Twee nieuwe prijsvragen i.s.m. Poppodium Willem Twee: Maak kans op twee kaarten voor Kayak en/of Soup + A Liquid Landscape.    Klik op de bandnaam en maak kans op deze tickets!

Draconian – Sovran

Draconian - Sovran

Hey gaaf! Sharon den Adel zingt mee op het nieuwe album van Draconian!

Dat kan jouw eerste gedachte zijn als je de eerste vocalen van Heavy Lies the Crown hoort. Maar schijn bedriegt, het is niet de frontvrouw van Within Temptation, maar de nieuwe zangeres van Draconian: Heike Langhans. Langhans werd verkozen als nieuwe zangeres naast rasgrunterAnders Jacobsen en die keuze pakt op dit album verschrikkelijk goed uit. Heike Langhans solliciteerde na het vertrek van Lisa Johansson en de band twijfelt geen moment wanneer zij haar auditie doet. Om de ernst van haar sollicitatie nog eens extra te bevestigen besluit ze familie en vrienden in haar geboorteland vaarwel te zeggen en te immigreren naar Zweden. A new star has born!

Want het mag worden gezegd, haar komst is een kwaliteitsverbetering voor het muzikale palet van de Zweedse doom metal band. Wanneer Langhans zingt, openbaard zich een intense schoonheid binnen de muziek en samen met de rauwe grunts van Jacobsen brengt dat een interessant evenwicht binnen de fijne composities van gitarist Johan Ericson. Want wat kan die man heerlijk componeren, en dan hebben we het nog niet eens over zijn heerlijke gitaarsolo’s. Luister maar eens naar Dusk Mariner, zijn gitaarspel is daar werelds. Wat mij betreft is hij binnen de wereld van metalmuziek één van best bewaarde geheimen. Terugkomend op de vrouwelijke vocalen van de band: natuurlijk was Lisa Johansson geen slechte zangeres, sterker: ze groeide met elk album mee in kwaliteit, maar Langhans is de kers op de taart voor de muziek van Draconian. Duidelijk te merken is ook de scholing van haar stem. Wellicht niet gelijk opvallend in de productie maar wel duidelijk te horen tijdens live optredens: Langhans zingt een paar octaven lager dan haar voorgangster.

Dat het aantrekken van Langhans ook andere voordelen heeft, blijkt uit de samenwerking met Crippled Black Phoenix zanger Daniel Änghede, op het nummer Rivers Between Us. Langhans runt samen met hem het project ISON, wat sferische en ambient rock maakt. De combinatie tussen zanger en zangeres pakt op deze track bijzonder goed uit en is gelijk één van de beste, maar ook meest toegankelijke nummers die Draconian ooit heeft gemaakt.

Het loodzware intro van Heavy Lies The Crown liegt er overigens niet om. Het eerste nummer is verre van toegankelijk en straalt het trage doom karakter van de band uit als in de begindagen van de band. Sowieso is het  opvallend dat het gemiddelde tempo op dit album weer trager ligt, zeker als je dat vergelijkt met de voorgaande albums. Iets meer variatie daarin had dit album naar een nog hoger niveau getild, maar een kniesoor die daarover zeurt, want de melancholie viert weer hoogtijdagen.

Voor de tweede keer werkt de band met hetzelfde productieteam (Jens Bodgren en David Castillo) als op het voorgaande album “A Rose For The Apocalypse”, mannen die bijvoorbeeld ook met Anathema en Paradise Lost werken. Wederom is die productie geslaagd in een perfecte en haarfijne samenwerking waar menig band een puntje aan kan zuigen. Het artwork van de Roemeen Costin Chioreanu  is mysterieus te noemen en ondanks de eenvoud valt er veel in te ontdekken naarmate je langer kijkt. De titel Sovran staat voor koning, of koninkrijk.

“Sovran” is het album wat vooral ook de progliefhebbers onder ons kan aanspreken. Het melodieuze gitaargeluid van Ericson en de mooie duels op het gebied van zang pakken beter uit dan nooit tevoren. Voor deze recensent is de liefde voor de muziek van Draconian begonnen met dit album. Ik kijk dan ook uit naar het nieuwe album die in de lente van 2018 wordt opgenomen.

Ruard Veltmaat

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies