Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Ex Libris – Drawn

Ex Libris - Drawn 

Haastige spoed is zelden goed!

Waarom zou dit spreekwoord ooit zijn ontstaan? Misschien omdat er een kern van waarheid in zit? Die vraag stellen is ”˜m beantwoorden. Toch blijkt nog heel vaak dat er mensen zijn die zich totaal niets aantrekken van dit soort volkswijsheden. Een zestal enthousiaste jongelingen uit het fraaie Brabantse land, die zich verenigd hebben onder de noemer Ex Libris, behoort tot die tegendraadse categorie. Het is natuurlijk best begrijpelijk dat je als beginnende band de wereld wil veroveren en iedereen je muziek wil laten horen. En wat is er dan mooier dan je eigen plaatje maken? Inderdaad, helemaal niks! En, omdat het tegenwoordig vrij simpel is om met eenvoudige middelen een cd’tje in elkaar te knutselen, komt die uitingsmogelijkheid dan ook al (te) snel ter sprake. De verleiding is levensgroot, maar of het een verstandige zet is valt ernstig te betwijfelen. Meestal niet!

Ook in het geval van Ex Libris moet de conclusie helaas zijn, dat ze beter nog een tijdje hadden kunnen wachten met het uitbrengen van hun eerste zilveren schijfje. Niet omdat ze geen talent zouden hebben, want er zit volop creativiteit in deze band, maar gewoon omdat ze er op het moment van opnemen niet klaar voor waren. Dat kan natuurlijk ook helemaal niet als je pas een paar maanden met elkaar samenspeelt.

De stijl van Ex Libris valt het beste te omschrijven als progressieve metal met klassieke en gotische invloeden. Dat laatste komt vooral doordat de groep, hoe verrassend voor een beginnende Nederlandse band, een sopraanzangeres in zijn midden heeft. En dat is jammer. Niet omdat de dame in kwestie slecht zingt, er staan in Nederland talloze dames met minder talent op de podia, maar omdat de muziek van Ex Libris geschikter is voor een mannenstem. Bovendien loopt de band nu teveel de kans om het etiket ”˜gothic’ opgeplakt te krijgen en dat zou geen recht doen aan de muziek die ze maken.

Je proeft als je “Drawn” beluistert heel goed dat er best enig componeertalent in het gezelschap aanwezig is. Vooral Howling en Dawn Of Sugars zitten alleraardigst in elkaar. Lekker veel afwisseling, leuke breaks en intelligente rustmomentjes. Je kunt wel horen dat het hier en daar nog schort aan de juiste timing. Ook missen de overgangen soms soepelheid en kan het allemaal een stuk strakker. Maar dat is vooral een kwestie van tijd. Veel repeteren en optreden zal deze band een eind op weg helpen.

Het is overigens, voor de groep en de luisteraar, wel te hopen dat Ex Libris een volgende cd onder betere omstandigheden opneemt. Deze keer hebben ze waarschijnlijk in een leegstaande varkensstal, die in Brabant makkelijk te vinden zijn, staan spelen want het geluid laat ernstig te wensen over. Het is rommelig, de zang staat veel teveel op de voorgrond en de drums klinken nog beroerder dan die van Lars Ulrich (Metallica) op “St. Anger”. En dat laatste is een prestatie op zich. Mocht het niet aan de locatie te wijten zijn, dan moet de verantwoordelijke man achter de knoppen de volle laag krijgen. In dat geval luidt het dringende advies aan zijn adres: zoek in vredesnaam zo snel mogelijk een ander hobby!

Een dergelijk advies verdienen de dames en heren van Ex Libris zeker niet. Zij moeten gewoon verder bouwen op het fundament dat ze met “Drawn” hebben gelegd. De goede dingen behouden en daarop vrolijk voortborduren. Dan groeien ze misschien, langzaam maar gestaag, uit tot een alom gewaardeerde groep. Potentie genoeg!

Joost Boley

Progwereld | Recensies