Maak kans op vrijkaarten voor het optreden van Leap Day in de Singer te Rijkevorsel (België) op 15 september 2018. Klik hier voor onze prijsvraag.

Katatonia – Fall Of Hearts

Katatonia - Fall Of Hearts

De donkere melancholische progmetal band rond zanger Jonas Renkse en gitarist Anders Nyström brengt zo’n zes jaar na het vorige album “Dead End Kings” het tiende album, “Fall Of Hearts”, uit. Dit album klinkt weer even triest, zwaarmoedig en depressief als al de vorige albums. Het steeds meer progressieve geluid dat de band vanuit hun doom metal periode heeft doorgemaakt is duidelijk doorgezet naar dit nieuwe album. De ”˜tussendoor’ albums “Dethroned & Uncrowned“ en “Sanctitude” hadden deze richting al verraden, maar het komt prachtig tot uiting in “Fall Of Hearts”.

Ik weet niet of het Scandinavische klimaat invloed heeft op de muziek die daar wordt gemaakt, maar ook dit album klinkt weer even zwaarmoedig als alle vorige. Het uitbrengen van het album in de lente heeft daarbij niet geholpen, maar het album is dan ook opgenomen in de donkere herfst- en winteravonden die in Zweden bijzonder lang duren. Deze koude lenteavond, waarop ik deze recensie schrijf en waarbij van de een op de andere dag de temperatuur met ruim tien graden is gedaald, geven echter het goede gevoel bij dit album. Het hoeft dus geen herfst te zijn om naar deze muziek te luisteren.

Ook op dit album hebben we weer te maken met een wisseling in de bandsamenstelling. Drummer Daniel ”˜Mojjo’ Moilanen heeft de stokjes overgenomen van Daniel Liljekvist en Tiamat gitarist Roger Öjersson heeft een flink aantal solo’s aan het album kunnen toevoegen. Niklas Sandlin horen we wederom op basgitaar.

Het zacht dromerige geluid, de zwaar melancholische sfeer, de hypnotiserende zang en stevige gitaar- en drumpartijen voeren je direct vanaf de begintonen van Takeover mee en blijven je eigenlijk het gehele album meenemen tot de laatste tonen van Passer. Een continue, bijna monotone sound beroert je in ruim een uur, brengt je in een emotionele trance en laat je niet los. Geen enkel nummer is opvallend op zichzelf en elk nummer gaat op in de grote eenheid van het album. De afzonderlijke elementen in de nummers maken de ontdekkingsreis in deze muziek zo interessant. Zoals in alle voorgaande recensies op onze website al aangehaald, kent de muziek van Katatonia een enorme gelaagdheid en vergt het veel inspanning van de luisteraar om alle geheimen te ontdekken. En dit maakt deze muziek zo uniek en intrigerend.

In Takeover zit een aantal schitterende gitaarsolo’s verscholen achter een muur van toetsen en percussie. Serein kent diverse opvallende tempo- en instrumentenwisselingen, het ingetogen gitaar- en toetsenwerk in Old Heart Falls is verrassend en het ogenschijnlijke tempo verschil tussen Decima en Santion is indrukwekkend. Een nummer als Last Song Before The Fade kent een hele serie aan geheimen, die langzaam ontrafeld kunnen worden.

De muziek van Katatonia is nooit eenvoudig te noemen en vergt ernstige concentratie van de luisteraar. De oppervlakkige luisteraar zal dit album afdoen als een eentonig doordravend album, zonder hoogtepunten. De actieve liefhebber zal echter steeds meer gaan ontdekken in dit album en na verloop van tijd zal “Fall Of Hearts” uitgroeien tot één van de betere albums van dit jaar.

Mario van Os

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies