Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Ex Libris – Amygdala

Ex Libris

Het uit Boxtel afkomstige Ex Libris is opgericht in 2004 door zangeres Dianne van Giersbergen (famillie van?) en drummer Joost van de Pas. Vrij snel na de oprichting in 2005 neemt de band een demo genaamd “Drawn” op, die door recensent Joost Boley, maar ook door veel andere media, niet goed wordt ontvangen. Ook deze gothic metalband dreigde in het moeras van enthousiasme en slechte productie ten onder te gaan. Het genre waarin deze jongelingen zich bewegen is natuurlijk besmet met producten die ver beneden peil zijn. Hoeveel bandjes met vals zingende nepsopranen, die de successen van bands als Nightwish, Epica en After Forever nastreefden hebben we al voorbij zien komen? Het genre wordt doorgaans door echte metalheads uitgekotst en besmuikt door liefhebbers van progressieve rock. Maar zo zijn er ook weer fans van gothic metal die er maar geen genoeg van kunnen krijgen. Als er dan eens een goed album komt bovendrijven, wordt een band dan ook met alle liefde omringt.

De band maakt symfonische metal met daarin prominent aanwezig de zang van Dianne van Giersbergen. Dat zij een goed niveau heeft, is gelijk duidelijk. De vergelijking of competitie met Tarja Turunen kan zij dan ook makkelijk aan. Toch wordt in de productie haar aandeel een beetje overdreven, in die zin dat haar zang af en toe gaat tegenstaan, hoe mooi en zuiver het ook klinkt. Voorbeeld daarvan is het tweede nummer op het album; Love Is Thy Sin. Het is net even iets teveel van het goede.

Maar zo is haar aandeel in het nummer …Out To Farewell weer precies goed. Deze track doet mij sterk denken aan het werk van een andere Nederlandse band, A New Dawn. Hier is ook het gitaarwerk van een uitstekend niveau en kan het nummer mij na vele draaibeurten nog steeds vermaken. De muziek is verder over het hele album gezien dik in orde. Gevarieerd, symfonisch getint door goed toetsenspel en ook de drums zijn prima verzorgd. Dit is goed te horen in het instrumentale nummer Death Becomes Us All. Dit klinkt erg ”˜vet’, maar is wat mij betreft veel te kort. Hier wil ik wel meer van!

Een kleine kanttekening moet wel geplaatst worden naar mijn mening. De productie van veel nummers is zo hier en daar wat te vol, enige terughoudendheid in het totaalgeluid zou het eindproduct alleen maar verbeterd hebben mijns inziens. Maar dat is slechts een klein pijnpuntje waar deze uitstekende groep muzikanten aan kan werken.

Het achttien minuten durende The Day Our Paths End is het sluitstuk van het album, maar gelijk ook het kroonjuweel. Een mooi progressief stukje gothic-metal waar de zang van Diane van Giersbergen niet teveel de overhand heeft, wat in de andere nummers dus nog wel eens het geval is. In dit nummer krijgen de afzonderlijke muzikanten de kans om te excelleren en die kans grijpen ze wat mij betreft dan ook met beide handen aan. Toetsen, gitaar, drums, bas, alles klopt in dit nummer. Ook bevat het afwisselende muziekelementen. Bruut gitaargeweld, oorstrelende pianoklanken en dwarsfluit, alles klopt als een bus. Hoezo gothic metal is achterhaald?

Liefhebbers van het genre komen met dit album goed aan hun trekken. Een zangeres die haar vocalen uitstekend weet te brengen (en ook nog prettig om naar te kijken is), een band die muzikaal staat als een huis en een redelijke productie met wat kanttekeningen. Nu dient dus alleen nog de verfijning aan te treden en dan met name de kunst van het weglaten. Als dit succesvol wordt aangepakt, voorspel ik een mooie toekomst.

Ruard Veltmaat
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies