metal band? Nee, bepaald niet. Al schiet de naam van onze eigen trots Epica met regelmaat door het hoofd bij het beluisteren van dit album.

Zangeres Katie Thompson heeft een minstens zo divers palet aan vocale kleuren tot haar beschikking als Simone Simons. In de heavy passages heeft ze echter eigenlijk te weinig power voor dit soort muziek. Er is in de arrangementen en de mix echter vakkundig rekening gehouden met dit euvel. De overige kleuren variëren van de, reeds eerder gememoreerde, engelenzang zoals we die ook wel vaker bij Ayreon tegenkomen, tot Kate Bush/Tori Amos- achtige vocalen. Niet zelden worden deze in zeer vernuftige en verfijnde arrangementen gegoten. Daarnaast kan ze ook uitstekend met een volle operacoloratuur uit de voeten. In sommige nummers, zoals Chiasmatic Passenger en Narcissus and Echo, wordt deze veelzijdige vrouwelijke stem geflankeerd door een aantal grunts, wat verrassenderwijs goed samengaat.

De metal-context rondom deze veelzijdige zangeres is gelukkig veel meer divers dan het gebruikelijke optrekken van gitaarmuren. Er wordt kwistig gestrooid met inventieve en puntige riffs. Daarnaast wordt er met regelmaat teruggeschakeld naar subtiele cleane passages, soms zelfs op akoestische gitaar. Opvallend is ook het volledig ontbreken van gitaarsolo’s, wat ik overigens niet als een gemis zou willen omschrijven. De gitaren worden gedoseerd aangevuld met toetsen, soms symfonisch, soms subtiel, soms als soundscapes.

De fraaiste staaltjes van deze diverse, bijna niet te definiëren progressive-metal zijn in mijn oren prijsnummers als Circles en Chiasmatic Passenger. In deze nummers worden alle hierboven beschreven aspecten ten toon gespreid. Als vreemde eend in de bijt horen we daarna een volledig lounge-achtig Urgent, dat uiteindelijk als het ware midden in het heavy Narcissus And Echo valt. In dit nummer laat Thompson zich van de meest rocky kant horen, wat overduidelijk niet haar sterkste troef is.

Met Chiasma is onze muziekstroming weer een zeer interessante en eigenzinnige band rijker geworden. Dit gezelschap weet op hun tweede album een zeer diverse, maar zeker ook smaakvolle, progressive metal cross-over te presenteren. Ik ben zeer benieuwd hoe de band dit live ten gehore gaat brengen.

Math Lemmen

Progwereld | Recensies