PRIJSVRAAG: Win kaarten voor het MOMfest 2018, met o.a. Vuur, InFloyd en 5150. Klik hier voor de prijsvraag.

Intentions – Foreign Affairs

Intentions+-+Foreign+Affairs.jpg

Bijzonder smaakvol is de eerste kennismaking met dit Groninger gezelschap wanneer je gelijk naar de bands website surft. Het is een stijlvolle, moderne website die ook de juiste sfeer neerzet ten opzichte van de muziek. Mysterieus, een tikje donker, uitnodigend om verder te speuren om vervolgens enigszins teleurgesteld te raken over de spaarzame informatie die er te vinden is. Ook de hoes van deze ep is aantrekkelijk samengesteld, met een foto van een mooie dame (naar blijkt Minka Zaal) die slechts de helft van haar gezicht laat zien onder haar lange donkere haren. Op voorhand is dit marketingtechnisch gezien een dikke tien.

Overigens is het niet voor het eerst dat we over deze band schrijven, want voormalig collega Hans Ravensbergen schreef in 2009 ook al lovend over het debuut van de band. Jammer genoeg valt de band sinds die tijd een beetje stil en heeft de band andere prioriteiten. Meer daar over lees je in het interview dat Progwereld had met de gitarist van de band.

Muzikaal is het ondanks die genomen rustperiode allemaal dik in orde wat de band brengt; de introducerende alinea geldt dus ook voor de muziek. De tracks op deze ep zijn stijlvol, mysterieus, donker en smaken naar meer. De ep opent met het kortste nummer Over The Edge, een gitaargeoriënteerde song met de intrigerende zang van Roelof Beeftink en gesproken woorden van Minka van Zaal. Vooral het contrast tussen die twee is bijzonder fijn geproduceerd, de ietwat rauwe stem van Beeftink met de kristalheldere woorden en zang van van Zaal.

The Train wordt in het begin gedomineerd door pianoklanken, maar die rustgevende klanken worden al snel opgevolgd door zang a’la Mike Shinoda van Linkin Park, uitgevoerd door een excellerende Beeftink. Zijn aandeel op het album is hoe dan ook niet misselijk, want ook zijn grunts klinken erg goed. Hoe verder we in de song kruipen, hoe intrigerender de track wordt. De gitaarriffs van gitarist Sanne Te Meerman zijn krachtig, melodieus en gevarieerd.
Changes
is van hetzelfde kaliber als voorganger The Train, klokt net als zijn voorganger ruim acht minuten en ook hier heeft de piano in het begin van de track een prominente rol. Het blijft in eerste instantie redelijk rustig en de eerste minuten verlopen muzikaal en melodieus. Net over de helft van de song gaan we stevig rockend verder waarin de gitaren wederom uitdagend en soms virtuoos klinken en krijgen we een prima solo van Te Meerman voorgeschoteld.

Zoals het er nu naar uitziet lijkt het er op dat Minka van Zaal geen vast bandlid is, maar als band zou ik hemel en aarde bewegen om dat toch voor elkaar te krijgen. Om in marketing taal te spreken; de uniciteit die daarmee gecreëerd wordt kan nog wel eens een Unique Sellingpoint worden in de toekomst van de band. De confrontatiematrix van deze band is evenwichtig, harde elementen worden mooi gemixt met de zachte en zowel de liefhebbers van stevige gitaarmuziek komen aan hun trekken, evenals de liefhebbers van proggy en melodieuze composities. Een strategische bedreiging kan wel zijn dat er een band met dezelfde naam actief is in de VS. Maar ook die band heeft nog geen debuutalbum uitgebracht, dus daar liggen nog kansen voor onze landgenoten. Tegen de band zou ik zeggen: kom daar snel mee, want ik kijk reikhalzend uit naar een langspeler!

Ruard Veltmaat

Progwereld | Recensies