Steun ons voor een nieuwe website.
Klik hier voor onze crowd funding actie

Clepsydra – Alone

Clepsydra - Alone

Zelden was er een cd die zoveel indruk op mij maakte als deze van de Zwitserse formatie Clepsydra. “Alone” is een klassiek neoprog-werkstuk, de overtreffende trap van het eveneens voortreffelijke Fearsuit 1997. Alone is een conceptplaat bestaande uit één nummer, voor het gemak ingedeeld in zeven ’songs’, alhoewel de cd in totaal 13 tracks aangeeft. Het geeft alleen maar aan dat de cd in zijn geheel beluisterd dient te worden en geloof me: dat wil je ook.

De muziek is van ongekende gecompliceerdheid. Refreinen lijken afwezig, solo’s zijn spaarzaam maar effectief en wonderschone thema’s worden slechts eenmaal ten tonele gevoerd, om nooit meer terug te komen. Op de plaat wordt geen noot teveel gespeeld. There’s a child inside schrijft de groep op zijn site. Laten we het kind eens opzoeken dan, aan de hand van enkele hoogtepunten.

I’d like to know how…Een tekst die tot vijf maal herhaald wordt en die een breekpunt vormt in het agressieve openingsnummer. Het prachtige – zeer neoprog bepaalde – ritme kent een verder hoogtepunt vanaf

I know I have to break loose from this vision,

Een bloedstollend stuk wat wordt afgesloten met een bescheiden toetsenthema en de terugkeer van het oorspronkelijke thema. Zachtjes komt het nummer tot een einde, zeer gevoelig gezongen door Aluiso Maggini. Een hartslag verder zitten we bij het volgende nummer.

For this is a play of indifference…

Bij deze tekst krijgen we de verlossing van de opgebouwde spanning, hoewel maar even. Na een korte herhaling volgt een gitaarthema, later opgepakt door de basgitaar, en wordt de spanning nog verder doorgevoerd. Bij de 1′00 van track 5 is de spanning niet meer te houden en bij 1′48 worden we verlost door een zalig toetsenthema, simpel maar o zo doeltreffend. Dit thema mag zowaar twee keer terugkeren. Het nummer eindigt met de terugkeer (in andere vorm) van het overgangsthema in het eerste nummer.

Are now part of you…

Dit is de tekst die een onhandig aanvoelend ritme aankondigt, waarover Aluiso zijn onnavolgbare teksten zingt, waarna vrij plots een agressief thema op toetsen volgt dat nog dagenlang in je hoofd blijft spoken. Een gedeelte van dit thema wordt overgenomen door de gitarist. Een sterk duet van gitarist Marco Cerulli en toetsenist Philip Hubert vormt de overgang naar het volgende gedeelte. Track 9 is het ‘Alone’-thema, en mag met zijn 0′41 gelijk worden doorgestuurd naar alle radiostations als nieuwe jingle.

And going away will be even harder…

Als ik een platenmaatschappij zou zijn en Clepsydra was een grote groep met vele hitsingles in het verleden, dan zou ik dit nummer remixen en op single uitbrengen. De bovenstaande tekst, op de cd slechts twee keer gezongen, zou dan als refrein kunnen dienen. Gelukkig hebben ze er geen single van gemaakt, het gedeelte is zo meer dan goed, maar geeft wel een inzicht in Clepsydra’s songschrijfkwaliteiten. Aan het eind heeft de stuwende basgitaar van Nicola de Vita onder het beginthema een korte solo, overgenomen door Cerulli.

I’d like to know how…

Een herhaling van dezelfde tekst op dezelfde melodie als aan het begin van de cd kondigt langzaam het einde van het werkstuk aan. Eén van de mooiste solo’s van Cerulli volgt, waarna vanaf Close your eyes… Aluiso een gevoelig stukje zang neerzet.

I understand the infinity of my thoughts…

Het einde. The road taken untill… geeft ons het laatste thema van deze ongelooflijke cd, maar de leden van Clepsydra voeren de spanning op tot de allerlaatste zin, een zin die de cd op perfecte wijze afsluit en naar mijn mening de hele symfoscene zou moeten uitschreeuwen:

From the inside….!

Markwin Meeuws

Progwereld | Recensies