Maak 2x kans op twee vrijkaarten voor het optreden van Cirrha Niva op 1 september in Willem Twee te 's Hertogenbosch.
Klik hier voor deelname.

Melanie Mau & Martin Schnella – Pieces To Remember

Melanie Mau & Martin Schnella – Pieces to Remember

Enige tijd geleden besprak ik een tweetal albums van het duo Martin Schnella en Melanie Mau: het eigen werk op “The Oblivion Tales” en een live-album met covers, “Gray Matters – Live In Concert”. Ik sloot de recensie van die tweede af met de opmerking dat ik de voorkeur geef aan oorspronkelijk materiaal, maar daar is klaarblijkelijk niets mee gedaan, want nu ruim een jaar later ligt er een nieuw album ter bespreking. Onder de titel “Pieces To Remember” worden weer vijftien covers op plaat vastgelegd, waarvan twee overigens ook al op “Gray Matters – Live In Concert” stonden.

De trackkeuze is wederom verrassend. Er is veel aandacht voor covers van AOR- en progbands, maar het zijn soms de overgangen die het leukst zijn, bijvoorbeeld die van Genesis’ Land Of Confusion in Like A Prayer van Madonna. Net als de vorige worpen biedt dit album weer een hoop verscheidenheid en vrijwel nergens zijn de keuzes echt voordehand liggend. Ook de uitwerkingen zijn soms erg smaakvol gedaan, zoals Judas Priests A Touch Of Evil waarbij gebruik is gemaakt van viool, cello en Uilleann Pipes. Ook het gebruik van een bódhran bij Valley Of The Queens pakt erg goed uit, zeker in de combinatie met de cello
Dat neemt niet weg dat het album erg lang is – ruim 76 minuten – en dat het tempo soms wel wat laag ligt. Met name bij het afsluitende blokje Wasted Years / We All Need Some Light / Love Will Keep Us Alive verslapte mijn aandacht behoorlijk. Daar staat gelukkig voldoende moois tegenover, naast de eerder genoemde nummers is dat bijvoorbeeld ook de prima Threshold-medley Mission Profile/Stars And Satellites/Snowblind, waaraan Kristoffer Gildenlöw bovendien fraai fretloos basspel toevoegt.

Mau en Schnella doen niet heel veel anders dan de vorige keer, dus hoef ik dat volgens mij ook niet te doen. Ik herhaal dus de conclusie die ik de vorige keer ook al gaf: ik heb me goed vermaakt met dit album, maar volgens mij is het nu toch echt tijd voor nieuw eigen werk!

Wouter Brunner

Progwereld | Recensies