Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Light Freedom Revival – Eterniverse Deja Vu

Light Freedom Revival - Eterniverse Deja Vu

De Canadese zanger/componist John Vehadija heeft het goed voor elkaar. Zijn debuut-cd “Eterniverse Deja Vu” spreekt enorm tot de verbeelding en dat komt niet alleen door het werkelijk briljante artwork van Ed Unitsky, de man die altijd een verbluffend staaltje surrealisme weet te creëren met zijn tekeningen. Ook ligt dat niet aan de gedroomde cast met gastmuzikanten, te weten Billy Sherwood op drums, basgitaar, toetsen en gitaar, Oliver Wakeman die de piano en de leadtoetsen doet, Eric Gilette op leadgitaar en Marisa Frantz als achtergrondzangeres. Het is op z’n minst het niet te missen concept van het album waardoor de plaat zo deugt. Laat je meenemen naar de city of light, de ideale wereld waar het gonst van de positieve energie. Deze komt tot stand als mensen hun gevoelens die in het  bewustzijn of onderbewustzijn zitten de vrije loop laten. Weg met die negatieve blokkades. Dat heeft dan z’n effect op een rooskleurige toekomst. Vanuit deze gedachte is de hier besproken cd gemaakt en zijn het de dertien liedjes die dat weerspiegelen.

Het is nogal happy de peppie allemaal. Dat had je toch ook niet anders verwacht zeker? Wie mistroostige muziek wil horen die overgoten is met veel melancholie zit hier dan ook flink verkeerd. Als liefhebber van een donker laagje zeg ik toch dat het in orde is waar Vehadija met z’n “Light Freedom Revival” mee naar voren komt.

Het album gaat vlot van start met New Light Space Age, een nummer waar de vrolijke noot van afspat en ook het daaropvolgende An Idea Of Freedom heeft dezelfde opgewektheid. Opmerkelijk is het feit dat de leadzang van Vehadija bijna constant ondersteund wordt door de stem van achtergrondzangeres Frantz. Het effect daarvan is een beetje kinderlijk, maar het zorgt er wel voor dat de batterijen voor het gehele album opgeladen zijn en ook de vinnige gitaarmomentjes en de speelse toetsenberoeringen dragen daar aan bij. Het positieve licht schijnt overal, of het nu deint zoals in Form Hope of wanneer het er wat heftiger aan toegaat in They Fit You In, zelfs als de band de countrykant opgaat in Go Amplify The Feeling wil je de zon aanraken.

Door alle goede intenties ligt er behoorlijk wat goodwill op de plank. Op sommige momenten ben je dan ook geneigd de nummers beter te vinden dan dat ze daadwerkelijk zijn. Zo hebben Starting Over en het Beach Boys-achtige Stay Strong With Me de status van niemendalletje en dat is iets wat je eigenlijk maar gedoogt. Over Place Of Power valt in dat kader ook wel wat te melden. De zeurderige zang is er namelijk om door de vingers te zien, aangezien dit nummer het beste is van allemaal. Wel is het jammer dat de intro met z’n Moog maar even duurt. Laat het de pret niet drukken. De sprankelende piano halverwege gaat punten scoren. Eens een Wakeman altijd een Wakeman. Het album duurt 64 minuten en dat is eigenlijk te lang. De laatste loodjes zijn dan ook behoorlijk zwaar. Vooral Positive Light Code is met zijn gejaagde tempo een hele kluif en hoewel Gilette je af en toe nog rechtop probeert te krijgen met een solootje wil je vooral blijven liggen. Ook met het afsluitende Enjoy The Now krijg je het gevoel ‘nu weet ik het wel’.

Tot slot is enige relativering wel op z’n plaats. Men zegt dat over smaak niet te twisten valt. Nou volgens mij kan je juist een heleboel twisten over smaak. Ook over de muziek op “Eterniverse Deja Vu” zullen de meningen flink uiteen lopen. Eén ding is zo klaar als een klontje; de positieve energie die John Vehadija en consorten in het album gestoken hebben is zo oprecht als maar kan zijn en dat straalt deze cd uit.

Dick van der Heijde

Progwereld | Recensies