Steun ons voor een nieuwe website.
Klik hier voor onze crowd funding actie

King Crimson – In The Court Of The Crimson King

King Crimson - In The Court Of The Crimson King

Echter, “In The Court Of The Crimson King” steekt wat mij betreft met kop en schouders boven al deze anderen uit. Niet omdat het allemaal zo fantastisch is opgenomen of omdat de teksten zo ontzettend sterk zijn. Daarvan zijn genoeg andere voorbeelden te vinden. Het heeft te maken met de hele sfeer van het album en zeker ook met de tijd waarin dit album werd gemaakt. Want terwijl eerder genoemde albums in latere jaren de weg wezen in het symfo labyrint, is dit album met recht een wegbereider te noemen. We hebben het dan ook over een album opgenomen in 1969. Genesis zat nog in een overgangsfase, from Revelation to Trespass. Yes was eigenlijk nog steeds zoekende naar een eigen geluid. Pink Floyd bevond zich nog in hogere, psychedelische sferen. In dat jaar kwamen een aantal muzikanten bij elkaar in een bedompte kelder in Londen om te werken aan hun eigen muziek: Robert Fripp, die uit zou groeien tot een van de meest innovatieve gitaristen. Ian McDonald, toetsenist / rietblazer / zanger / componist. Greg Lake, bassist en leadzanger. Michael Giles, “drummer extra-ordinaire” en Peter Sinfield, de tekstdichter wiens bijna profetische en zeker pretentieuze teksten bijdragen aan de charme van dit album. Muzikanten die in latere jaren aan de basis zullen staan van bands als ELP (Lake), Foreigner (McDonald) en natuurlijk volgende incarnaties van Crimson (Fripp).

Maar misschien wel de allerbelangrijkste reden waarom dit voor mij een klassieker is, is de muziek. Van het onheilszwangere, tegen progressieve hardjazzrock aanleunende, 21st Century Schizoid Man tot het pastorale I Talk To The Wind met schitterend fluitwerk van McDonald. Het perfecte huwelijk tussen akoestische gitaar en mellotron in Epitaph, met veel passie gezongen door Greg Lake. Kippenvel!! Maar ook het hippievisioen Moonchild met de daaropvolgende improvisatie waarin King Crimson zich begeeft in het schaduwgebied van rock, jazz en avant-garde. En natuurlijk het titelstuk: akoestische gitaar, subtiel fluitspel, dramatische zang, krachtig bas- en drumspel en kilos mellotronstrijkers. En dat alles in perfecte balans.

Ieder stuk laat een ander gezicht zien van de Crimson King, een andere stijlrichting. Richtingen die door bands als Genesis, Yes, Van Der Graaf Generator en ook latere bezettingen van King Crimson verder en zeker ook beter werden uitgewerkt. Maar King Crimson Mk.1 waren degenen die de eerste schreden zetten op dit onbekende pad, die het al die anderen eigenlijk mogelijk maakten om zo te kunnen excelleren in latere jaren. Waarvan akte.

Christian Bekhuis

Koop bij bol.com

6CD:
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies