Like ons ook op Facebook of meld je aan voor onze mailinglist

Nucleus Torn – Andromeda Awaiting

Nucleus_Torn_-_Andromeda_Awaiting_cover

Een zonnige maar mistige herfstige zondagmorgen. Het hele huis is nog in stilte, iets wat vrij uniek is met drie kleine kinderen. Ook mijn vrouw ligt nog heerlijk te slapen. De gordijnen zijn open waardoor subtiele lichtstralen naar binnen schijnen. De cd schuift in de stereo en met mijn hoofdtelefoon op in bed maak ik mij op voor een ultieme ervaring, samen met Nucleus Torn. Het voert mij door een middeleeuws landschap met dito instrumenten. Een heerlijk gevoel van renaissance en middeleeuwse tijden overweldigt mij waardoor”¦

Stop!

Ik zou bijna Maarten kopiëren in zijn motiverende recensie van Gazpacho’s “Night”. Sterker, ik had de recensie al een heel eind in die richting geschreven, totdat ik mij realiseerde dat het wel heel goedkoop, maar ook moeilijk zou zijn die recensie te evenaren. Dat doe ik dus maar niet. Maar laat ik duidelijk zijn; dit album rechtvaardigt de manier van schrijven zeker wel en bovenstaande beschrijving heeft ook daadwerkelijk plaatsgevonden. Als een paal boven water staat dat Nucleus Torn met “Andromeda Awaiting” een geweldig album heeft neergezet.

De vergelijking met de Noorse band Gazpacho houdt hier verder ook op. Zowel het Zwitserse Nucleus Torn als Gazpacho zijn meesters in het overbrengen van sfeer, al is de muziek van Nucleus Torn totaal anders en met name op dit album gestoeld op klassieke basis. Het is niet makkelijk voorbeelden te noemen, want in principe kan dit album liefhebbers van RIO/ avantgardische bands als Univers Zero aantrekken, maar bijvoorbeeld ook liefhebbers van muziek a la Jóhann Jóhannsson. Toch is dit album is in mijn optiek veel toegankelijker dan bijvoorbeeld de muziek van Univers Zero, die over het algemeen zwaarder, complexer en minder toegankelijk klinkt. De vergelijking met Jóhann Jóhannsson is weer minder gepast omdat het allemaal minder elektronisch en vooral ook minder, of in elk geval anders filmisch klinkt dan de componist uit IJsland zijn songs kan produceren. Nucleus Torn houdt het hier vooral eenvoudig, luchtig en ook enigszins opgewekt. Met andere woorden, de genoemde bands zijn geen rechtmatige vergelijking maar toch probeer ik aan te geven dat verschillende muziekliefhebbers dit album kunnen waarderen. Ik zal de grondlegger van de band dan maar citeren: “Nucleus Torn performs music for open souls and open minds”.

Grondlegger van deze muziek is de Zwitser Fredy Schnyder. Al in de negentiger jaren van de vorige eeuw legt hij de basis voor een trilogie, waarvan “Andromeda Awaiting” het derde en laatste deel is. In eerste instantie als soloproject begonnen, zoekt Schnyder een paar kompanen om zijn ideeën over hedendaagse muziek te bewerkstelligen omdat hij niet zelf alle instrumenten kon hanteren. Het eerste deel van de trilogie is “Nihil”, dat gevolgd wordt door “Knell”. Meer over het ontstaan van de muziek en band kunt u lezen in het interview met Schnyder.

Dat de muziek in de loop der jaren is geëvolueerd bewijzen de drie albums van de band. Zo is er bijvoorbeeld ook niets meer terug te vinden van de ”˜doomsferen’ waar Hans in zijn recensie van “Knell” terecht aan refereert. Ook zijn er op dit album geen desoriënterende gitaarpassages meer op te vinden die kenmerkend zijn voor het debuutalbum “Nihil”. Het is op Andromeda Awaiting vooral de eenvoud maar ook subtiliteit van het gebruik van diverse akoestische gitaren, hier en daar een weelderige cello en viool, de piano en het gebruik van een romantisch middeleeuwse sfeer, die zorgen voor iets unieks. Daarom is dit geen muziek om uit te leggen, niet om een vergelijking te maken, maar vooral om eens uit te proberen.

Voor alle mensen die nog nooit met Nucleus Torn in aanraking zijn geweest heb ik één advies. Iedereen die zich op één of andere manier verbonden voelt aan klassieke muziek in een hedendaags jasje, moeten dit eens beluisteren. Alle uitleg ten spijt is dit namelijk een ervaring die je moet ondergaan. Het vervolg zal ongetwijfeld zijn dat je ook wilt luisteren naar “Nihil” en “Knell”. Dat je op die albums weer een andere ervaring zal ondergaan staat wat mij betreft vast. Stap gewoon eens van de bewandelde paden af. Geef dit een kans en laat de muziek over je heenkomen. Neem de tijd in deze gejaagde wereld en laat de muziek over  je rollen als een warme, fluwelen tapijt en voel je herboren!

Ruard Veltmaat

Koop bij bol.com

Progwereld | Recensies