Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Eureka – Shackleton’s Voyage

Eureka ”“ Shackleton's Voyage

Een ontdekkingstocht uit het verleden, een sfeervolle muzikale reis nu…

We zagen het onlangs nog bij Gazpacho, bijna tegelijkertijd is ook de Duitser Frank Bossert geïnspireerd door een een expeditie uit het verleden. Het kan maar zo eens een trend worden om je muziek te componeren rondom fascinerende verhalen uit het verleden. Wat mij betreft geen probleem, want beide projecten zijn bijzonder geslaagd, dus als er meer van dit soort projecten worden gemaakt, dan kan ik dat alleen maar toejuichen.

Zoals wel vaker introduceert een verteller de grote lijnen van het verhaal aan het begin van dit album. Verteller is niemand minder dan Ian Dickinson, een Engelse televisie presentator. Het album vertelt het verhaal van Sir Ernest Shackleton, die de eerste op aarde wilde zijn die Antarctica dwars oversteekt. Helaas strandt die poging al in een vroeg stadium, aangezien zijn schip, “The Endurance” vastloopt op het ijs, een dag voor de eindbestemming. Later zal het schip zelfs zinken, waardoor de expeditieleden niet meer terug of vooruit kunnen. In plaats van een succesvolle expeditie af te ronden, moet Shackleton juist het tegenovergestelde zien te realiseren: het veilig terugbrengen van zijn voltallige team met medewerkers. Dat dit niet een eenvoudige opgave is spreekt voor zich, maar de Engelsman slaagt er wonderwel in om iedereen weer veilig terug te laten keren, wat Shackleton een heldenstatus oplevert.

Gelijk bij de eerste tonen voel je de bijzondere sfeer van dit album. Na de subtiele intro speelt Troy Donockley (o.a Iona, Nightwish) in Departure zijn grandioos klinkende instrumenten, de uilleann pipes en low whistle. Altijd bijzonder om te beluisteren, zeker als je liefhebber bent van de Celtic sferen. In The Challenge maakt Billy Sherwood zijn opwachting en dat doet hij niet onverdienstelijk. Sherwood, o.a. bekend van zijn werk met Yes, zou in eerste instantie Jon Anderson opvolgen als zanger, maar dat ging uiteindelijk niet door. En dat is toch wel erg jammer, aangezien Sherwood mij bijzonder kan plezieren met zijn stemgeluid. Zijn stem manoeuvreert zich een beetje tussen Phil Collins en Ray Wilson. Helaas horen we te weinig van Sherwood naar mijn smaak, want hij zal alleen nog in Going Home zijn opwachting maken.

In Plenty Of Time laat Bossert goed horen dat hij ook de mandoline feilloos beheerst. Wie nog twijfelt aan zijn vaardigheden, de man achter dit project bespeelt alle gitaren, toetsen, bas en percussie op dit album. Alleen Yogi Lang, zanger en toetsenist van RPWL bespeelt tijdens Heading South de Moog toetsen. Af en toe komt er bij mij ook een connectie met Mike Oldfield naar boven drijven, vooral wanneer Bossert de gitaar een prominente rol geeft in de muziek.

Tussendoor worden we ook nog verrast met een vrouwelijke zangeres, genaamd Kalema. Zij geeft Will You Ever Return een mooie touch mee, en vertolkt daarin de vrouw van Shackleton.

Liefhebbers van synthesizermuziek komen met dit album weinig tekort. Het is een heerlijk album voor een herfstige zondagmiddag, om lekker weg te dromen in het verhaal en haar muziek. Bossert weet op subtiele manier hier iets moois neer te zetten, zonder dat je opgeschrikt wordt door heftige omwentelingen. Af en toe doet de muziek mij terugdenken aan het commerciële succes van de Arcade Groep met de Synthesizer Greatest albums eind jaren tachtig en begin negentig.

Ook de fans van Vangelis, Jean-Michel Jarre en Ennio Morricone zullen met dit album geen miskoop doen.

Ruard Veltmaat
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies