Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Dorian Opera – No Secrets

Dorian Opera - No Secrets

Een debuutalbum kan als een bom inslaan.

Maar helaas is dit lang niet altijd het geval. Ben ik als progfanaat én recensent vaak gezegend met de ontvangst van nieuwe schijfjes die anderen nog nooit hebben gehoord, zo nu en dan kan dit een flinke kwelling zijn. Er rest dan niets anders dan door de zure appel heen te bijten en zo snel mogelijk alle Progwereld-bezoekers behoeden voor een mogelijke miskoop.

Laat ik beginnen te zeggen dat ik altijd razend benieuwd ben naar nieuwe bands en dan als uitgangspunt het gezegde ”˜het glas is halfvol’ hanteer. Ik focus op de sterke punten en geef (geheel vrijblijvend) de juiste suggesties voor verbeteringen. In het geval van Dorian Opera valt weinig eer te behalen.

De composities bewandelen veilige en platgetreden paden. Invloeden zijn natuurlijk weer Dream Theater, Symphony X en Queen. Op z’n best zou ik echter de vergelijking willen trekken met Dreamscape. Maar al deze bands zouden eigenlijk niet eens in één recensie met DO genoemd mogen worden.

DO maakt sowieso enkele cruciale fouten op dit debuut. Ten eerste heeft men de productie, mix en mastering in eigen hand gehouden. Sommige bands komen hiermee weg, DO niet. De zang lijkt te zijn opgenomen in een spoorweg-toilet en is onverstaanbaar. Ten tweede helpt het tenenkrommende Engels hier ook niet, maar er zijn (vooral Duitse en Italiaanse) bands te noemen waar dit slechts een minpunt is. Erger is dat Joe Eisenburg gewoon écht niet kan zingen. Zelfs op een studio-cd als deze hoor je hem de mist ingaan met timing en ademhaling; dit wil je live echt niet meemaken! Ten derde zijn de teksten van het niveau kleuterschool en missen elke inhoud en diepgang.

En de muziek dan? Wel, als je van progressieve metal houdt zal je vast enkele momenten ontdekken die lekker binnenkomen, écht slecht is het niet. Maar je hebt het al heel vaak in de kast, op harde schijf of je mp3 speler staan en dan véél en véél beter. Zo niet, raadpleeg dan op je gemak de database op deze site.

Als het Russische label MALS naam wil maken binnen het progressieve genre en vertrouwen heeft in deze band (Joost (niet Boley) mag weten waarom) doen ze er verstandig aan voor professionele begeleiding te zorgen. Op de huidige wijze is het snel gedaan met de business, want ik kan me niet voorstellen dat hier cd’s van verkocht gaan worden.

Govert Krul

Progwereld | Recensies