Kijk ook eens op onze facebook pagina of meld je aan voor onze mailinglist en blijf op de hoogte.

Nem-Q – Fault Lines: Terranes

Nem-Q - Fault Lines Terranes

Vorig jaar verscheen het eerste deel van deze dubbel-ep. De Limburgse band Nem-Q brengt namelijk in twee delen het derde album “Fault Lines” uit. In januari 2016 kwam het eerste deel, “Subduction Zone”, uit als een enkelvoudige ep met vier nummer. Een jaar later volgt nu het tweede deel, “Terranes”, waarbij in de verpakking overigens het eerste deel (weer) is toegevoegd. De nummers zijn ook doorgenummerd, zo krijgen we nu dus de nummers 5 t/m 9 voorgeschoteld.

Terranes staat voor het ontstaan van nieuw terrein na een aardverschuiving, en daardoor is de muziek minder zwaarmoedig dan “Subduction Zone”. Het instrumentale Desaturate besloot de vorige ep met een soort cliffhanger. Perpetual Motion pakt dit weer verder op en laat de denkbeeldige perpetuum mobile doordraaien. Halverwege het nummer verandert de toon, met meer stevige gitaren en heftigere drumaanslagen. De zang van Paul Sieben is heerlijk om naar te luisteren en hij heeft iets meeslepends in zijn stem. Tempo en stemmingswisselingen zijn er voldoende en geven iets speciaals aan het nummer. Bipolar start met een zware bassound en het gehele nummer wordt deze mood doorgezet. Ook het gebruik van de toetsen door Dennis Renders is opvallend aanwezig bij dit nummer, maar eigenlijk in het gehele album.

Confusion is met zijn bijna zeven en een halve minuut het langste nummer van deze dubbel ep. Het is ook het meest complexe en intrigerende nummer, met duidelijke neo progressieve invloeden á la Arena en IQ. Ik moet hier en daar ook denken het debuutalbum “The Sun Also Rises” van Knight Area. Misguided zet deze stijl door, waarbij zelfs de overgang doet denken aan een reprise van het vorige nummer. De gitaargeluiden doen echter ook verraden dat ook hun prog metal geluid behouden blijft. De geluiden aan het eind van dit nummer beschrijven het ontwaken van de aarde na hevige regenval, storm of zelfs het ontstaan van nieuwe grond na een aardbeving. Het titelnummer Fault Lines besluit tenslotte weer op heftige wijze het album.

De continue tempo- en stijlwisselingen zijn een duidelijk handelsmerk van Nem-Q. Deze maken dat de muziek – die ergens het midden houdt tussen het melodische en emotionele van de neo-prog en het stevigere prog metal geluid – erg interessant blijft. De zangstem van Sieben is ook nog aangenaam om naar te luisteren, waardoor het geheel erg aantrekkelijk is.

Mario van Os
Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies